باشگاه خوانندگان چلچراغ

شنبه ی بد....شنبه ی بی چلچراغ

2010-12-23T22:52:00.003+03:30

شب یلدایی که گذشت منو یاد شب چله های چلچراغ انداخت.درسته که توی هیچ کدوم شرکت نداشتم و باز هم درسته که هیچ وقت بابت پولی که به حساب چلچراغ واریز کردم و تماسهایی که گرفتم سی دی مراسم رو دریافت نکردم!در واقع خاطره ای ازش ندارم.ولی یادش افتادم.نه فقط من.میدونم همه ی چلچراغی ها همین حس رو داشتن.اگه بگم کنار این خاطرات ،یه کم بغض هم بود دروغ نگفتم.
به دیوار اتاقم که نگاه میکنم ،پوستر فرهاد رو میبینم که کنارش خیلی کوچیک نوشته:40چراغ.جلد شماره 405رو میبینم که عکس متفاوتی از استاد شجریان خیلی دوست داشتنیش کرده.

درسته که 40چراغ نیست،اما 40چراغی ها هستن.دوستیهامون هست.40چراغ مثل قبل نبود.ولی بودنش حس خوبی به آدم میداد.اونایی که ما با نوشته هاشون 40چراغی شدیم دیگه نیستن.اما با تمام این کاستی ها وقتی 40چراغ دیگه نباشه یه غمی توی دلمون میشینه.همه ی این چند سال یه خاطره ی خوب شد و موند ته دلمون.خاطره ای که با به یاد آوردنش یه لبخند میشینه روی لبمون.

شنبه ی بد....شنبه ی بی چلچراغ

سارا میرزایی
.
sara_m_1988@yahoo.com

چلچراغ روشن تر

2010-11-10T22:56:00.002+03:30

از شماره 6 بود که خواننده چلچراغ شدم . داشتم سرگردان بین لجنزار نشریات
سیاه و زرد دنبال یه مجله می گشتم که سبز باشه . آخه من از بچگی سبز بودم
. از همون زمانی که تمام لباسامو سبز انتخاب میکردم شاید دنبال یه عده
نویسنده بودم که قلم سبز بدست باشند . و چلچراغ کشف من بود در انتهای
سالهایی که از 27 عبور میکردم . چقدر دیر ! اولین نامه نوشتن من با این
لقب شروع شد : امپراتور نامه نویسی از پانگولازیا . از سرزمین خون
آشامهای فلسفی که از خون نیچه و زرتشت آشامیدند . اما نوشتم و ممیزی شدم
و سانسور . باز نوشتم و ممیزی شدم و سانسور و رسیدیم به زمانی که خاتمی
رفت و کمتر نوشتم . امپراتور نامه نویسی بازنشست شد و اسمش از صفحه همیشه
روشن همچون در یک آینه پرید . پرید و زمان هم مثل اسم من پرید به خرداد
88 و ...
انتظار داری چی بگم که تو این وبلاگ خواننده های چلچراغی هم ممیزی نشم ؟
و اینبار دستم رو کیوسک به چلچراغ هم دراز نشد . برای من که 30 سال تو
تاریکی بودم و هستم دیگه چلچراغ نوری نداره کاش برای قلم سبز بدستان نور
راهی باشه برای روزی که ... نمیگم باز که ممیزی نشم .

امپراتور بازنشسته نامه نویسی
رامین پرهام
پانگولازیا

مردی با دو ساعت مچی

2010-07-23T19:50:00.005+04:30

سلام خدمت مدیران و مسئولان مجله ی وزین چلچراغ
.

متاسفانه ما ایرانی ها در هر جای دنیا از یک مقوله رنج می بریم به نام عدم شفافیت در رویکرد ذهنی و عمدتاً اختلاط مسائل با یکدیگر که اولی می شود در لفافه سخن گفتن و دومی می شود همون که گفتم.

علت نوشتن این سطور و تصدی اوقات شما یک مطلب در شماره ی 394 به نام از سقوط تا سقوط به قلم آقای عدنان دانشیار می باشد, که یکی از دوستان من در ایران برای من اسکن کردند.

من این آقای دانشیار را نمی شناسم و نمی دانم تخصص ایشان در زمینه ی مسائل فوتبال است یا سیاست و یا تخطئه کردن انسانها نمی دانم ایشان از نوشتن این مطالب قصد آگاهی رسانی داشتند یا تبلیغ وسعت کلمات سرچ شده ی توسط ایشان و یا نه هیچ کدام بالاجبار برای پر کردن دو صفحه ای که مطابقت با مطالب صفحات بعدی یعنی همان جرزینیو و 30 هزار یورو و فوتبال ایران دارد.

به هر حال اینجانب بر طبق تخصص و تجربه ی کوتاه آکادمیک خود این را خوب می دانم که ما نباید و نمی توانیم به کسی توهین کنیم مگر دلیل قاطع داشته باشیم و نمی توانیم مطلبی را بدون ارائه ی سند معتبر ارائه یا همان submit کنیم.

جناب آقای دانشیار و مسئولان محترم چلچراغ شما مارادونا را به این لقب ها خطاب کردید :

فریبکار –عوام فریب – جنجالی- مغرور – تحقیر شده- پوشالی- بی تجربه- لج باز- دارای شخصیت عجیب-تباهی زا – نابود گر- خیال پرداز – متوهم بزرگ- فرصت شناس- احساسی- سیگاری آنهم برگ- دارای حالات نامتوازن- الکلی- موهن- پوپولیست- خود شیفته- شیفته ی خالکوبی- دارای شخصیت ملتهب و زهرآلود و از همه مهم تر و رقت انگیز تر متمایل بودن او به گرایش های چپ (که می بندند تهمت های شیرینش)

جالبه , من احساس می کنم حتی روزنامه های scrutinize کننده ی آرژانتین نیز چنین چیز های به او نبندند. از همین جا مشخص است که جناب دانشیار تخصصی در فوتبال ندارند و اگر هم دارند در حد بیننده ی پرو پاقرص 90 هستند و جناب آقای ژوله احساس می کنم شما هم وقت کافی برای بررسی مطالب ندارید که امیدوارم حاصل شود

این از بخش اول عرایض ام به دوستان چل چراغ

متاسفانه جناب دانشیار برای خالی نبودن عریضه و یا شاید کش آوردن پوز خوانندگان محترم اقدام به نام بردن شخصیت هایی از آمریکای لاتین نمودند و متاسفانه به غلط که نیاز به اندکی توضیح و استمداد تحقیق بیشتر از عالی جنابان دارم.

اول : متاسفانه ما بدلیل دید ناقص با دیدن چند فوتبال و دو سه تا برنامه خبری داخلی که نیاز به توضیح ندارد پی به کلید اسرار همه چیز می بریم و امر بر ما مشتبه می شود که آمریکا چیست و آمریکای لاتین کدام است وووو

نمی دانم ارتباط قلبی مارادونا با لئو پولدو گالتیری جنرال قدیمی آرژانتین که برای کشته نشدن بیشتر مردم آرژانتین دستور عقب نشینی صادر کرد دیگر چه صیغه ای است اگر منبع موثقی در این باب دارید لطفا اعلام بفرمایید لازم به تذکر است که اگر منظورتان که فکر نمی کنم mother of plaza باشد که یک نهاد انسان دوستانه است برای گمشدگان و یا حذف شدگان سیاسی آرژانتین که مارادونا هم یکی از اسپانسور های آن می باشد و کاندید صلح نوبل هم بوده است.

دوم : مادرهای گریان و یا خندان که اصلاً نیازی به توضیح ندارند و درآمدن شاخ روی سر انسان طبیعی ترین اتفاق ممکن است.

سوم: بصورت غیر مستقیم یک سقلمه هم به چگووارا و فیدل زده اند که نمی دانم چه جوابی به ایشان می شود داد قهرمانان ملی که حکم امام زمان مارا دارند و ما که تنها فکر می کنیم حزب فقط ...رهبر فقط ....برایمان غیر قابل تحمل است انسانی که همه ی عمر بجنگد و خسته و گمنام در جنگل های کوبا جان بسپرد لایق این چنین تفاسیری نیست که با خال کوبی آن و یک کاریکاتور برای خنداندن در سه صفحه بعد کمی احساس دین کنیم به آنها .

به نقل از دکتر شریعتی : من چگووارای غیر مسلمان کمونیست بی دین لامصب را به اسلام راستین نزدیکتر می بینم تا این آشیخ ..... (با مخا طبهای آشنا – نامه ی اول )

حتما رهبران شما عرضه تقسیم ثروت میان فقرا و اغنیا را خوب دارند این هم درست مانند تخصص جناب عالی در زمینه ی فوتبال و لمپنیسم و همچنین سیاست آنهم آمریکای لاتینش که یکی از دوست های من در دانشگاه می گوید دکترا گرفتن در این زمینه مثل شکنجه شدن در جنگلهای کوباست .

یک خبر خدمت جناب دانشیار و برو بچه های مجله :

گونسالو ايگواين عنوان كرد: تيم ملي خيلي خوب كار كرد. ما قاطعانه از گروه خود صعود كرديم و به يك چهارم نهايي رسيديم. اين چيز كمي نيست اما شكست 4 بر صفر برابر آلمان آنقدر تلخ بود كه مردم حق داشتند حتي براي درگيري با ما به فرودگاه بيايند ولي عكس اين قضيه را مشاهده كرديم. مردم می گفتند دیگو نرو دیگو نرو.

وي گفت: مردم سنگ تمام گذاشتند و به شدت خجالت كشيديم. مردم همه ما را تشويق كردند و ما تنها توانستيم از آنها عذرخواهي كنيم.

ايگواين ادامه داد: اميدوارم با درخشش در جام جهاني 2014 برزيل پاسخ مناسبي به احساسات اين مردم متعصب بدهيم.

بیش از ۱۰ هزار هوادار تیم ملی‌ آرژانتین به فرودگاه Ezeiza در شهر بوینس آیرس رفتند و بر خلاف آنچه انتظار می‌‌رفت خواهان ماندن «دیه‌گو مارادونا» در راس هدایت تیم ملی‌ آرژانتین شدند! در خیابان‌های اطراف فرودگاه که مملو از جمعیت بود به‌همراه تعداد بسیار زیادی اتوبوس و اتومبیل شخصی‌، همه با پرچم آرژانتین، یا منقش به رنگ‌های آبی و سفید با فریادهای ”دیه‌گو نرو دیه‌گو نرو” خواهان ماندن وی در راس هدایت تیم ملی‌ خود شدند!

شاید این هم یکی از مشکلات ما یاشد که یا دیگو خداوند فوتبال است یا بد بد بد بد بد

یک خاطره:

از مارادونا پرسیدند شما یکی از شخصیت های محبوب مردم هستید و مردم شمارا دوست دارند نظر تان چیست ؟

گفت : وقتی چهار سالم بود پدرم از سر کار ساعت 4 بر می گشت با دوچرخه ی فکسنی اش من بالا پایین می پریدم و التماس می کردم که مرا به استادیوم ببرد و او خسته ونزار مرا سوار می کرد و 2 کیلومتر رکاب می زد و من از روی فنس ها می رفتم و تا نگهبان استادیوم نمی آمد با توپ بازی می کردم پدرم همانطور ایستاده خواب می رفت درحالی که سرش به فنس ها تکیه داده بود من می گویم تنها پدرم مرا واقعاً دوست داشت ( به نقل از فیلم مستند ال دیگو)

امیدوارم این سطور نهایتاً یک عذر خواهی به دوستداران مارادونا و یا مبارزان راه درست و یا انسان فهیم و عاری از دروغ منجر شود و اگر هم نشد که هیچ

وقتی شما می توانید بنویسید و ما نمی توانیم خوب تکلیف روشنه(یکی از سخنرانی های دکتر شریعتی الان یادم نمی آید)

باتشکر

1- America's Backyard. By Grace Livingstone. Zed Books. London , NewYork, 2009

2-Carlos Alberto - Diego Maradona Should Stay On As Argentina Coach

احسان شمس

shamstarick@gmail.com

_____________________________________________
.

نویسندگان مجله که قصد پاسخگویی به این مطلب را دارند می توانند پاسخ خود را برای درج در وبلاگ به آدرس زیر بفرستند
mehdi_k66@yahoo.com

2009-04-02T19:12:00.005+04:30

.
به یک عده چلچراغی دست به قلم یا قلم به دست برای بازسازی و باز پروری این وبلاگ نیازمندیم....
مشتاقان و سینه چاکان به ایمیل زیر یک عدد مطلب در مورد چلچراغ برای قرار دادن در وبلاگ بفرستند تا بعد از اینکه مشخص شد اینکاره اند مطلبشان در وبلاگ قرار بگیرد و به جمع نویسندگان مرحوم وبلاگ افزوده شوند
mehdi_k66@yahoo.com

.

تولد چلچراغی

2008-06-03T00:23:00.023+04:30

شنبه 11 خرداد ماه تولد چلچراغ عزیز بود . تصمیم گرفتیم بدون اطلاع قبلی سری به دفتر چلچراغ بزنیم ...

با کیک هایی که خریداری کرده بودیم وارد دفتر مجله شدیم . در اولین گام اعضای مجله می پرسند شمع هم خریدید ؟! وقتی با جواب مثبت ما رو به رو می شوند با شادمانی می گویند ما هم برای سالگرد کیک خریدیم اما یادمون رفته که شمع بخریم !!

بیشتر اعضای تحریریه در دفتر حضور دارند و مشغول آماده کردن مطالب خود هستند . پس از گذشت زمانی کیک خود چلچراغیها هم از راه می رسد . در اندک زمانی یکی از کیک ها گم می شود ! در این لحظه حساس اعضای تحریریه ، صدرا بکتاش را صدا می زنند ... پس از مدتی صدرا بکتاش با چهره ای پشیمان و کیک به دست به اتاق باز می گردد !

آقای عموزاده خلیلی هم به اتاق می آیند و درخواست می کنند که یک نفر از گروه ما به نمایندگی از خوانندگان مجله شمع ها را فوت کند . پس ازصرف کیک ها آقای عموزاده در کنار ما نشستند و درخواست کردند که انتقادهای خود را از چلچراغ مطرح کنیم . هر کدام از خوانندگان نکاتی را که مد نظر داشتند بیان کردند . پس از مدتی آقای سروش روح بخش به عنوان معاون سردبیر ادامه صحبت ها را پیگیری کردند .

در هنگام صحبت با آقای روح بخش نویسندگان مجله در دفتر اعلام می کردند کسی ضبط صوت دارد ؟! درست حدس زدید ! چلچراغیها در آن زمان مصاحبه داشند ولی کسی ضیط صوت نداشت ! در آخر یکی از نویسنگان پیشنهاد می دهد که گفتگو ها را حفظ کنید !

پس از آقای روحبخش نویسندگان دیگر مجله نیز نظرات ما را درباره بخش های خود جویا شدند . در پایان پس از سه ساعت گپ و گفتگو با خاطره چلچراغی دفتر مجله را ترک کردیم ...

" به امید هفتاد ساله شدن چلچراغ "

فرید عطارزاده

faridattarzadeh@yahoo.com

مهرانه

2008-02-27T21:06:00.004+03:30

اونایی که مهرانه یادشونه دستاشونو بلند کنن! چند تا دست بلند شده؟ چند نفر یادشون مونده که مهرانه یه روزی مریض بوده ؟ همه کمکش کردیم . مثل یه خواهر، یه دوست. بدون هیچ منتی! فقط چون دوستش داشتیم و هنوزم داریم . چند نفرمون بهش کمک کردیم؟ دیشب فهمیدم که وقتی دستامونو به هم بدیم همه چیز درست میشه .
دیشب از شبکه ی یک ، از برنامه ی برف و افتاب یه فیلم پخش شد از زندگیه مهرانه . مال همون سالی بود که باید پول جمع میشد تا بره پاریس برای عمل. اونقدر خوشحال بودم که اصلا نفهمیدم اسم کارگردانش چی بود ! ولی اینو شنیدم که این فیلم هم برای کمک به مهرانه ساخته شده . اخر فیلم نوشته بود:
" مهرانه عمل شده و الان سالم و سلامته و مشغول تحصیله "
کی میدونه چند نفر دیگه مثل مهرانه منتظر ما هستن تا دستشونو بگیریم ؟ اصلا ما دستشونو میگیریم؟؟؟؟؟؟؟؟

سارا میرزایی

sara_m_1988@yahoo.com

دو گزارش لحظه به لحظه از جشن شب چله چلچراغ در سال 86+ایرادات شب چله چلچراغی

2007-12-24T05:21:00.000+03:30

گزارش اول :

بعد از ظهر یکشنبه دوم دی ماه در محدوده اطراف نمایشگاه بین المللی تهران راننده های تاکسی بی خبر از همه جا یک علامت سئوال بزرگ روی سرشان ایجاد شده بود.« آقا نمایشگاه چه خبره ؟ از یه ساعت پیش یه دفعه همه هوس کردن برن نمایشگاه !؟ »

این سئوال را راننده ی تاکسی که در چهارراه پارک وی من را به مقصد نمایشگاه سوار کرده بود پرسید.

جشن چله چلچراغ امسال با دو روز تاخیر ,بعد از خبرهایی که پیش از آن حاکی از مجوز نگرفتن جشن بود, برگزار شد. امسال برخلاف سال گذشته یکی از امیدوار کننده ترین ویژگی های جشن نظم غیر منتظره آن بود.در جشن امسال دیگر کسی نه روی زمین نشست و نه بیرون در ماند البته بسیاری از آنهایی که فرمهای خود را فرستاده بودند به دلیل کمبود جا حضور در جشن برایشان میسر نشد.

ساعت حددو 4 بعد از ظهر بود که بعد از تلاوت قرآن مجید , ضرب اهنگ سرود ملی جمهوری اسلامی ایران حاضران در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی تهران را به وجد آورد و همه به احترام سرود ایران از روی صندلی های خود برخاستند.

بعد از سرود صدای وحید رونقی از بلند گوهای سالن پخش شد:

آغاز جشن چله چلچراغ ...

برزو ارجمند اولین کسی بود که به روی سن رفت. البته نه به عنوان یک بازیگر یا مجری, بلکه برای اجرای یک ترانه بسیار زیبا.

یک نفر روی سن می رود. یک نفر که احتمالآ مجری مراسم است. با آمدن او بر روی سن سالن منفجر می شود!
جناب مجری بعد از حال و احوال پرسی می گوید: من امیر مهدی ژوله...
حاضران در سالن دوباره تا سر حد انفجار تشویق می کنند.
این موضوع چند باری تکراری می شود. نام امیر مهدی ژوله مثل چاشنی انفجاری عمل می کند.

ژوله بعد از اینکه به بهانه اجرای ترانه برزو ارجمند کلی هندوانه نثار زیر بغل خانواده ارجمند می کند می گوید: " خانواده ارجمند تا به امروز در تمام عرصه های هنری حضور داشته اند. فقط اخبار نگفته اند که آن هم فکر می کنم به خاطر این است که بلد نیستند دروغ بگویند"

... تا به حال به شباهت امیر صدری و دکتر الهام در باب چند منظوره بودن هر جفتشان توجه کرده بودید؟ این دقیقآ همان موضوعی بود که ژوله برای دعوت از دکتر صدری به روی سن به آن اشاره کرد.
امیر صدری روی سن می آید و صاف می رود سر جای امیر مهدی ژوله (مجری مراسم) و او را کنار می زند تا پشت میکروفن قرار بگیرد.
ژوله متذکر می شود : "اون وسط صندلی گذاشتن که هر کی میاد بالا جای منو نگیره"
امیر صدری در لا به لای صحبتهایش اشاره می کند که این جشن دومین جشن چله چلچراغ است. ما با جمع دوستان هرچه حساب کردیم بازهم با این عدد 2 به یک بن بست اساسی برخوردیم.

نشان "افتخار چلچراغ " به شهيد محمد بروجردي:

عرفان نظر اهاری روی سن می آید و شعری را می خواند. سپس کلیپی از رزمندگان جنگ پخش می شود. نظر آهاری دوباره روی سن می آید و از آقای ظریفیان(هم رزم شهید محمد بروجردی) و فرزند آن شهید به نمایندگی از پدرش دعوت می کند که روی سن بیاید تا نشان افتخار چلچراغ را دریافت کند.

نشان "افتخار ملي در حوزه ورزش" به نمايندگان تيم ملي واليبال نوجوانان:

امیر صدری روی سن میرود و از پویان امیری و رامین طبرسی به نمایندگی از دو جناح پرسپولیسی ها و استقلالی ها دعوت می کند که روی سن بیایند. پویان امیری و رامین طبرسی با یک تور والیبال روی سن می آیند و تا نصف مدت حضورشان همچون آن دو یاز قدیمی (پت و مت) مشغول باز کردن گره های تور از هم بودند.
امیر صدری از نمایندگان تیم ملی والیبال نوجوانان برای دریافت نشان "افتخار ملي در حوزه ورزش" دعوت می کند که روی سن بیایند.
امیر ژوله باز هم متلکی نثار فوتبال میکند و ابراز امیدواری می کند که مسئولین به والیبال توجهی نداشته باشند تا به سرنوشت فوتبال دچار نشود.

نشان "محبوبیت نسل سوم" به عادل فردوسی پور:

هانیه توسلی و علی میرمیرانی روی سن می روند.
هانیه توسلی می گوید: " من و خواهر کوچکم از شماره اول چلچراغ می خواندیم و چلچراغی هستیم"

علی میرمیرانی با لحنی شبیه مستندهای شبکه چهار از شاعری فرهیخته سخن می گوید که تا به حال استعداش کشف نشده و هانیه توسلی نیز از استعداد این شاعر جوان صحبت میکند. کلیپی در باب این شاعر درک نشده پخش می شود وبه معرفی جامع او می پردازد.
در این کلیپ در کرامات این شاعر آورده اند که او به "گل" علاقه ای وافر داشته و در اشعارش بسیار آنرا به کار می برده است و همچنین از تکه کلام" چه میکنه..." در اشعارش بسیار استفاده میکرده و در رسای معشوقه های چون "دلپیرو" و "رونی" چه غزلها و قصیده ها و دوبیتی ها که نسروده و نیز از نسبت اجدادی او با فردوسی حکیم سخن به میان آوردند.

بعد از پخش کلیپ تشویقها در سالن پرشورتر از قبل دوباره شروع می شود و عادل فردوسی پور برای دریافت" نشان محبوبیت نسل سوم " چلچراغ روی سن می رود.

فردوسی پور پس از دریافت نشانش از چلچراغ هرگونه رابطه اش را با شعر و شاعری این قبیل جلف بازی ها شدیدا تکذیب کرد و گفت اگر الان از من بخواهید یک بیت شعر بخوانم, نمی توانم این کار را انجام دهم.

کلیپ معرفی فردوسی پور نیز کاری از پیمان قاسم خانی بود.

فیلم محرمانه چلچراغ:

در این بخش از مراسم فیلم محرمانه چلچراغ با نقش آفرینی یوگی و دوستان به نمایش درآمد. در این فیلم به کارگردانی ابراهیم رها یوگی نقش بزرگمهر شرف الدین را بازی میکرد و دوستان او هم نقش بقیه اعضای تحریریه. کشتی یوگی هم در نقش تحریریه چلچراغ به کار خود ادامه می داد.
دوبله این کلیپ کاری ازگلوری اینترتیمنت بود.

نشان" افتخار ملی در حوزه موسیقی" به محسن نامجو:

بزگمهر شرف الدین روی سن می آیند و از محسن نامجو نیزبا لفظ " اعجوبه(!) موسیقی ایران" دعوت می کند برای دریافت نشان افتخار ملی در حوزه موسیقی از جانب چلچراغ روی سن بیاید. نامجو پس از دریافت جایزه اش از تکثیر غیر مجاز کارهایش گله میکند و از حاضران به عنوان نمایندگانی از جانب مخاطبانش در حوزه موسیقی درخواست می کند که ادامه دهنده ای تکثیر غیر مجاز کارهایش نباشند جلوی این کار را بیش از پیش بگیرند.
نامجو همچنین از احمد دهقان نویسنده کتاب "من قاتل پسرتان هستم"(که فیلم پاداش سکوت از روی آن ساخته شد) نیز به خاطر کتابش تقدیر کرد.
بعد از صحبتهای محسن نامجو کلیپی از او پخش شد.

نشان "افتخار ملی در حوزه ادبیات" به هوشنگ مرادی کرمانی:

صدای فزاد حسنی و بهاره رهنما از پشت صحنه می آید ولی هیچ کس روی سن نیست. بعد از چند لحظه هر دو آنها روی سن می آیند و صحبتهایی به شوخی بین شان رد و بدل می شود.

فرزاد حسنی و بهاره رهنما بعد از بازگو کردن خاطرات گذشته شان درباره آثار ادبی هوشنگ مرادی کرمانی از او دعوت می کنند تا برای دریافت نشان افتخار ملی در حوزه ادبیات از طرف چلچراغ به روی سن بیاید.

چند جمله ی بی ربط: دیدن فرزاد حسنی بعد از مدتها بدجوری دلتنگمان کرد. یاد آن کوله پشتی های پیش از رادان اش به خیر.

نشان " فعالیتهای اجتماعی" به مهتاب کرامتی:

مهتاب کرامتی در ایران نبود و قرار شد جایزه برایش ارسال شود.

نشان ویژه تراکتورهای چلچراغ:

کلیپی از چند لودر پخش می شود و گوینده می گوید خودتان تصور کنید تراکتور است.

بعد از پخش کلیپ برای عینیت بخشیدن به تصاویر و توضیح جنبه انسانی تراکتور از سهیل سلیمانی و شیما شهرابی برای دریافت نشان تراکتور چلچراغ دعوت می شود روی سن بیایند.

سهیل سلیمانی ابراز خرسندی می کند که به جز طنز قسمتهای دیگر هم بالاخره دیده شدند.
نیما اکبر پور روی سن می آید و جایزه ویژه این دوستان را که یک تراکتور پلاستیکی بود مشترکآ به هر جفتشان اهدا می کند.

نشان "محبوبیت نسل سوم" به گلشیفته فراهانی:

شرمین نادری روی سن می رود و یادش می رود قرار است چه کسی را به عنوان همکارش در اهدا جایزه صدا کند. ژوله به جای او از بهزاد فراهانی درخواست می کند که روی سن بیاید.
بهزاد فراهانی با یک عملیات آکروباتیک از صندلی اش بر می خیزد و به روی سن می آید و در همان بدو ورود چند هندوانه به مجموع هندوانه های زیر بقل امیر مهدی ژوله اضافه می کند.
بهزاد فراهانی و شرمین نادری از گلشیفته فراهانی دعوت می کنند برای دریافت نشان محبوبیت نسل سوم چلچراغ روی سن بیاید و بهزاد فراهانی از امین مهدوی (شوهر گلشیفته فراهانی) نیز دعوت می کند که آنها را بر روی سن همراهی کند.

گلشیفته فرهانی پس از دریافت نشانش چند دقیقه ای برای خوانندگان چلچراغ صحبت می کند و سپس از حاضران در سالن تقاضا می کند که به افتخار مرحوم رسول ملاقلی پول 10 ثانیه کف بزنند.

و نوبت به طنازان چلچراغ رسید ...

امیر مهدی ژوله از طنز پزدازان چلچراغ دعوت می کند روی سن بیایند و چند دقیقه بعد جلال سعیدی, مسعود مرعشی , نیما دهقانی و حسام الدین مقامی کیا بر روی سن حاضر می شوند.

اول از همه جلال سعیدی چند جمله ای می گوید که با کنایه گلایه هایش را در لابه لای آنها بیان می کند و پس از آن خاطره ای طنزی را از سفر چند سال قبلش با نیما اکبر پور به استامبول و ماجرای کسوف جزیره "بیوک اقا(آدا)" در ترکیه تعریف می کند.

پعد از آن حسام الدین مقامی کیا چند دوبیتی با محوریت آقای خاتمی, شب چله, سوراخ بینی و کاربرد انگشت در آن خواند.

سپس نوبت به نیما دهقانی رسید تا تکه پاره های شعر از پیش سانسور شده اش را در باره مردی که به امید دیدن خواب شخصی می خوابد ولی در خواب آقای خاتمی را می بیند و به گفتگو با او می پردازد بخواند. ولی هنوز شعر او به نیمه راه نرسیده از پشت صحنه سانسور می شود.

آخرین نفر از طنزنویسان چلچراغ که شروع به صحبت کرد مسعود مرعشی بود. مرعشی در ابتدای صحبتش یادی از افرادی کرد که به دلیل کمبود جا در بین دیگر خوانندگان مجله حاضر نشدند وامکان شرکت در جشن چله امسال برایشان فراهم نشد .او در ادامه متنی را به سبک محرمانه های خودش با همان پانویسهای مشهورش خواند. خواندن محرمانه های چلچراغ دوست داشتنی است و شنیدن آن با صدای نویسنده اش دوست داشتنی تر. محرمانه خوانی مرعشی بیشتر به دلمان نشست تا اینکه با خنده ای زودگذر فراموشش کنیم.

خنده های فراموش شده این بخش بیشتر حاصل دسترنج قیچی به دستان چلچراغ بود. از سر و روی جملاتی که طنز نویسان چلچراغ می خواندند رد پای سانسور بی منطق نوشته هایشان کاملآ مشهود بود.

نشان" افتخار ملی در حوزه سینما" به پرویز پرستویی:

منصور ضابطیان و پگاه آهنگرانی روی سن می آیند تا جایزه این بخش را اهدا کنند.
چند دیالوگ از فیلم "مارمولک" با صدای پرویز پرستویی از بلند گوی سالن پخش می شود.
منصور ضابطیان و پگاه آهنگرانی اعلام می کنند که نشان افتخار ملی در حوز سینما از طرف چلچراغ به پرویز پرستویی اهدا شده.
اما پرویز پرستویی به دلیل اکران فیلم به نام پدر در کیش دو روز قبل از جشن به کیش سفر کرده ولی قبل از رفتن به تحریریه آمده و مقابل دوربین چلچراغ قرار گرفته تا صحبتهای خود را به این شکل به گوش خوانندگان چلچراغ برساند.
بعد از پخش پیام تصویری پرویز پرستویی دختر آقای پرستویی به روی سن می آید و به نیابت از پدر نشان چلچراغ را دریافت می کند.

یادمان قیصر امین پور و اجرای موسیقی توسط حسین زمان و محمد رضا چراغعلی:

کلیپی از مراسم اهدای نشان فرزانگی چلچراغ به قیصر امین پور در جشن چله سال گذشته به یاد او پخش می شود.
محمد رضا چراغعلی و حسین زمان به روی سن می روند.
حسین زمان از حاضران در سالن عذر خواهی کرد و گفت:" امشب دلیلی برای شادی ندارم و اجازه می خواهم که ترانه های شادی را امشب نخوانم"و پس از ان اشاره کوچکی به نامه "مینا باقی" کرد.
حسین زمان و محمد رضا چراغعلی ترانه نوبت عاشقی(از سروده های قیصر امین پور) را اجرا کردند و پس از آن حسین زمان کار جدیدی را با شعری از رهی معیری خواند.

خاتمی آمد....

ساعت 18 و 15 دقیقه ,در بین اجرای حسین زمان, ناگهان جو سالن به پر شور ترین زمان خود تا به آن لحظه رسید و همه از روی صندلی ها برخاسته بودند. همان موقع بود که سید محمد خاتمی وارد سالن شده بود چند دقیقه بعد سرود ای ایران از بلند گوهای سالن پخش شد و جمعیت یکصدا با آن همخوانی می کردند. سید محمد خاتمی در محاصره عکاسان و با تشویش چلچراغیها به سمت ردیف جلوی سالن رفت و همانجا نشست.

ادامه اجرای حسین زمان و اعتراض او...

حسین زمان قطعه آخر را در حضور خاتمی به یاد شهدای جنگ خواند.
در بین اجرای زمان برگه ای را به او داده بودند که روی آن نوشته بود:" آقای زمان لطفآ کوتاه " در لا به لای اجرای او صدای میکروفن را قطع کرده بودند.
زمان در اعتراض به این مساله گفت: "من به این نوشته ها توجهی نمی کنم" و در اعتراض به قطع صدایش گفت: "صدای مردم را نمی توانند قطع کنند"

نشان "یک عمر افتخار" به دکتر علی شریعتی و تقدیر از قیصر امین پور:

پوران شریعت رضوی به نیابت از دکتر علی شریعتی روی سن آمد و نشان یک عمر افتخار را به انتخاب خوانندگان چلچراغ از فریدون عمو زاده ی خلیلی دریافت کرد.
او در ابتدای صحبتش اشاره ای به قیصر امین پور کرد سپس این موضوع را که با فشارهای متعدد با زهم نام شریعتی زنده مانده است را تحسین کرد. بعد از آن همسر قیصر امین پور نیز چند دقیقه ای درباره ی قیصر صحبت کرد و پس از آن سجاد صاحبان زند به روی سن آمد و یادبودی را به همسر قیصر امین پور تقدیم کرد. صاحبان زند خاطره ای را از جشن چله سال گذشته چلچراغ درباره ی قیصر گفت و جای او را در جشن امسال بر روی تمام صندلی ها خالی خواند.

صدایی بدون نام... به یاد فرهاد:

"با صدای بی صدا... مثل یه کوه بلند... مثل یه خواب کوتاه... یه مرد بود یه مرد"

کلیپی از فرهاد پخش شد, اما هیچ کس اسمی از فرهاد نبرد. فقط یک کلیپ بی هیچ حرفی. کاش همین یک کلیپ را هم پخش نمی کردند تا اینگونه به نام بزرگ فرهاد بی احترامی نمی شد.

تقدیر برای سالگرد "نشان خلاقیت هنری چلچراغ" از مهران مدیری و پیمان قاسم خانی:

قسمتی از مجموعه تلویزیونی شبهای برره پخش می شود و به مناسبت گذشتن یک سال از اهدای نشان خلاقیت هنری درجشن شب چله سال گذشته چلچراغ به پیمان قاسمخانی و مهران مدیری, لوح تقدیری به آنها اهدا می شود.

خاتمی , فال حافظ و پرسش و پاسخی کوتاه:

فاطمه معتمد آریا روی سن می رود و از سید محمد خاتمی دعوت مکند که روی سن بیاید. هر دو نشستند تا فال حافظ شب چله را سید محد خاتمی برای خوانندگان چلچلراغ بگیرد.

معتمد آریا از خاتمی پرسید:"چه زمانی نخستين بار ديوان «حافظ» به دست گرفتيد؟"
و خاتمی در جوابش گفت:" يادم نيست! با حافظ خيلي سر و كار داشته‌ام. اما به درستی اولين باري را كه حافظ به دست گرفتم، به ياد ندارم.در مكتب‌خانه‌هاي‌ قديم پس از آموزش قرآن، سعدي و حافظ مي‌خواندند، ولي من مكتب كم رفتم و از دبستان شروع كردم. در خانه‌ي ما پدرم كه يك روحاني بود، اهل ذوق و ادب بود. ايشان وقتي معاني‌البيان درس مي‌دادند از اشعار فارسي به عنوان شاهد مثال استفاده مي‌كردند. از اين رو من از همان ابتدا با حافظ و سعدي آشنا شدم و حافظ را آيينه‌ي تمام‌نماي فاخر جان بلند ايراني مي‌دانم."

اینجا بود که خاتمی تفالي به حافظ زد و فال را برای حاضران خواند:

دوش در حلقه ی ما قصه گیسوی تو بود

تا دل شب سخن از سلسه ی موی تو بود

نکته جالب ماجرا آنجا بود که خاتمی دوباره دیوان حافظ را از نو باز کرد و مجددآ همان شعر قبلی تکرار شد.

معتمد آریا از خاتمی پرسید:" آيا مي‌دانيد جوانان نيز چه‌قدر شما را دوست دارند؟ فکر می کنید این دوست داشتن متقابل است؟

خاتمی در پاسخ گفت: "من فقط می توانم بگویم که جوانان را دوست دارم! به آنها ارادت دارم و محبت هم از آنها می بینم. فكر مي‌كنم علی رغم وجود فاصله‌ي سني، هم‌زباني و هم‌دلي در بين ما وجود دارد و فقط كاري كه من كردم اين است كه جوان را باور کردم و سعي كنم به گونه‌اي كه هستند به آنها نگاه كنم, نمي‌دانم چه‌قدر موفق بوده‌ام, حداقل این است که جوان احساس میکند من این تلاش را می کنم."
معتمد آریا گفت:" شما جزو نادر کسانی بودید که در طول تاریخ سیاسی ایران همی مردم رو با صفات برتر خواندید... کارگران

زحمتکش, معلمان دلسوز, خانمهای خانه دار مهربان. و این موضوع به من بعنوان یک شهروند و کسی که در این مملکت کار فرهنگی میکند یک غرورو انسانی داد"
معتمد آریا شور و اشتیاق جوانان را ناشی از لحن کلام خاتمی دانست و علت این لحن کلام را اعتقاد و نگاه خاتمی به این نسل و نسلهای دیگر بیان کرد.

خاتمی در ادامه صحبتهای معتمد آریا گفت:" شما هنرمندان به‌خصوص شما خانم معتمدآريا که شخصيتی‌ اخلاقي, توانمند و هنرمند هستيد متعلق به يك نسل و یک عصر نيستيد, متعلق به ايران بزرگ هستيد و همیشه در دلها جا خواهید داشت و نه تنها نسل امروز بلكه نسل‌هاي بعدي هم به شما احترام مي‌گذارند."

معتمد آریا گفت:" از افتخارات من این است که فقط یک فیلم تا به حال ساخته ام که آن هم در مورد آقای خاتمی است و آنرا در گنجینه خانه ام حفظ کرده ام"

معتمد آریا به فیلمهایی اشاره می کند که دانشجویان اشک می ریزند و نام خاتمی را صدا می زنند و صحنه ایی که پیرزنی می خواهد دست خاتمی را ببوسد و از خاتمی سئوال میکند:"چه چیزی میان شما و این همه عشق و شوری که در ملت ایران وجود دارد هست؟"
خاتمی در جواب این سئوال گفت: "نمي‌دانم.... من قطره‌اي بسيار كوچك و ناچيز از اقيانوس عظمت و بزرگي ملت ايران هستم و به اين افتخار مي‌كنم كه ايراني‌ام."

خاتمی در پایان گفت:" ايران بسيار بزرگ است و بايد جايگاهي بالاتر از آن‌چه امروز دارد، در عرصه‌ي بين‌المللي داشته باشد. ان‌شاءالله با همت، انديشه‌ي بلند و دل‌هاي آزاد، روزهاي روشن‌تري را براي ايران عزيز ببينيم."

پایان مراسم:

در پایان جشن هوتن ابوالفتحی به روی سن می آید و روند برگزاری جشن را از ابتدا توضیح می دهد و پس از آن نویسندگان چلچراغ به همراه سید محمد خاتمی عکس دسته جمعی می اندازند.

مهدی کریمی

mehdi_k66@yahoo.com

______________________

گزارش دوم :

امسال به طرز محسوسی همه چی با کلاس تر شده بود. از آوردن کارت جشن با پیک گرفته تا کل مراسم.
از ترس این که از نظر جا مانند پارسال به مشکل بخوریم ساعت 14 یعنی دو ساعت قبل از آغاز مراسم خود را به سالن می رسانیم. جلوی در پایین این طرفی می گویند بروید در آن طرفی! جلوی در آن طرف عده ای هم فکر ما را کردند و زود تر از ما آمده اند

پس از مدتی می گویند بروید جلوی همان در اولی ! پس از نیم ساعت معطلی اجازه رفتن به بالا را پیدا می کنیم.
بالا هم مدتی برای وارد شدن به سالن اصلی صبر می کنیم و بعد وارد سالن می شویم.
منتظر می شویم که مراسم شروع شود. مجری مراسم هم کسی هست که خیلی ها معتقداند محبوبیت او از برد پیت هم بیشتر است ... او کسی نبود جز امیر مهدی ژوله !

************

ژوله در ابتدا می گوید که گوشی که در گوش او است فقط وسیله ای برای زیبایی نیست و برای سفارش و سانسور کردن او در مواقع لزوم به کار می رود! البته او قول داد که تن به سانسور ندهد!
در ابتدا خانم عرفان نظر آهاری نشان افتخار را به فرزند شهید محمد بروجردی دادند.

*************

ژوله برای معرفی امیر صدری می گوید: او پزشک است، در سرویس بین الملل نشریات کار می کند ، دبیر بخش ورزشی تمام نشریات ایران است و همچنین نقد سینمایی هم می کند ! فکر کنم فقط یک نفر بیشتر از او پست داشته باشد !! ... (خنده جمعیت) ژوله در ادامه می گوید: من که کسی را نام نبردم چگونه به شما الهام شد؟!! ( انفجار جمعیت )
رامین طبرسی و پویان امیری به همراه تور والیبال (!) به روی سن آمدند ... !

و نشان ورزش را به بچه های تیم والیبال نوجونان اهدا کردند
بعد هم ژوله آرزو کرد که هم چنان کسی به والبیال توجه نداشته باشد تا والیبالمان باز هم بدرخشد!

**************

هانیه توسلی به همراه علی میرمیرانی نشان محبوبیت نسل سوم را به عادل فردوسی پور اهدا کردند.

قبل از آمدن فروسی پور کلیپی خنده دار از قسمتی از فیلم فضانوردان می آیند که مربوط به او بود پخش شد.

عادل فردوسی پور یکی از مهمانانی بود که به شدت تشویق شد. تشویق بیش از حد برای او کاملا مشهود بود.
علی میرمیرانی هم گفت: نسل سومی ها به نشانه حمایت از نقد و انتقاد عادل فردوسی پور را انتخاب کرده اند.

***************

فیلم محرمانه نیز پخش شد. این فیلم این بار با محرمانه های قبلی تفاوت های عمده ای داشت ... قسمتی از کارتون یوگی و دوستانش با هنرمندی عزیزان چلچراغی پخش شد!

محرمانه امسال حول و حوش مشکلات 40 چراغ و پیچ های خطرناک بود و هم چنین توضیحی کوچک درباره سرماخوردگی طنز نویس های چلچراغی.
به واقع محرمانه امسال از بار طنز کم تری بر خوردار بود. به نظر می آید که هوا بس ناجوان مردانه سرد است ...
ژوله اعلام کرد دوست دارید ابراهیم رها رو ببینید ؟ همه گفتن بعله ... او هم گفت من هم خیلی وقته که دوست دارم!!

****************

محسن نامجو نشان موسیقی را دریافت کرد . بزرگمهر شرف الدین نشان او را اهدا کرد. بعد هم یک کلیپ از او پخش شد .

امیر ژوله تصریح کرد که بزرگمهر شرف الدین نماینده خارج در چلچراغ است ! به طوری که تمام جملات او با yes ، ok و .. شروع می شود!

*****************

صدای صحبت دو نفر خارج از سن می آمد که پس از مدت کوتاهی به روی سن آمدند : بهاره رهنما و فرزاد حسنی .
پس از صحبت های این دو نفر نشان ادبی را به هوشنگ مرادی کرمانی اهدا کردند.
آقای مرادی کرمانی از حضور در جمع چلچراغیها ابراز خوشحالی کرد و گفت که در حین مراسم با حضور در میان شما احساس کردم که جوان تر شده ام ... و با تشویق بسیار رو به رو شد.

هم چنین فرزاد حسنی از چلچراغیها به عنوان بهترین دوستان مطبوعاتی خود نام برد.

بهاره رهنما هم گفت از این که در جمع چلچراغیها هستم آن قدر خوشحالم که می خواهم گریه کنم

*****************

کلیپی با محوریت بولدوزری در حال فعالیت پخش شد. صدای بر روی کلیپ گفت چون تصویر تراکتور نداشتیم از بولدوزر استفاده کردیم ! و بعد از اتمام کلیپ از تراکتور چلچراغ سهیل سلیمانی و هم چنین شیما شهرابی برای تقدیر به عنوان نویسنده های برگزیده چلچراغ دعوت شد. شیما شهرابی از نیما اکبرپور خواست که برای تقدیر به روی سن بیاید . هدیه برای سهیل سلیمانی یک عدد تراکتور اسباب بازی بود !

سهیل سلیمانی از این که به غیر از طنز نویسان چلچراغ گروه دیگری از نویسنده ها مورد توجه قرار گرفته اند ابراز خوشحالی کرد.

*****************

کل کل امیر ژوله درباره یکی از نویسنده ها شروع شد ... حتما می توانید حدس بزندی چه کسی باید می آمد ... بله ! شرمین نادری ! شرمین نادری بعد از خوش و بش دوستانه (!) با ژوله گفت قرار بود به یاد سال گذشته نیما رئیسی هم الآن حضور داشته باشد که نتوانست. او از بهزاد فراهانی دعوت به عمل آورد.

پس از آن از گلشیفته فراهانی به عنوان افتخار نسل سوم دعوت شد. گلشیفته فراهانی مانند سال گذشته از انتخاب خوانندگان چلچراغ

بسیار شادمان بود . او گفت: سال گذشته با بهرام رادان در این جا قستمی از فیلم سنتوری را دیدیم که اجازه اکران پیدا نکرد. واقعا خیلی خوشحالم با این که امسال فیلمی از من اکران نشده باز هم شما من را انتخاب کردید. امیدوارم با فیلم های جدیدم از خجالت شما دربایم. بهزاد فراهانی هم گفت به نظر من صرف ساخت یک اثر هنری اجازه اکران آن را می دهد و امکان ندارد که فیلمی را مردم نبینند.

*****************

نوبت به طنز نویس های چلچراغ رسید که به روی سن آمدند : جلال سعیدی – مسعود مرعشی – نیما دهقانی – حسام الدین مقامی کیا .
در این بین شعری که نیما دهقانی برای آقای خاتمی خواند بسیار مورد توجه قرار گرفت. البته بیشتر شعرش به علت کمبود وقت و گاهی هم به علت سانسور ! خوانده نشد.

مسعود مرعشی هم در ابتدای مراسم خود خود گفت خیلی از خواننده ها هم نتوانتستند کارت بگیرن و در این جمع چلچراغی حضور ندارند.

مسعود مرعشی با این حرف خود نشان داد که چه اندازه به یاد خوانندگان چلچراغ هست که آن ها را حتی در جشن و با وجود حضور مهمانان سرشناس فراموش نمی کند.

******************

پگاه آهنگرانی و منصور ضابطیان به روی سن آمدند. به وضوح منصور ضابطیان به اندازه مهمانان سرشناس تشویق شد.

منصور ضابطیان گفت نشان سینمایی را به کسی اهدا می کنیم که صدایشان هم مانند بازیشان خاطره ساز است ... و نشان سینمایی به پرویز پرستویی اهدا شد .. که بسیار حیف در مراسم حضور نداشتند . به جای آن فیلمی از ایشان که در دفتر مجله 40 چراغ گرفته شده بود پخش شد که از انتخابشان تشکر کردند و بابت عدم حضورشان در مراسم عذر خواهی کردند. و دختر ایشان جایزه را دریافت کردند.

*******************

به یاد قیصر امین پور قستمی از فیم شب چله سال گذشته نیز پخش شد.
بعد هم حسین زمان به روی سن آمد و چند ترانه اجرا کرد.
او می‌خواند که حق با گلوله نیست، حق با پرنده هاست، همدست عشق باش؛ یک دست بیصداست.

********************

در همان زمان ها بود که حنب و جوش عجیبی در سالن احساس می شد ... که همه و همه نشان از یک چیز داشت ... بله ... و ... مردی با عبای شکلاتی آمد ... ورود او همان و در آسمان سیر کردن ما از شعف همان ... تا جند دقیقه پس از آن که ایشان وارد سالن شدند هم چنان ایستاده بودیم و فقط صدای دست و جیغ بود که می آمد ... بعد هم حسین زمان آخرین ترانه خود را با همراهی مردم خواند.

فریدون عموزاده خلیلی هم نشان یک عمر افتخار را مانند سال گذشته به همسر دکتر شریعتی اهدا کرد.

*******************

پس از آن قسمتی از فیلم شب های برره پخش شد و بعد مهران مدیری و پیمان قاسم خانی بر روی سن آمدند. در ادامه ، چلچراغ بعد از گذشت یك سال از اهدای نشان خلاقیت هنری شب چله گذشته به مهران مدیری و پیمان قاسم‌خانی دوباره لوح تقدیری را برای یادآوری اهدا كردند. البته پاچه خواری های ژوله نیز قابل ستایش بود!

******************

و بعد فاطمه معتمد آریا از سید محمد خاتمی دعوت کرد که به روی سن بیاید.
آن دو بر صندلی هایی که از قبل آماده شده بود نشستند و قبل از آن که شروع به صبحت شود همه ی حضار ترانه یار دبستانی را خواندند . انگاری این ترانه با شب چله چلچراغ پیوند خورده است ...
و بعد از آن ، گفت و گوی کوتاه فاطمه معتمد آریا با مردی برای تمام دوران آغاز گردید.
سید محمد خاتمی در جواب به این سوال که از کی حافظ می خواند گفت: " یادم نیست! با حافظ خیلی سر و كار داشته‌ام؛ اما به درستی اولین باری را كه حافظ به دست گرفتم، به یاد ندارم."

او در پاسخ پرسش دیگر در بیان رمز ارتباطش با جوانان گفت: " من فقط می‌توانم بگویم جوانان را دوست دارم."

او همچنین گفت: " شما هنرمندان به‌خصوص شما خانم معتمدآریا شخصیت‌های اخلاقی هستید كه متعلق به یك نسل نیستید؛ متعلق به ایران هستید و نه تنها این نسل بلكه نسل‌های بعدی به شما احترام می‌گذارند. "

********************

و بعد هم عکس یادگاری نویسنده های چلچراغ با آقای خاتمی...

و اتمام مراسم...

البته مهمانان سرشناس دیگری نیز بودند که روی سن نیامدند ، از جمله :

محمدرضا خاتمي ، باران کوثري ، محمد علي ابطحي ، نيکي کريمي ، سيروس الوند ، مصطفی رحمان دوست ، سروش صحت ، هومن سیدی ، عبدالجبار کاکايی ، شقايق دهقان ، آزاده صمدی ، ميلاد صدرعاملی ،زهرا اشراقي ، مهدي کرم پور ، حبيب رضايي ، مهراب قاسم خانی و ...

بعد از پایان مراسم مانند خیلی از خوانندگان دیگر در هنگام خروج مدتی با نویسنده های چلچراغ گفت و گو کردیم که با تذکرات دوستانه (!) مسئولین سالن به بیرون هدایت شدیم !
در کل مراسم امسال از نظر نظم و برنامه ریزی بسیار بهتر از پارسال بود. برنامه ها هم بسیار عالی بود.
به امید چله های چلچراغی بعدی ...

فرید عطار زاده

faridattarzadeh@yahoo.com

___________________________

ایرادات شب چله چلچراغی

اولین و مهم ترین چیزی که مطمئنا به ذهن همه می رسدو به قلمبگی شکم مبارک هم مربوط می شود، این بود که خبری از آجیل و سن ایچ و نسکافه نبود، دلیلش هم گویا سخت گیری های مسئولین سالن بوده.
الان دیگه به بچه های پیش دبستانی هم خوراکی می دهند بلدند زمینو کثیف نکنند و بخورند. نمی دونم مسئولین سالن در مورد چلچراغی ها چه فکری پیش خودشون کردند!
زمانی که آقای حسین زمان برای اجرای ترانه هاشون روی سن بودند بعد از اشارات سیاسیشون گویا کاغذی به ایشان دادند و در آن نوشته بودند "آقای زمان! لطفا کوتاه" که آقای زمان از این موضوع خیلی عصبانی بودند! به نظرم این اصلا خطایی نبود که موجب ناراحتی بشه بزرگترین آدم ها هم اگر روی سن باشند به خاطر حوصله عمومی و یا فشردگی برنامه ها خوب مسئولین برنامه گاهی مجبورند به این کار، من دلیل ناراحتی آقای زمان از این کاغذ رو درک نکردم و حرف هایی هم که ایشون در پی این اتفاق زدند به نظرم مقداری بوی جو زدگی داشت.
نمی دونم، شاید در کاغذ چیز دیگری نوشته بودند!
مهمانانی در این مراسم بودند که واضحه به دلیل کمبود وقت نمی شد همه روی سن باشند مثل آقای سروش صحت و حبیب رضایی یا خانم ها کریمی و کوثری، فکر کنم برای احترام حداقل بد نبود امیر ژوله اسمشون رو برای حضار اعلام می کرد.
یک کلیپ خیلی زیبا از فرهاد پخش شد که از بهترین قسمت های جشن بود ولی متاسفانه قبل یا بعدش هیج اسمی از فرهاد برده نشد،نمی دونم چرا؟!
یه خرده این مراسم چیز بود، یعنی منظم و اینا بود، که با چلچراغی بودن یه جورایی متناقض بود، شاید دست های غیر چلچراغی هم در کار بوده!
مراسم امسال به نظرم به شدت کم اشتباه و منظم بود شاید هم به نظر من نیومد،اگر ایرادی بوده که ما ندیدیم به ما میل بزنید یا تو بخش نظرات بنویسید،
ممنون از همه چلچراغی ها

علی رستگار

ali.rastegar@gmail.com

توضیحاتی درباره جشن چله

2007-12-17T11:00:00.000+03:30

خوشبختانه پی‌گیری‌های دوستان شما در چلچراغ به سرانجام رسید و جشن چله با 2 روز تأخیر- در روز یک‌شنبه 2 دی برگزار می‌شود.
لطفاً عجله نکنید! کارت میهمانان تهرانی از روز سه‌شنبه 26 آذر برایشان ارسال می‌شود و به میهمانان شهرستانی هم تلفنی خبر داده می شود که کی و چگونه کارت خود را دریافت کنند.
حضور در جشن با توجه به زمان مراسم خیلی سخت خواهد شد اما به هر حال 40 چراغ وظیفه خود را انجام خواهد داد و امیدواریم دوستانی که می‌توانند در جشن شرکت کنند.

نمایشگاه مطبوعات - روز هفتم (آخر)

2007-11-14T21:07:00.000+03:30

سه شنبه 22 آذر ماه آخرین روز نمایشگاه مطبوعات بود وغرفه چلچراغ تا آخرین ساعات به عنوان یکی از شلوغ ترین غرفه های نمایشگاه به کار خود ادامه می داد که خبر انتخاب آن از سوی بازدید کنندگان به عنوان غرفه برتر چهاردهمین نمایشگاه مطبوعات وخبرگزاری‌ها پایانی لذتبخش تر را برای چلچراغیها رقم زد.

در آخرین روز نمایشگاه مطبوعات امیر مهدی ژوله , امیر صدری, بزرگمهر حسین پور , وحید رونقی و مسعود مرعشی از جمله اعضای تحریریه مجله بودند که درغرفه چلچراغ حاضر شدند.

مسعود مرعشی مثل همیشه از حاضران ثابت درغرفه چلچراغ بود. هنوز مدت زیادی از زمانی که او نویسنده محرمانه های چلچراغ بوده نمی گذرد ولی با این وجود بازهم خیلی ها هستند که دلشان برای آن محرمانه ها و پاورقی هایش تنگ شده باشد.

بزرگمهر حسین پور, امیر مهدی ژوله , هوتن ابوالفتحی و مسعود مرعشی( که کلا در پشت هوتن ابوالفتحی ناپیدا شده)...هماهنگی این چهار نفر برای اینکه نگذارند ما یک عکس غافلگیرانه از چهره هایشان در حال صحبت کردن باهم بگیریم واقعآ ستودنی بود ...

نیمی از محرمانه های چلچراغ ... اگر جلال سعیدی و ابراهیم رها هم بودند آنوقت تمام محرمانه ی چلچراغ را در یک کادر داشتیم ولی متاسفانه آنها روز آخر نبودند.

یکی از خواننده ها بعد از دیدن امیر مهدی ژوله با شورو هیجانی فرواوان در حالی که کم مانده بود از شدت هیجان از حال برود خطاب به او گفت: وایییی...آقای ژوله من خیال می کردم شما 50- 60 سالتونه"
... امیر ژوله هم مانند برق گرفته ها فقط به گوینده این جمله زل زده بود ...

امیر مهدی ژوله در لا به لای صحبتهایش گفت که کودک فهیم دیگر با این سبک نمی تواند ادامه پیدا کند و کودک فهیم شماره 271 احتمالا آخرین کودک فهیم بوده است. او همچنین برایمان از رویه کودک فهیم هایش در سری جدید گفت و اینکه چطور شخصیتهای داستان را بر اساس چهره های سیاسی روز طراحی کرده است.
امیر ژوله هنوز هم دل پری از ماجرای محرمانه هایش و اعتراض نویسنده های وبلاگ داشت .شاید حق با او بود از آن جهت که فقط کافی است محرمانه های امروز چلچراغ را با آن زمان مقایسه کنیم. حق با او بود البته نه در مورد لحن تیز و تند اعتراض آن زمانش ، بلکه در مورد محرمانه هایش.

دکتر صدری به دور دست می نگرد...شاید قلعه نویی از انتهای این راهرو بیاید.. یعنی می آید؟

روند رو به رشد این صندوق هم با اضافه شدن این سه نقطه در روز آخر به پایان رسید...

سکانس پایانی:

نمایشگاه تمام شد و بازدید های تقریبآ روزانه بچه های باشگاه و کلوب از غرفه چلچراغ هم به پایان رسید. این هم آخرین تصویر ...در این عکس به جز چند نفر تقریبآ همه هستند.

مهدی کریمی
mehdi_k66@yahoo.com

نمایشگاه مطبوعات - روز ششم

2007-11-12T21:51:00.000+03:30

امروز به علت صفحه بندی ، اکثر نویسندگان در دفتر مجله حضور داشتند و غرفه چلچراغ خلوت بود.

به چند عکس از امروز توجه کنید:

خانم محبوبه حقیقی. نویسنده پرکار دیروز و کم کار امروز.

خانم سهیلا جلودارزاده نماینده مجلس چند دقیقه ای مهمان غرفه چلچراغ بودند.

گفت و گوی خوانندگان چلچراغ با خانم جلودارزاده.

به تریتب از راست به چب : نفرات اول ، دوم و سوم: سه تن از خوانندگان دو آتیشه چلچراغ ! - نفر چهارم: محسن امامی- نفر پنجم: بهنام مظاهری -نفر ششم ( فرد ایستاده پشت دو نفر قبلی): سروش سالاری - نفر هفتم: هوتن ابوالفتحی - نفر هشتم: میمنت مژده -نفر نهم: مسعود مرعشی - نفر آخر: نیما سیروس کبیری.

طبق دستور مسئولین محترم سالن فعل بخورم جز فعل های ضد ارزشی قرار گرفت!

بنابراین اعضای چلچراغ به طرز کاملا نا محسوسی این کلمه مورد دار را سانسور کردند!

سانسور از بالا!

البته مثل این که جمله " محل دقیق خورده شدن " مشکل اخلاقی ندارد!

بدون سانسورش رو هم ببینید!

جا دارد از این مرغ محترم بابت تلاش های شبانه روزی اش در جهت جلوگیری از اشاعه کلمات مورد دار قدر دانی کنیم!

در دقایق پایانی مقدار در آمد امروز شمرده می شود!

فرید عطارزاده

faridattarzadeh@yahoo.com

مهدی کریمی

mehdi_k66@yahoo.om

نمایشگاه مطبوعات - روز سوم

2007-11-09T21:24:00.001+03:30

امروز هم غرفه چلچراغ بسیار شلوغ بود. هم ار لحاظ تعداد نویسندگان و هم از لحاظ تعداد خوانندگان.
سوال سال:
آقای ضابطیان ! چرا جدیدا ساندویچ هاتون کم چاپ میشه؟!!
در همین جا به این خواننده محترم تبریک عرض می کنیم !
به چند عکس دیگر توجه کنید.

توضیح ضروری: همه نویسنده های زیر قصد ادامه تحصیل دارند !!

بزرگمهر شرف الدین. احتمالا با خود می گوید واقعا این همه خواننده به خاطر من آمدند؟!!

امیر صدری - شروین خدابخشی - پویان امیری

امیر مهدی ژوله - مسعود مرعشی

امیر صدری - منصور ضابطیان. به نظر شما به چی نگاه می کنند؟!

بزرگمهر شرف الدین در حال امضا دادن به خوانندگان.احتمالا با خود فکر می کند آیا تا جشنواره مطبوعات بعدی سردبیر باقی میمونم؟!!

نیما اکبرپور - منصور ضابطیان. غرق در گفت و گو با خوانندگان.

فرید عطارزاده

faridattarzadeh@yahoo.om

نمایشگاه مطبوعات - روز دوم

2007-11-09T00:26:00.000+03:30

ساعت سه وارد سالنی که چلچراغ در آن قرار دارد می شویم.
باور کردنی نیست! جمعیتی زیادی در جلوی غرفه چلچراغ دیده می شوند. دکور زده شده ، شماره جدید و همچنین شماره های گذشته آورده شده و همه چی مرتب هست.
جمعیت در اطراف غرفه چلچراغ به طور محسوسی زیادتر از جمعیت در نقاط یک دیگر است.
البته جمله زیر هم از دو عدد رهگذر شنیده شد:
- چلچراغ چیه؟
- همون مجله درپیته دیگه !!
اکثر نویسندگان در غرفه حضور دارند (البته منظور اطراف غرفه است.غرفه گنجایش همزمان این تعداد نویسنده را ندارد!) همه هم مشغول هستند. امضا می دهند، صحبت می کنند و عکس یادگاری می گیرند.
می گویند برویم سالن آمفی تائتر برای جلسه پرسش و پاسخ. خب کجاست؟ این سوالی است که هیچ کدام از اعضای چلچراغ هم جواب آن را نمی دانند! با کمک نویسندگان سالن را پیدا می کنیم. به جرات می توان گفت تعداد نویسندگان چلچراغ با تعداد خوانندگان برایری می کرد!
امیر صدری به عنوان مجری شروع به صحبت می کند. قرار می شود چند تن از نویسندگان به ترتیب به روی سن بیایند و سواالات خوانندگان از آن ها پرسیده شود.
در ابتدا بزرگمهر شرف الدین به عنوان دبیر تحریریه شروع به پاسخگویی می کند.
او به سوال های زیادی جواب می دهد.از جواب دادن به این سوال که چرا چلچراغ به این اندازه از صادق هدایت می نویسد تا این که چرا او کم کار شده است.
و او می گوید چون تا به حال زیاد قول داده است دیگر قول پرکار شدن را نمی دهد. اما تلاش خود را می کند.
او یکی از مشکلات فعلی چلچراغ را کمبود صفحه عنوان کرد و ابراز امیدواری کرد در صورت افزایش تعداد صفحات مجله کار نوشتن خود را دوباره ادامه دهد.
بعد از چند سوال دیگر نوبت به معاون سردبیر نیما اکبرپور ، جلال سعیدی و امیرمهدی ژوله می رسد.
کارشناسان در این که برد پیت محبوبیت بیشتری دارد یا ژوله اتفاق نظر ندارند!
او ابتدا کار مطبوعاتی را از لحاظ ارتباط با مخاطب بسیار مناسب تر از صدا و سیما دانست و ادامه داد بعد از اتمام آن دوره از کودک فهیم چندین کار چاپ نشده ی دیگر داشتم که احساس می کردم پخت تر از کودک های فهیم چاپ شده است که با توجه به تحولات اجتماعی تصمیم به ادامه آن گرفتم.
صحبتی هم مبنی بر این که صفحه زورخونه چگونه ادامه پیدا کند شکل گرفت. مهم ترین نتیجه این بحث هم به نتیجه نرسیدن آن بود!
نیما اکبرپور هم در پاسخ به این سوال که به طور مثال چرا تا این اندازه بهرام رادان و باران کوثری باید در جشن ها و مصاحبه های چلچراغ حضور داشته اند گفت: این ها انتخاب شما خواننده ها هستند. وقتی مخاطبین آن ها را انتخاب می کنند ما هم آن ها را دعوت می کنیم.
گروه بعدی شامل منصور ضابطیان ، شیما شهرابی ، دنا درفشی فر و شروین خدابخشی بود.
منصور ضابطیان در ابتدا بابت کوچکی غرفه عذر خواهی کرد و دلیل آن را کم کاری مسئولین سالن اعلام کرد.
شیما شهرابی هم دلیل کم کار شدنش در صفحه نفوذی را کمبود سوژه جدید و قابل کار دانست.
حسین یعقوبی، شرمین نادی و سهیل سلیمانی گروه بعدی را در بر گرفته بودند.
حسین یعقوبی در مورد منابع خبرهای خود می گوید: همه ی آنها معتبر هستند و آن ها را از وب سایت ها و روزنامه ها پیدا می کند. او تاکید کرد آقای خلیلی هم گاهی از او منابع خبرها را درخواست می کند! او همچنین گفت هر شماره مطالبش توسط چهار نفر خوانده شده و به سانسور دچار می شوند.
گروه بعدی شامل طنازان تازه نفس چلچراغ بود. مسعود مرعشی ، نیما دهقانی و حسام الدین مقامی کیا.
مسعود مرعشی در پاسخ به این که چرا با وجود این که محرمانه را بسیار عالی می نوشت ولی آن را ادامه نداد گفت : محرمانه صفحه ای است که حداقل باید سه روز خود را دفتر بگذرانی تا بتوانی آن را بنویسی. به دلیل گرفتاری های شخصی فعلا وقت کار کردن بر روی محرمانه را ندارم.
در اخر هم آقای عموزاده پاسخ گوی سوالات خوانندگان بودند.
نشست با ذکر فاتحه برای مرحوم قیصر امین پور به پایان رسید.
بعد از پایان جلسه دوباره به غرفه چلچراغ بازگشتیم و تا زمانی که مامورین سالن ما را به زور بیرون انداختند در آن جا حضور مستمری داشتیم!

سه تفنگدار! ( به ترتیب از راست به چب: مسعود مرعشی - جلال سعیدی - نیما دهقانی )

منصور ضابطیان در حال پاسخگویی به خوانندگان چلچراغ.

امیر مهدی ژوله در لحظه ورود به سالن. تیمی متشکل از مرتضی ناعمه و مسعود مرعشی به استقبال او آمدند!

صندوق پیشنهادات به سبک چلچراغ!

نیما رئیسی در غرفه چلچراغ.( شخص کناری او آقای وحید رونقی است)

فرید عطارزاده

faridattarzadeh@yahoo.com

نمایشگاه مطبوعات - روز اول

2007-11-07T23:41:00.000+03:30

روز پنج شنبه 17 آبان یک دیدار عمومی بین هیات تحریریه و خوانندگان چلچراغ برگزار خواهد شد.

زمان : ساعت 15:30 الی 17:30 - نمایشگاه مطبوعات

مکان: تهران/خیابان حجاب/کانون پرورش فکری/ سالن همایش

------------------------------------------------------------------------------

اولین روز نمایشگاه مطبوعات :
اولین اقدام چلچراغی در رابطه با نمایشگاه مطبوعات ، به طرز کاملا هوشمندانه ای ، چند روز قبل از شروع نمایشگاه صورت گرفته است. در شماره 270 برنامه حضور اعضای تحریریه در نمایشگاه ذکر شده است. حالا این که چه طور نمایشگاه از چهارشنبه شروع می شود ولی اعضای مجله از سه شنبه برنامه داده اند ما بی اطلاعیم!
ساعت دوازده صبح، دقیقا سه ساعت پس از افتتاح نمایشگاه وارد سالن 2 می شویم. همه ی چشم های نگران و منتظر به دنبال غرفه ای خوفناک می گردند. بعد از جست و جوی فراوان از کنار غرفه ای 3 در 4 می گذریم. کوچکی غرفه و نداشتن دکور توجه مان را جلب می کند. از روی کنجکاوی نگاهی به غرفه مذکور می اندازیم. بله ! این جا تهران است ، غرفه چلچراغ !
بر روی دیوارهای غرفه ، دو عدد کاغذی که به صورت سیاه و سفید روی آن چلچراغ نوشته شده ، نصب شده است.

- این جا غرفه چلچراغه؟
- بله !
- پس چرا اینجا این طوریه؟
- خب قرارشده به نوبت یکی مون از این طرف پاهاشو بذار اون ور.
- غرفه همین طوری میمونه؟
- نه ! تا ساعت 4 قراره دکور برسه !
- اعضای تحریریه که قرار بود بیان پس کجان؟
- خب ماییم دیگه !

بله. دیالوگ بالا یکی از مهم ترین صحبت های ما با مسئولین غرفه بود !
روی میز پلاستیکی غرفه چند عدد از کتاب های چلچراغ به چشم می خورد.
در آن لحظه افسوس خوردیم که چرا چند عدد از چلچراغ های خود را نیاوردیم که حداقل آن ها را روی میز بگذارند !
برای اثبات صحت ادعاهای فوق به عکس های زیر توجه فرمایید:

به واقع بعد از ورود هوتن ابوالفتحی ، غرفه رنگ و بوی دیگری گرفت!

جمع کثیری از نویسندگان و علاقه مندان چلچراغ !

به نظر شما چه چیزهای دیگری را می توان در گوشه غرفه انداخت ؟!

فرید عطارزاده

faridattarzadeh@yahoo.com

چلچراغی از جنس محرمانه

2007-09-19T15:36:00.000+03:30

در بین تمام صفحات چلچراغ, محرمانه شاید چلچراغی ترین بخش مجله به حساب می آید. صفحه ای که به قول بعضی ها با گرایش خاله زنکی اش(!) برایمان هر هفته از اتفاقات درون تحریریه باز زبانی طنز روایت می کرد. می توان گفت تصور اینکه محرمانه ها را از چلچراغ حذف کنیم برابر با حذف تمام آن احساسی باشد که از آن به چلچراغی بودن تعبیر می کنیم.
وقتی که جلال سعیدی محرمانه را کنار گداشت دوران آوارگی این صفحه آغاز شد, ژوله آمد و سبکی جدید در پیش گرفت و بعد ناراحت شد که چرا به محرمانه هایش اعتراض می شود. بعد از آن محرمانه به صورت نوبتی دست همه نویسنده ها افتاد تا باز هم نوبت به اولین سکاندارش رسید که دو باره این صفحه را از نو خلق کند. ولی رها هم چندان موفق نبود و دوام زیادی نیاورد.
.
بعد از رها یک نام نه چندان آشنا بالای محرمانه ها پیدا شد..."مسعود مرعشی"....مرعشی با وجود اینکه از قبلیها کم تجربه تر بود ولی تلاش ملموسی را برای بازیابی این صفحه در پیش گرفت که تا حدودی هم موفق شد. مرعشی هم توانسته بود آن سنت روایت از دورن تحریریه را حفظ کند هم کمی از زرد بودن این صفحه بکاهد. قالبهای حاضر و آماده ایی که او برای محرمانه هایش استفاده میکرد شاید از بارزترین نقاط قوت این صفحه به حساب می آمد که البته پافشاری اش برای استفاده همیشگی و هر هفته از هر کدام از این بخشها باعث می شد که در موارد معدودی اثری از طنز در مطالبش نباشد. یکی دیگر از خصوصیات محرمانه های او نوشته های تلگرافی و کوتاهش بود که بعضی وقتها حتی به یک جمله کوتاه هم برای هر بخش اکتفا میکرد که این موضوع نیز برای صفحه ایی چون محرمانه اتفاتق جدیدی به حساب می آمد./ (مهدی کریمی)

محرمانه شماره 232:"…ابی خان دیگر نمیخواهد محرمانه بنویسد.نگاهی به من می اندازد.قرار میشود محرمانه این هفته را من بنویسم.بدجوری نسبت به او احساس استاد و شاگردی میکنم.میدانم که نوشتن محرمانه بعد از او سیل نامه های محبت آمیز بالای 18 سال شما را به مجله سرازیر میکند.اما چه باک که ما متعلق به شماییم و حاضریم به خاطر شما و ابی خان هزینه های سنگین تر از این را هم بپردازیم."
نمیدونم اینا یادتون هست یا نه.یه فلاش بک کافیه محرمانه رو جلال سعیدی ول کرد بعد گردشی شد بعد رها راهش کرد.یه جورایی همه مون باورمون شده بود که محرمانه بیچاره مون طلسم شده.چرا و چگونه اش هم مهم نبود.بعد محرمانه واگذار شد به آقای مرعشی.تو شماره های اول خیلی هامون یه کم غریبی کردیم اما خیلی زودتر از اونی که فکرشو بکنیم پاسخگوی سلیقه ی خیلیامون شد(قابل ملاحظه یعنی هنوز عده ای در آه و حسرت بودند و شاید هنوزم هستن.گاهی بی انصافی میکردن و گهگاهی هم انتقاد)خلاصه حالا اگه بخوام راجع به محرمانه ی حال حاضر نظر بدم نظرم خیلی مثبته یعنی باید بگم خیلی مثبته شاید چون من به سخت بودن محرمانه نوشتن فکر میکنم و حجم زیاد مخاطباش و توقعات اون ها ازاین صفحه.(اگه برای هر ستون و صفحه ای تو چلچراغ مخاطبی باشه تمام اونا مخاطب این صفحه هم هستن ) به سخت بودن طنز نوشتن برا چلچراغ(با تمام طنزنویسای خوبش)هم فکر کنم؟!حتی اگه به اینا هم فکر نکنم محرمانه موفق بوده./(سارا)

ايده استفاده از تست و پاورقي تو محرمانه باعث شد محرمانه يه تكون اساسي به خودش بده و از فرم هميشگي كه بهش عادت كرده بوديم در بياد. من محرمانه هاي مرعشي رو به محرمانه هاي قبلي ترجيح مي دم چون هم چارچوب محرمانه رو حفظ كرده بود(دوربين مخفي از درون تحريريه) هم به بحث هاي هميشگي ديركرد حقوق و نون و پنير عصرانه پايان داد. مرعشي كارشو بلده. به جان خودم!/ (یاسمین نیکرو)

از محرمانه های جدید خسته شده بودم.

مگه میشه کسی دیگه ای بتونه؟

هیچ کس هم نمی تونه به محرمانه نگاه چب بکنه!

جرات بستن این صفحه رو هم کسی نداشت!

این صفحه مثل دفاع در برابر جادوی سیاه شده بود!

یک عده می گفتن طلسم شده!

ولی مسعود مرعشی این صفحه رو زنده کرد.

از طولانی نویسی پرهیز کرد.

کوتاه نوشت و خوب!

پاورقی هاش حرف نداره!

نسبت به اوایل هم بسیار پیشرفت کرد.

به نظر من بعد از ابراهیم رها، محرمانه های مرعشی از بقیه بهتره!

نظر دیگه...چرا می زنید؟!

افسوس که...

/(فرید عطاراده)

وقتی که آقای مرعشی شروع به نوشتن محرمانه کردن من خودم از مخالفین بودم و اصلا" دوست نداشتم که ایشون به محرمانه نویسی ادامه بدند . دلیلش هم شاید این بودش که تا اون موقع کمتر آقای مرعشی خودشون رو نشون داده بودن.و شاید هم اینکه نمیتونستم تغییر رو پذیرا باشم و به روش قبلی عادت کرده بودم.اما کم کم خوشم اومدش. تفاوتی که این محرمانه با محرمانه های دیگه داشتش اینه که ایده های جدیدی درش وارد شده.نمونه هاش رو هم همه دیدیم . طنز هفته، نیکوکاری هفته...هفته...هفته..هفته و جالبتر از همه تست هفته بودش که تا جایی که یادمه کسی این کار رو با اسامی بچه های 40 انجام نداده.. پانویس ها رو هم نباید فراموش کردش( هر چند که بعضی ها(!!!) باعث شدن که پانویسهای آقای مرعشی متوقف بشه)در کل ، محرمانه های آقای مرعشی رو دوست دارم و خوشم میادش و دلم می خوادش که ادامه پیدا کنن./ پپری(پریا)

------------------------

2. بحث محرمانه های مرعشی در گروههای یاهو و کلوب نیز دنبال می شد که بد ندیدیم برخی از نظرات یاهو گروپ را هم اینجا بیاوریم

زمان ابي خان و جلال بيشتر به دل مي چسبيد.انگار كه اونا مثل دوربين مخفي بودن. اما الان زياد به دل نمي شينه.اما هنوز سوتي گرفتنا و لو دادن هاشون باحاله. در كل من عاشق اين صفحه هستم (مرياس-خ)

البته اين يك نظر شخصيه و مي تونه جاي مخالفت داشته باشه. ولي من فكر مي كنم محرمانه بر خلاف خيلي از صفحات چلچراغ كه روز به روز بهتر شد، افت زيادي داشت. اين محرمانه ديگه اون محرمانه اي نيست كه رها مي نوشت و قبل از هر صفحه ديگه اي خونده مي شد. اين محرمانه ديگه اون صميميت و جذابيت قبل رو نداره.(اسپيرينگ وايولت)

من از مهر 83 چلچراغ خريدم. تازه اونجوري نبود كه هر هفته بگيرم ولي هميشه محرمانه هاشو مي خوندم. نويسنده هاش رو هم نمي شناختم. از چند ماه پيش كه جدي تر چلچراغو دنبال مي كنم، محرمانه بعد از كميك استريپ هاي بزرگمهر حسين پور دومين گزينمه. شايد قدرت طنز نويسي مسعود مثل قديميا نباشه (اينطور كه شماها مي گين) ولي يادتون باشه مسعود همش 24 سالشه و خيلي جا براي پيشرفت داره.(ر-سا)
خوب هركي يه سبكي داره.نمي شه از مسعود مرعشي بخوايم مثل رها يا ژوله بنويسه. به نظر من كه كارش خوبه(مريم)

به نظر من محرمانه هاي مسعود مرعشي خيلي قشنگه. درسته كه رها و جلال سعيدي قشنگ مي نوشتن، ولي من از سبكه نوشتن مرعشي هم خيلي خوشم مياد(سهند)

به نظر من هم محرمانه هاي مسعود مرعشي خوب و جالبه. پيشرفتش هم خوب بوده (گلبرگ آزاد)

من معتقدم محرمانه ديگه مثل قبل نيست. قبلا شايد اولين صفحه اي بود كه مي خوندم اما الان شايد آخرين مطلبي باشه كه مي خونم (شهسا)

به نظر من محرمانه الان خيلي هم خوبه و مسعود هم خيلي خوب مي نويسه. درسته محرمانه هاي رها و جلال سعيدي هم خيلي خوب بودن اما ديگه داشت تكراري و لوس مي شدو بايد عوضش مي كردن. ژوله كه اومد دوباره نوشت به نظرم معركه بود.حيف كه ديگه ادامه نداد. حالا هم كه مسعود مرعشي مي نويسه و به نظرم خوبه. و هر دفعه هم از دفعه قبل بهتر مي شه.(نازي)

درباره ی خودمان

2007-08-24T04:07:00.000+03:30

طبق اعلام آگاهان تا به امروز از بین نگارندگان این ماتمکده مجازی فقط من و فرید و کمی تا قسمتی علی در قید حیات هستیم و بقیه هر کدام به یک وادی جهت مردن مراجعت کرده اند. بگذریم که یکی رفته پادگان در راه وطن کلاغ پر برود و آن یکی رفته تا به ما ثابت برای قبول شدن در کنکور به جز راههای امتحانی ما به درس خواندن هم می توان متوسل شد. الباقی هم به دلایل غیر قابل ذکر فعلآ از صفحه روزگار خط خطی شدند تا ما در اوج نا امیدی به پایدار نگه داشتن سکان این خانه کوچک چلچراغی باز هم امیدوار باشیم...
خلاصه اینکه در شرف دو ساله شدن هستیم و هرگز دوست نداریم کاری را که تا به امروز با هر کمی و کاستی ادامه دادیم خبر از تعطیلی اش بدهیم و یا اینکه همچون بسیاری از این دست وبلاگها که پیش از این و البته به صورت فردی بوده اند بدون خبر بار خود را جمع کنیم و دیگر اثری از ما نبینید...اینکه این تریبون به همین راحتی بخواهد تعطیل شود گمان نمیکنم برای هیچ کس خوشایند باشد. شاید اینبار لا اقل برای دوباره سازی این وبلاگ هم که شده به پیشنهادها و از همه مهمتر همکاری دوستان چلچراغیمان نیاز باشد . این پست را فقط به این واسطه نوشتم که دوست ندارم این جا تعطیل شود ...همین و بس

مهدی کریمی

mehdi_k66@yahoo.com

گفتگوي خوانندگان چلچراغ با ابراهيم رها

2007-06-18T00:24:00.000+03:30

طبق اعلام سایت چلچراغ قرار بود ابراهیم رها در تالار گفتگو سایت چلچراغ با خوانندگان صحبت کنند.

راس ساعت اعلام شده (14) وارد سایت می شویم. ولی خبری از آقای رها نیست. کم کم غرغر ها شروع می شود که نکنه سر کاریم..!

کم کم حوصله ها داشت تمام می شد که آقای رها با یک ساعت و بیست دقیقه تاخیر آمد. در این جا سوال هایی که توسط خوانندگان مجله از آقای رها پرسیده شد را به شکل یک مصاحبه مرتب کردیم:

-------------------------

ابراهیم رها:سلام بچه ها تا همین الآن اینترنت چلچراغ قطع بود.در خدمتم.

....

آقای رها چه دلیلی داره که شما تو هیچ کدوم از جشن ها نیستید؟

راستش زیاد حوصله جشن ندارم.

كجا می شه یه عكس از شما دید؟ شما چه جوری میتونید موجودیت خودتونو اثبات كنید؟ حتما میدونید كه چه شایعاتی پخش شده؟

مجله شماره 200. سوالای جدی تر بپرس.

شما خیلی وقته نمی نویسید...ما راجع به چسب زخم حرف بزنیم یا طنز مجله ؟

راجع به هرچه دوست داری سوال كن. چسب زخم كه دیگه تموم شد!

آقای رها شما چرا نوشتن چسب زخم را ( که مخصوصا با سبک جدیدش زیبا ترهم شده بود ) را یک دفعه رها کردید ؟( به خاطر حسن ختامش با آقای خاتمی ونامه شون به شما ؟)

چسب زخم رو من تعطیل نکردم.تعطیل شد.

آقای رها کجایی شما ؟ نمی نویسی .... شرمین نادری گفته بود که پرکار تر شدید .... شوخی کرده بود ؟

دوستان عزیز، متاسفانه در شرایط جدید مطالب من معمولا برای چلچراغ قابل چاپ از آب در نمی‌یاد. الان توی روزنامه اعتماد یك ستون طنز سیاسی روزانه دارم به اسم جنگ سرد.

راستی می تونیم از شما شاهد یک مطلب طنز در مورد بیانیه های وزرات ارشاد در مورد فیلم نقاب باشیم؟ فکر کنم رو این که دیگه می شه مانور داد...

شاید در ستون جنگ سرد نوشتم.

ستون پلنگ صورتی در روزنامه اعتماد چی شد؟ بازپرس گرفتش؟

نه،جنگ سرد ادامه همونه.

آقای رها شما غیر از چلچراغ جای دیگه ای هم طنز کار میکنی ؟ نوشته هایی مثل سین جیم و روزانه و ... خبری ازشون هست که چاپ بشند یا نه؟

سین جیم رو ارشاد كلآ رد كرد. روزانه هم كه قرار بود توسط انتشارات روزنه چاپ بشه به طور كل غیرقابل چاپ اعلام شد.

باقی کاراتون چی؟

دوئل كه دو ماهه تو بازاره. چسب زخم و بیلیارد باز هم منتظر مجوز ارشادن.

راستی چرا اینفدر كتاباتون گرونه ؟از شما بعید بود.

قیمت كتاب رو ناشر تعیین می‌كنه نه نویسنده!

می خواستم در مورد خط قرمز ها بپرسم...مثلا چه جوری میشه که ستون شما در روزنامه اعتماد کار میشه ولی تو چلچراغ خبری ازتون نیست... خط قرمز ها در مورد هر نشریه فرق می کنه؟

این برای خودمم سواله،خودمم دوست دارم توی چلچراغ بنویسم.

چرا این حرف ها رو وقتی حسین یعقوبی با هزل میگه قابل چاپه؟ اما گفتن این حرف ها از سوی شما با طنز غیرقابل چاپ؟

بچه‌ها حسین یعقوبی از دوستان منه.من با تمام این حرف‌ها باز هم سعی می‌كنم توی چلچراغ بنویسم البته اگه بشه!

آهان... پس فقط یا باید از كارهای دوستان تعریف كرد یا اگر نقدی هست فقط راجع به خودتون باشه؟

بدجنس نباش. بعدها شاید خود حسین هم بیاد اینجا. بهتره نظراتت رو خودت بهش بگی.

حالا که طنز سیاسی نمی نویسید راجع به سینما و ورزش (مثل معدود کارایی که قبلا کردید) بنویسید.

بچه‌های دیگه زحمت اینجور طنزها رو می‌كشن. راستی یادم رفت بگم كه من كامل از چلچراغ نرفتم و اگه زنگ زده باشید می‌بینید كه گاهی اوقات هستم.

به نظر شما در چه زمینه ای در طنز می شه راحت تر مانور داد؟ در چه زمینه ای خط قرمزها بزرگ تره؟

اساسا طنز نوشتن سخت شده مخصوصا برای من كه همچنان خودم رو مقید میدونم توی ایران بمونم و طنز سیاسی بنویسم.

به نظرم بد نباشه شما که حتما می خوایید به قول خودتون تو این جا ادامه بدید...طنز سیاسی خارجی بنویسید...در بینش هم یه گریزی به خودمون بزنید.

من در چلچراغ دبیری بخش طنز رو دارم و سعی می‌كنم این تاثیرات رو در نظارت بر طنز بقیه بچه‌ها به نوعی اعمال كنم.

این جوری که باید فاتحه طنز رو تو چلچراغ خوند! طنز سیاسی که شما واسه چلچراغ بنویسید جیزه!(ما که نفهمیدیم چرا به اسم شما میرسه این جوریه) طنزای دیگه هم که مال بقیه اس. برنامه خاصی دارید واسه کار جدید؟

گفتم كه ستون جنگ سرد رو می‌نویسم و كار كتابام رو پیگیری می‌كنم.

منم گفتم تو چلچراغ!

نوشتن توی چلچراغ فقط دست من نیست...چندتا از مطالبم بعد از عید کاملا از مجله حذف شد. با وجود این سعی خودمو می کنم.

خب راجع به شما که همه چیز فیلتره. دلخوشی ما تو چلچراغ شما بودید.

گفتم كه من توی چلچراغ مشغول مدیریت صفحات طنزم و امیدوارم كه دلخوشیت رو در همین حد و اندازه تامین كنم.

یه سوالی خیلی وقته که توی من همین جوری حرکت می کنه (جای بدیم حرکت نمی کنه!) می خواستم ببینم چه اتفاقی افتاده که شرق و هم میهن و اعتماد دارن به کارشون ادامه می دن...چه اتفاقی افتاده که ما ازش بی خبریم؟!

از من راجع به چیزهایی كه به خودم مربوط می‌شه بپرس. اما از فعالیت مطبوعات خوشحالم.

شما می گید سوال جدی بپرسیم...خب شما که خیلی وقت هم هست که کار جدیدی تو چلچراغ انجام ندادید...یه سوال جدی خارج از چلچراغ هم می پرسم شما میگید در مورد خودتون بپرسم!

كتاب‌ها، مطالبم در نشریات دیگه، و مدیریت صفحات طنز، گمون می‌كنم سو‍ژه‌های بدی واسه سوال پرسیدن نباشه.

خب یه سوال مجاز (!) می پرسم...در گارگاه های تابستونی چلچراغ شما هم کلاس دارید؟

نه،کلاس ندارم.قبلا چند دوره کلاس گذاشتم.

شما به عنوان مدیر صفحات طنز دوست ندارین از كار دوستانتون ایراد بگیریم( كه یكم حق دارین)؟

بچه‌ها!
چلچراغ خطوط قرمزه نسبتا پررنگی در طنز داره. بچه‌ها زحمت می‌كشن و در حد مقدورات به حدی كه بهشون اجازه داده می‌شه دارن تلاش می‌كنن

همه چی که غیر قابل چاپه! خب بیاید مطالبتون رو تو سایت چلچراغ بنویسید!

شاید اگه شرایط جور بشه و كسایی بتونن كمكم كنن یه سایت راه بندازم.

سایتتون هم ,همون اول فیلتر میشه .... احتمالا !

به هر حال سایت هم یك راه حله. حالا ببینم چی می‌شه!

خب دوستان!
باید بگم خداحافظ. بازم عذر می‌خوام كه اینترنت چلچراغ نذاشت بیشتر با هم گپ بزنیم. باور كنید از ساعت 2 حتی قبل از اون اومدم چلچراغ برای جواب دادن به شما اما اینترنت اینجا قطع بود! شرمنده همتون من سعی می‌كنم در آینده باز هم بیام پیشتون. نظراتتون راجع به مطالبم، كتاب‌هام، كلیت صفحات طنز چلچراغ و ... (این سه نقطه كشته منو) رو حتمآ حتمآ حتمآ با من در میون بذارید.

دوستتون دارم. دوستتون دارم. دوستتون دارم. (به جان خودم!)

خداحافظ

تنظیم گفتگو: فرید عطار زاده

ما...چلچراغ...نوستالوژیک!

2007-06-09T17:28:00.000+03:30

یادتون می آید؟ زمانی که فراخوان تیکه های چلچراغ را اعلام کردیم؟
همون موقع که آقای شرف الدین از ما خواستند که این فراخوان رو برای شما اعلام کنیم و شما هم لطف کردید و شرکت نکردید.
همون موقع که داشتم آرشیو چلچراغ را ورق می زدم،دیدم بعضی نوشته ها بدجوری حس نوستالوژیک چلچراغی را زنده می کند.
همان موقع تصمیم گرفتم که بعضی نوشته ها را بار دیگر با هم مرور کنیم.(وقاعدتا عملی کردن این تصمیم دو،سه ماهی طول کشید.)
شما هم اگر دیدید با خواندن بعضی از نوشته های قدیمی همین حس (حس بدی نیست!) به شما دست می دهد لطف کنید و آن را بفرستید.
برای شروع یک نوشته از آقای سهیل فاطمی را انتخاب کردم. خود من به شخصه خیلی این متن را دوست دارم. تاریخش هم مریوط می شود به 19 شهریور 1384( شماره 164).
لازم به توضیح است به دو دلیل متن کمی خلاصه شده است.
اول این که زیاد طولانی نشه و شما تا آخر متن را بخونید.
دوم این که برای خوندن متن کامل به خودتان یک زحمتی بدهبد و به آرشیوتان نگاهی بیندازید.

فرید عطار زاده
faridattarzadeh@yahoo.com

________________________

"رفاقت یعنی خدایا یکی را بفرست تمام خاطرات مرا شخم بزند.زمانه بد نشده،بد بوده،از اول.بعضی چیزها هیچ وقت،وقتش نیست.نه این که حالا وقتش گذشته باشد.مثل رفاقت.
رفاقت یعنی آن پسربچه ای که به استادش گفت: " بیرون می خوان شما رو بزنن.چند تا آدم لاتن.بذارین منم همراه شما بیام." وقتی استاد گفته بود کوچکی پسر جان.کوچکی برای این کار.تو که نمی توانی کسی را بزنی.بچه جواب داده بود که " یکی دو تا سیلی که می خورم.این جوری شما یکی دو تا کم تر می خورین " این حرف بدوی یعنی یک ترجمه قرون وسطایی از رفاقت.یعنی یک آدم هنوز به تنها چیزی که در عالم فکر می کند "خودش" نیست.
رفاقت یعنی وقتی خستگی بیاید و درد؛ و دلت بلرزد،دستی باشد که دست دلت را بی دل دل کردن بگیرد.
نمی دانم چه کسی کجای جهان گفته هر چیز که "نو" باشد الزاما خوب است.رفاقت با این حساب چون بیات شده باید به اولین دوره گرد،اولین نون خشکی که از کوچه می گذرد، فروخته شود.
کسی هم دوست ندارد به این نسل، به اینها که نسل سومی می گوییمشان،بگوید میان این راه راه سیاه و سفید که زندان شده برایت،این شب و روز،تو بعضی چیزها را گم کرده ای.هی پشت مد روز قایم نشه بچه! همه دارند برای این نسل هورا می کشند و به به و چه چه می کنند.زیر این به به ها رفاقت دارد پرپر می شود کمی.فقط کمی.تنها رفاقت هم نیست.رفاقت یکی از آنهایی است که شده " یادم تو را فراموش " خیلی چیزها هست که رفاقت از بهترین هایش است.رفاقت شده در یتیم.
بگذریم.این جور وقتها فقط "ای کاش می ماند" و "یادش بخیر" و " بگذاریم و بگذریم" بقیه اش هم شکل شوخی است.وقتش نیست.وقتی همه دنبال خریزه های بی لرز هستند،این حرف ها سرما زدگی می آورد.تمام."

آقای میر اسدالله و یک پیشنهاد

2007-05-31T17:19:00.000+03:30

پیش نوشت: برای اینکه از شر قصه ی لیلی و مجنونی که میخوام تو پاراگرافهای بعدی تعریف کنم در امان بمونین و مستقیم به اصل مطلب برسین٬‌ لطفاً تا پاراگرافی که با علامت *** مشخص شده رو نادیده بگیرین.

سلام به همگی

حقیقتش دلم نمیخواد دعوای قدیمی مخاطب و میراسدلله رو ادامه داده باشم چون هم به نظرم هم کهنه و کلیشه شده و هم آقای میراسدلله بیشتر از اونچه که بخوام نادیده بگیرم به گردنم حق داره. ولی لازم میدونم قبل اینکه برم سر اصل مطلب به یه نکته ی کوچیک اشاره کنم.

زمانی که من با صفحه ی موسیقی جهان آشنا شدم٬‌ تازه یه پنتیوم توی دوازده گیگی دست دوم جور کرده بودم که دو تا درایو شش گیگ داشت و روی یکیشون یه فولدر به اسم موزیک با مجموعه ی کامل آثار کریس دی برگ داشتم از سال هفتاد و شش تا نود و نه٬ یه سری سیاوش قمیشی و هایده با چند تایی سوج گاردن و شر و مدرن تاکینگ. گهگاهی هم منسون و هیتزفیلد عربده ای میزدن و انریکه ناله ای میکرد و لوپز هنرنمایی ای و سردردتون نداده باشم٬‌ به قول اجانب پنیری ترین مجموعه ای که ممکن بود توی فولدری به اسم موزیک پیدا بشه. با اینحال فولدر دیگه ای هم بود به اسم نیو که قطعاتی که از اینجا و اونجا به واسطه ی معرفی توسط آشناها و دوستان یا مقالات مجلات مختلف یا هر منبع دیگه ای پیدا میکردم و به نظرم باارزش تر از چیزی میرسیدن که بین اسپیرز و کیلرز و امثالهم قرار بگیرن رو توش ذخیره میکردم و مواقعی که فرصتی برای دراز کشیدن و با دقت گوش کردن پیش میومد٬ گریزی به فولدر تازه تاسیسم میزدم تا کمی لذت کشف ژانرهای جدید و خواننده های جدید که به زعم خودم کارهاشون از ارزش هنری بیشتری برخوردار بود رو تجربه کنم و قسمت اعظم این لذت هم به همین مسئله برمیگشت که تمام این قطعات چه پیشنهاد شده و چه انتخاب شده٬‌ تا حدود زیادی کشف شخصی محسوب میشدن. چون در نهایت٬ تصمیم گرفتن در مورد این که چه قطعه ای توی فولدر موزیک قرار میگیره و چه قطعه ای توی نیو با خودم بود.

الان به مدد کار و اقبال و لطف خداوند تبارک و تعالی یه پنتیوم فور هشتاد گیگ دارم با دو درایو چهل تایی که روی یکیش یه فولدر موزیک هست. بوکلی٬ بایرن٬ بیورک٬ ویتس٬ کیو و رزیدنتس جای دی برگ و آگلاسیاس و اسپیرز رو گرفتن و گوندری و گلیزر و هیلکوت جای وب و کان رو و من از این بابت باید ممنون و مدیون آقای میراسدلله باشم و هستم. اما میدونین جای چی رو الان خالی حس میکنم؟ جای فولدر نیو رو. حقیقتش رو بخواین آقای موسیقی جهان طوری با مجموعه ای که طبق سلیقه و تجربیات خودم و طی ماه ها گشت و گذار توی اینترنت و ورق زدن مجله های مختلف گردآوری کرده بودم برخورد کرد که حس کردم هرگز صلاحیت اینکه بتونم خودم در مورد ارزش هنری یک قطعه ی موسیقی قضاوت کنم و با انتخاب خودم از اثری لذت ببرم رو نخواهم داشت. تمام لذت و اعتماد به نفسی که اون چالش و اکتشاف به همراه داشت تو یه چشم یه هم زدن تبدیل شد به سرخوشی ساده انگارانه ی یه ذهن محدود و بی لیاقت که بهتره هر هفته منتظر مقالات میراسدلله باشه تا اینکه خودش بره دنبال تعریف موسیقی خوب و بد و با تکیه به عقل ناقص و سلیقه ی معوج و خام خودش بخواد در مورد ارزش هنری قطعات نظر بده و تصمیم بگیره.

حقیتش رو بخواید من مدت نسبتاً زیادی با همین معضل اعتماد به نفس هنری سر کردم و سعی کردم چشمم رو کاملاً روی غریزه ی زیبایی شناسانه ی خودم ببندم و فقط چشم به قلم اهن فن داشته باشم. اما بالاخره به این نتیجه رسیدم که دوست داشتن (و مهم تر از اون دوست نداشتن) و لذت بردن (و مهم تر از اون لذت نبردن) از آثار هنری وقتی ارزشمند و لذت بخشه که عنصر انتخاب٬ به زور تحقیر و سرزنش از شخص صلب نشده باشه. شاید پینک فلوید و آر. ای. ام و مسیو اتک و ردیوهد و کوهن و انیگما بهترین موسیقیدانان عصر ما نبودن٬ اما حضورشون توی فولدر نیو نشون دهنده ی این بود که من (مثل هر آدم دیگه ای) از تقویت کردن شم زیبایی شناختیم استقبال میکردم و مهم ترین مسئله همینه. پس دلیلی نداره فقط به این دلیل که علایق سابقم (که به هزار و یک دلیل از کمبود امکانات فرهنگی گرفته تا عدم دسترسی مناسب به رسانه های نقاد شکل گرفته بود) مطابق معیارهای موسیقی شناس های کارکشته چیپ و ساده انگارانه ست٬ خودم رو سرزنش کنم و پروسه ی لذت بخشِ اکتشاف رو متوقف. روی همین حساب تصمیم گرفتم دوباره یه فولدر نیو روی درایو موسیقیم بسازم و کار کشف کردن گروه ها و خواننده های مختلف رو از سر بگیرم. مقالات آقای میراسدلله هم میتونن به عنوان یه منبع مناسب معرفی کننده مورد استفاده ی من قرار بگیرن٬ ولی باید همیشه یادم باشه که تصمیم نهایی در مورد اینکه از اثری لذت ببرم یا نه٬ با خودمه.و اما پیشنهادی که داشتم.

***

حقیقتش دلم میخواست ببینم آیا امکانش هست که این فولدر نیو این بار پابلیک باشه؟ یعنی هم همگی بهش دسترسی داشته باشیم و هم همه بتونیم توی پر کردنش به هم کمک کنیم؟ کار خاصی نمیبره٬ فقط کافیه هر کدوممون خواننده ها ٬ موسیقیدان ها٬ نوازنده ها٬ حتی کلیپ سازهای مورد علاقه مون رو که فکر میکنیم شناختنشون ممکنه برای دیگران هم مفید باشه معرفی کنیم و دلایلمون رو برای اینکه اونها رو پیشرو میدونیم ذکر کنیم و در صورت امکان بعضی از کارهاشون رو هم بتونیم به عنوان نمونه معرفی یا ارائه کنیم. میدونم که خود آقای میراسدلله قبلاً بارها از خواننده های چلچراغ دعوت به همکاری کردن ولی برای آدمی با اعتماد به نفس و شرایط جغرافیایی من نامه نوشتن به دفتر مجله هم جرات و هم پولی میخواد که من از عهده ش برنمیام. و احتمال میدم بعضی از خواننده های دیگه هم باشن که شرایط مشابهی داشته باشن. برای همین فکر کردم شاید بتونیم در صورت موافقت مدیران وبلاگ٬‌از طریق نوشتن یه سری مقاله ی آماتوری روی وبلاگ و آپلود آثار خواننده ها یا کارهایی از این دست دیگران رو هم با هنرمندان مورد علاقه ی خودمون آشنا کنیم. قرار هم نیست همدیگه رو قضاوت کنیم. در نهایت٬ تصمیم در مورد اینکه اثری خوبه یا بد با خود اشخاصه. ما فقط محض معرفی هنرمندی که ممکنه پیش بعضی از دوستان چلچیراغیمون مهجور مونده باشه مینویسیم.

خود من میتونم برای شروع در اولین فرصتی که پیدا میکنم چیزی محض نمونه بنویسم تا ببینیم مورد تایید قرار میگیره یا نه. نظر شما چیه؟

سوگند حقیقی(نویسنده افتخاری)

bacheh_vasati@yahoo.com

....

2007-05-09T22:26:00.000+03:30

بعد از يك ماه و خورده اي تصميم به آپ گرفتيم.كلا از اين تصميمات زياد مي گيريم. ولي هيچ وقت نمي شد كه عمليش كنيم.فقط به دودليل:
1)حسش بود ولي موضوع نبود.
2)موضوع بود ولي حسش نبود.
لازم به توضيح است كه تا حالا دليل ما همون مورد يك بوده و مورد دو را به عنوان دكور نوشتم!
كلا چند تا موضوع در نظر داريم كه به صورت گروهي كار كنيم ولي تا حالا قسمت نشده كه حتي يك خط هم در موردش بنويسيم. پرونده هاي ما به زودي (تا آخر سال 1386 ) تقديمتان خواهد شد.مطمئن باشيد.

E امسال جاي نمايشگاه مطبوعات و غرفه چلچراغ در نمايشگاه كتاب خيلي خالي بود. كاش امسال چلچراغ هم بود....

E دو كتاب "كجا ممكن است پيدايش كنم" با ترجمه بزرگمهر شرف الدين و"دوئل" نوشته ابراهيم رها و تقويم چلچراغ كه توسط نشر افق به فروش مي رسيد ياد چلچراغ را در نمايشگاه كتاب زنده نگه داشته بود.

E راستي سي دي هاي جشن چله به دست شما رسيد؟ هنوز كه بعضي ها درگير هستن.جوابي هم كه از چلچراغ مي شنون اينه كه" صبر كن اين هفته ليست برگشتي ها بياد هفته ديگه زنگ بزن" و الآن هر هفته با چلچراغ در تماس هستن ولي خبري نيست....منابع آگاه مي گويند تا جشن چله بعدي سي دي حتما به دست كسي هايي كه نرسيده ،مي رسه.

E به نظر شما مي توانيم اميد داشته باشيم باز هم امير مهدي ژوله را در چلچراغ ببينيم؟

E بعد از آقاي مرعشي، نيما دهقاني هم دارد كم كم به يك چلچراغي محبوب تبديل مي شود.ما منتظر سوميش هستيم!

E حتما آگهي خبرنگار افتخاري چلچراغ را ديده ايد. براي ارائه نمونه كار كه مي رويد به دفتر مجله بايد منتظر بمانيد كه صحبت حانم نادري با نفر قبلي تمام شود. وقتي منتظر نشسته ايد جو آنجا و صداي خانم نادري كه دارد با نفر قبل صحبت مي كند يك جوري است! به طوري كه وقتي كار نفر قبلي تمام مي شود و خانم نادري مي گويد بعدي، نا خود آگاه از استرس زياد به ياد اتاق تزريقات مي افتيد! در اخر كار هم خانم نادري مانند تست هاي بازيگري مي گويد اگه خواستيم با شما همكاري كنيم بعدا باهاتون تماس مي گيريم! حالا خدا مي داند ابن بعد چه موقع خواهد بود!

E پرونده كتاب نوآوري جالبي بود.از پرونده هاي خشك وخسته كننده كه معمولا در اين زمان در تمام نشريات كار مي شود خبري نبود. ولي كميك استريپش يك چيز ديگه بود!

E صحفه ي سلام دل همه رو برده. صفحه اي با لحني خاص و انتقادي.اميدوارم اين صفحه تعطيل نشه.آقاي فاطمي لطفا اين صفحه را ادامه بديد...

فرید عطار زاده

faridattarzadeh@yahoo.com

بیست نکته از ویژه نامه نوروزی چلچراغ

2007-04-02T16:41:00.000+03:30

يك) بهتر بود يك فكري هم به حال منگنه و صحافي اين شماره مي شد.چلچراغي كه با 34 هم منگنه اش وا مي رود و از هم مي پاشد،حالا با اين حجم مطلب شما انتظار داشتيد سالم بماند؟
دو) تعداد صفحات اين شماره 120 صفحه بود.(تبليغ ايرانسل را هم حذف كنيد)ولي افسوس روي جلد درج شده 148 صفحه.تبليغ مي كنيد، خب قبول!خدا زياد تر هم بكنه! ولي تبليغ ها رو جز تعداد صفحات حساب نكنيد...لطفا!
سه)طراحي جلد عالي بود.مثل نشريات ديگر خبري از گل و بلبل و مهدي سلوكي نبود! و مثل بعضي از نشرياتي كه مثلا پر مخاطب نيستند و واقعا مخاطب دارند عكس ماهي قرمز كار نشده بود!
چهار)نبود يك فهرست جامع خيلي تو ذوق ميزد.كاش يك نفر زحمت مي كشيد و يك فهرست درست و حسابي براي ما مي نوشت.
پنج)محرمانه جالب و همراه با نوآوري.يك محرمانه كاملا رئال! آقاي مرعشي...جالب بود!
شش) پيشنهاد هاي بي شرمانه مثل هر سال!
هفت) سينما و تلويزيون 85 : كمي تا قسمتي تكراري ... كمي تا قستمي شبيه ويزه نامه مجلات ديگر...
هشت)شش يادداشت از اهالي سينما: با اين كه نشريات ديگر هم شبيه همچين كاري رو انجام داده بودند ولي انتخاب هاي چلچراغ واقعا عالي بود.
نه) روزي روزگاري ايران: فرا تر از تصور..همراه با عكس هاي ويژه. به معناي واقعي كلمه عالي.دست همه بچه هاي گروه اجتماعي درد نكنه.اگر خط قرمز ها كمي بزرگ تر بود مي توانستيم شاهد مطالب جسورانه تري هم باشيم.
ده)ده سالگي پاپ: پرونده اي كه مي توانست بهتر از اين ها باشد.ولي بايد يك تشكر ويژه از رسول ترابي كرد.چرا؟ چون به خاطر رفاقت با بنيامين بهادري رابطه ي شكر آب آقاي رجب پور و مسئولين چلچراغ به شيريني تبديل شد! در نتيجه گروه آريان هم از يك گروه سطح پايين و كم ارزش تبديل به گروهي شد كه مصاحبه اش در ويژه نامه نوروزي چاپ مي شود! ديگر هم براي مصاحبه با اعضاي آريان لازم نيست خبرنگار چلچراغ خود را خبرنگار روزنامه ايران معرفي كند! مي توانيم هر هفته انتظار يك مصاحبه نفس گير با بنيامين و محسن چاووشي داشته باشيم! يك مصاحبه كاملا درگيرانه و فلسفي! ديگر در صفحه ي موسيقي شاهد مطالب كم ارزشي همچون سالگرد فوت فرهاد يا گزارشي درباره جشنواره موسيقي فجر نخواهيم بود! باور كنيد!
يازده ) تاپ تن: ابراهيم رها...! جدا تصور چلچراغ بدون منصور ضابطيان و ابراهم رها خيلي سخته.تاپ تني كه مثل همه ي كارهاي ابراهيم رها واقعا جالب بود. انتخاب هاي بسيار جالبي هم شده بود.كي فكرش رو مي كرد با اين همه اتفاقات ريز و درشت سال پيش اولين مورد تاپ تن برانكو ايوانكويچ باشد؟!
دوازده) امتحان طنز هم...باز هم ابراهيم رها و نوآوري! فقط اي كاش سوالات امتحان شفاهي به اين اندازه كليشه اي نبود.
سيزده)با خواندن چگونه از وحشت جغول بغول نشويم حسين يعقوي و دايره المعارف عيد نوروز مسعود مرعشي از شدت خنده ديوار رو گاز زدم.
چهارده) سرگيجه:بازگشت! بعد از مدتي وقفه آقاي شرف الدين با يك سرگيجه حسابي حال ما رو جا آورد.همون چيزي كه مي شد انتظارش رو داشت.يك سرگيجه ايي كه چيزي نبود جز حقيقت.حقيقتي كه ما هيچ وقت جرائت گفتنش را نداشتيم.يك انتخاب جسورانه براي شماره عيد.معمولا در شماره هاي عيد نشريات خبري از مطالب اين چنيني نيست.
ولي اين جا چلچراغ است...فكر مي كنم بعد از تعطيلات شاهد سيل نامه،ايميل و تلفن هايي به چلچراغ باشيم كه اكثرا آقاي شرف الدين رو منفي باف مورد خطاب قرار داده اند و گفتن كه ديگه مقاله هاي ايشون رو نمي خونند.يك تشكر ويژه ويژه ويژه از آقاي شرف الدين.
پانزده)فكر مي كنم بعد از محسن چاووشي و بنيامين سومين فرد مورد علاقه چلچراغ علي انصاريان باشد! واقعا در ويژه نامه چلچراغ مصاحبه با ايشون همراه با عكس هاي بسيار زيبا (!)ما رو حالي به حالي كرد!
شانزده) اين همه چلچراغيها تو اين شماره برامون زحمت كشيدند ، شما اين حق رو بهشون مي ديد كه در يك صفحه از باشگاه كتاب آثار خودشون رو معرفي كنند؟
هفده)هفت: يك جورايي حس نوستالوژيك با چلچراغ را زنده كرد.مطالب خيلي شخصي بود و لذت بخش...
هجده) خانم ذوالفقار! ما 60 درصدي ها باز هم مي گيم only kelasor! .مرور بسيار خوبي شده بود. كمتر نشريه اي اتفاقات سال پيش رو به اين گونه جمع بندي كرده بود.
نوزده)مصاحبه با حجت الاسلام حسني چي شد؟! حذف شد؟ چرا؟
بیست)مثل اين كه امير قلعه نويي از انتقاد هاي چلچراغ ناراحت شده.قرار شده براي اين كه از دلش دربيارن،در جشن چله امسال نشان فرزانگي به ايشون داده شود!
اين رو همين جوري گفتم.هيچ ربطي هم به چلچراغ نداشت!
در مجموع: فكر كنم اگه سال پيش چلچراغ گاهي اوقات افت كرد،ولي با اين شماره همه چي جبران شد.شماره اي كه مثل هيچكدام بود....

فرید عطار زاده

faridattarzadeh@yahoo.com

ویژه نامه عید_2

2007-03-29T15:02:00.000+03:30

کوتاه از شماره 239(ویژه عید)
........................................

مصاحبه با مانی میر صادقی معرکه بود ، تبریک آقای ضابطیان- با احترام
.......................................................................
قسمت آخر صفحه نشان پنجم حماقت(چرا اسم صفحه کامل چاپ نشده بود؟!)که تازه اضافه شده خیلی جالبه خدا زیادش کنه! یعقوبی قهرمان ...(طرح مجید صالحی خیلی خوب بود،من دوست داشتم.) تیتر نصفه؟!
.......................................................................
نامحرمانه همچنان نا امید کننده ادامه می دهد!
.......................................................................
انتخاب های سرویس سینمایی رو هم دیدیم،چی بگم وقتی بهترین بازیگر زن تلویزیونی سحر جعفری جوزانی انتخاب شده،اگر مهناز افشار هم فردا بگه از دستتون ناراحته به عنوان بهترین بازیگر زن سینما انتخابش می کنید؟!
..........................................................................
صفحه 33،صفحه بدون "کاف" بود، محض اطلاع!
.......................................................................

صفحه 36 واقعا خوشگل شده بود چشمامون در اومد تا خوندیمش،چه حرف تو حرفی بود!(توضیح زیر عکسو کی نوشته بود؟)
.......................................................................
اس ام اس ها ایده اش فوق العاده بود، همین!
.......................................................................
پرونده موسیقی پاپ هم مشخص بود زحمت زیاد برده،ولی من احساس سیروان زدگی می کنم!
.......................................................................
موقع خوندن صید قزل آلا صورتم سرخ شده بود، از بس لبمو گاز گرفتم لبم جداشد،مایه رسوایی!خاک به سرم!... راستی ششم عید موقع دیدن سریال ترش و شیرین هم همچین حالتی بهم دست داد(حمید لولایی دیالوگی ظاهرا در مورد درختای پایین خونشون می گفت!)ولی من بیچاره کنار داییم نشسته بودم و می دیدم فکر میکنید چه حالی بهم دست داده بود؟!
.......................................................................
گلادیاتو رو خوندیم و به حد مرگ خندیدیم،باور کنید کار دیگه ای نمی شد بکنیم.
.......................................................................
در مورد دایره المعارف نوروز هم به مورد قبل از قبلی مراجعه شود!
.......................................................................
چرا حالا داستان نصفه؟!!!(داستان سیامک گلشیری رو میگم

_______________________________

توهین به چلچراغ...

دم عيدي ويژه نامه هاي تپل نشريات مختلف با جلد هاي شيک و رنگارنگ رو پيشخون رفت؛يکي از اين ويژه نامه ها هم ويژه نامه نوروزي "نسيم هراز" بود.
مي پرسيد که چي؟ خوب مي گم صبر کنيد...
تو صفحه 73 مزدک علي نظري همچين نقلي و کوچولو و يواشکي و اون آخر هاي صفحه ي "پديده" چلچراغ رو مورد تمسخر قرار داده همين...(با عبارت "يک نشريه مثلا پر طرفدار")در رابطه مصاحبه سروش لشکري با چلچراغ
اولا که به کوري چشم بعضي ها!چلچراغ پرطرفداره و پر طرفدار باقي مي مونه!
دوما که از نسيم بعيده!
سوما از مزدک علي نظري بعيده!
حالا ميتونيم يا به عنوان يه چلچراغي بهمون يه کمي بر بخوره و ...
يا مي تونيم به عنوان يه چلچراغي همين يه کمي هم بهمون بر نخوره و....
ديگه...ديگه...همين

علی رستگار

ali.rastegar@gmail.com

ویژه نامه و صفحه چت

2007-03-21T01:14:00.000+03:30

سلام
آغاز سال 1386 را خدمت تمامی چلچراغی های عالم تبریک میگویم!
حتما تا حالا ویژه نامه عید چلچراغ رو خریدین( اگه نخریدین هر گلی زدین به سر خودتون زدین!)؛ این ویژه نامه نمونه کاملی از نبوغ و توانائی نویسندگان چلچراعپغ بودن. ویژه نامه نشان داد که اگر نویسنده های عزیز کمی از تنبلی دوری کنند میتوانند چلچراغ را همیشه به بهترین شکل ممکن روی کیوسکها بفرسنتند. اما برای پیشرفت در هرکاری من جمله در امر خطیر چلچراغ نویسی(!) باید جنبه انتقادپذیری را افزایش داد که خوشبختنانه نویسنده های چلچراغ در این زمینه نیز توانائی بالقوه ای دارند( ارادتمند امیر مهدی ژوله هستیم!).
از بین این همه صفحه ویژه نامه مستقیم میروم سراغ صفحه چت!
آقای اکبرپور تقریبا همیشه از کمبود جا برای این صفحه پرطرفدار گلایه دارند. این شماره را که خریدم طبق عادت توی تاکسی اول سری به صفحه چت زدم و وقتی متوجه چهار صفحه بودنش شدم توی دل به خود گفتم که بالاخره توی ویژه نامه هم که شده یه فرصت خوب به نیما دادند تا بتونه آنطور که دوست داره این صفحاتو پر کنه! اما وقتی نوبت به خوندن این صفحه رسید، متوجه شدم که آقای اکبرپور عزیز تقریباً چیزی برای پر کردن این همه صفحه که در اختیارش قرار داده بودند، ندارد!! ستونی که در اختیار خانم عزتی قرار دارد مثل همیشه بود. اگر بهتر نبود لااقل بد تر نبود و مناسب ایام عید بود. اما مطالبی که آقای اکبرپور انتخاب کرده بودن جدای از صفحه آخر چیزی نبودند که انتظارات خوانندگان را برآورده کند. خوانندگان صفحه چت اصولاً کسانی هستند که با اینترنت و وبگردی و صد البته چت سروکار دارند و این افراد مطمئناً طنزهایی را که نیما جان انتخاب کرده بود را نه یک بار و به جرأت میتوانم بگویم که بیش از ده بار تو سایتها و وبلاگهای مختلف و حتی در جعبه ایمیلهایشان دیده اند! نیما هم خوب میداند این مسئله را اما چرا این طنزهای به قول خودش اینتزنتی را انتخاب کرده بود خدا میداند و خودش! مطلب آموزش وبلاگ سازی و پرزنت هم که دست کمی از طنزها نداشت! از نصاف دور است است در کنار این همه انتقاد از پیشنهاد خوب نیمای عزیز برای خواندن کتابهای رایگان اینترنتی و همچنین مطلب رایگان دات کام یادی نکنیم و این مطالب زیبا را قربانی دو صفحه و نیم دیگر کنیم.
امیدوارم آقای اکبرپور بخاطر این مسائل از دستمان ناراحت نشوند. با شناختی که از ایشان دارم مطمئنم که از انتقادات و حتی پیشنهاداتی که برای پیشبرد صفحه چت میشه استقبال میکنند. میخواستم چند پیشنهاد ضمیمه این مطلب بکنم. خدائیش سخته! برای مجله ای چون چلچراغ که دوست داره در هر زمینه ای متفاوت از بقیه باشه، مطلب نوشتن. اما با این همه سختی آقای اکبرپور حتما مطالبی خیلی بهتر از اینهایی که نوشته اند برای نوشتن دارند که همیشه از کبود جا گلایه میکردند.
دوستانی که این مطلبو میخونند اگر پیشنهادی دارند میتونند توی کامنتها ارائه کنند!

مهدی فلاح
mehal6263@yahoo.com

___________________________

بعد از تحریر:

مسأله اينه که وقتی تعداد صفحات زياد می‌شن مجبور هستيم در سطوح مختلف مطلب بنويسيم. نمی‌شه همه مطالب تخصصی باشه. لازم هست که هميشه بخشی هم برای کسانی در نظر گرفته بشه که اصولاً علاقه‌ای به اين مسائل ندارند و با اين کار ترغيب بشن به خوندن. ضمن اين که برخی از مطالب برای شما تکراری هستند نه برای همه. توی ليد مطلب هم نوشتم که ممکن هست که اين مطالب از طريق ايميل به دست شما رسيده باشه اما به دست عده زيادی که دسترسی به اينترنت ندارن يا بهش علاقمند نيستند نرسيده. به هر حال ممکنه که با خوندنشون تعدادی تشويق بشن با توجه به سليقه‌ای که دارن.

نیما اکبر پور

فراخوان انتخاب "تکه هایی از چلچراغ"

2007-02-21T22:59:00.000+03:30

فراخوان انتخاب "تکه هایی از چلچراغ"

تا حالا شده یه تیکه از چلچراغ رو خیلی پسندیده باشی...یه جایی از نوشته های مجله رو ...یا اینکه فکر کرده باشی که مثلآ این چند خط بهترین نوشته هایی بوده که تا امروز توی چلچراغ خوندم.

اگر تا حالا, از شماره 1 تا امروز, چند خط یا حتی بیشتر بوده که به نظرت بهترین نوشته های چلچراغ تا امروز بودن, میخوایم که زحمت بکشی و همون چند خط رو برای ما بفرستی.....

حداکثر تا سه شنبه 8 اسفند منتظریم تا تیکه تیکه های چلچراغیتون رو برای ما به آدرس ایمیل زیر بفرستید.

40cheraghihagroup@gmail.com

اشتياق زندگي

2007-02-09T21:42:00.000+03:30

اشتیاق زندگی

کلمه "سرطان" تبدیل شده به یکی از تکراری ترین کلمات زندگی امروزما,تو به سرطان مبتلا هستی,فرزند شما مبتلا به سرطان است,پدر شما...مادر شما...همسر شما...صمیمی ترین دوست شما...و...وقتی این جمله را بشنوید چه عکس العملی خواهید داشت؟
برایش آرزوی سلامتی می کنید یا بهت زده نگاهش می کنید!؟
برای ما که عادت کرده ایم به بیمارسرطانی به چشم یک قربانی نگاه کنیم کار سختی است که سرطان را یک تجربه و درس ببینیم که باید با آن رو به رو شویم.یکی از دلایل واماندگی ما بی اطلاعی از واقعیت سرطان است.
خانم غزال چگینی که مصاحبه ایی از ایشان هم در پرونده سرطان شماره 234 چلچراغ چاپ شده است.خود روزی مبتلا به این بیماری بوده و حالا بهبود نسبی پیدا کرده و به کمک عده ایی از جمله شرمین نادری موسسه فرهنگی سپاس را با هدف حمایت,اطلاع رسانی و بالا بردن فرهنگ عمومی جامعه در مورد سرطان تاسیس کرده است.
هدف اصلی این موسسه گرد هم آوردن افراد بهبود یافته و خانواده هایشان و ایجاد اعتماد به نفس به بیماران و بهبود یافته ها برای شروع زندگی دوباره است.اینکه از نگاه های دلسوزانه اطرافیانشان دلخور نشوند و مثل همه ی آدم های معمولی زندگی کنند.

در واقع کلمه سپاس از حروف اول کلمات عبارت "سلامتی پس ازسرطان" تشکیل شده است.
وبلاگ سپاس هم به عنوان پیش درآمدی بر وب سایت این موسسه ایجاد شده است و درست شبیه موسسه ایی که به آن وابسته است برای ادامه راه به رهرو نیاز دارد.
اگر الان که دارید این پست را می خوانید کار این گروه را تائید می کنید و می خواهید با حال و هوای غریب اما دوست داشتنی این دوستان آشنا شوید و برای ارتقا سلامت جسم و روح خودتان و دیگران تلاش کنید,پس وقت را تلف نکنید که به این وبلاگ بروید و به این گروه ملحق شوید و بگذارید حضورتان باعث آرامش و دلخوشی عده ایی بشود که به وجود شما و یا درست تر بگویم همه ما نیاز دارند.
از کنار این پست,این گروه وعده ایی که منتظرما هستند راحت نگذریم.

www.sepas-sepandminoo.blogspot.com

آيدا عزتي

عملكرد ضعيف چلچراغ در جشنواره موسيقي

2007-01-14T21:11:00.000+03:30

جشنواره ي موسيقي فجر تمام شد با تمام خوبي ها... بدي ها و ضعف هايش.اما نكته ي جالب توجه اين بود كه چلچراغ كوچك ترين حرفي در اين رابطه نزد.كوچكترين حرفي

در حالي كه بر روي جلد مجله نوشته شده هفته نامه فرهنگي هنري سينمايي اجتمايي و طنز.تا چندي پيش موسيقي سنتي و نواحي هم جزو هنر بود و جشنواره ي موسيقي هم مهم ترين اتفاق در عرصه ي بي تحرك موسيقي(بي تحرك به خاطر مشكلاتش از نظر برگذاري كنسرت و ...)بود و چلچراغ با داشتن عنوان هقته نامه هنري و داشتن صفحه اي به نام موسيقي ايران به اين مساله نپرداخت

هيچ كس در انجام دادن مسئوليت هاي مسئول صفحه در رابطه با موسيقي پاپ شكي ندارد اما بايد بپزيريم كه چلچراغ در بخش موسيقي سنتي بسيار ضعيف است وبايد سعي در بر طرف كردن اين مشكل داشته باشند البته اگر باور داشته باشيم كه موسيقي ايران موسيقي سنتي هم هست

ماهور پورمقدم

mahoor_1989@yahoo.com

دو گزارش از جشن شب چله85

2006-12-26T16:03:00.000+03:30

گزارش اول:

یک شب به یاد ماندنی در خاطرات چلچراغی ها...

جشن شب چله چلچراغ جمعه 1دی 1385 سالن اریکه ایرانیان

قرار بود مراسم ساعت 3:30 شروع شود با این وجود از یکی دو ساعت قبل عده ای سعی کرده بودند در محل برگزاری مراسم حاضر شوند.
رفته رفته به ساعت 3:30نزدیک میشدیم جمعیت زیادی مقابل سالن اصلی تجمع کرده بودند.

کم کم داشت معلوم می شد که جمعیت میهمانان از ظرفیت سالن های اریکه ایرانیان خیلی بیشتر شده.به گفته مسئولین سالن, جمعا 1300نفر ظرفیت دو سالن مجموعه بود که دوستان چلچراغی در اقدامی حیرت انگیز حدود 2100نفر را به این مراسم دعوت کرده بودند.در پی این اقدام بی نظیرو چلچراغی جمعیت زیادی پشت در های بسته ماندند.بعد از دقا یقی عده ای از مردم که از ورود به سالن ها نا امید شده بودند محل رو ترک کردند ولی عده ای هم خوب به این راحتی ها ول کن نبودند. کم کم اعتراضات پشت درب اصلی سالن بالا گرفت و عده ای که از بی نظمی موجود عصبانی بودند شعار میدادند "چلچراغ خجالت،ضابطیان خیانت"بعد از دقایقی هوتن ابوالفتحی بین مردم حاضر شد و از مردم خواست آرامش خودشون حفظ کنند تا حد اقل به طور ایستاده بتونند از مراسم استفاده کنند که خب حتما همه هم گوش کردند!

در همین کشمکش بود که من خودمو به پشت در ورودی مهمانان ویژه رسوندم که البته درب اونجا هم بسته بود.اونجا با رسول ترابی و لیلی نیکو نظر برخوردم که اونها هم پشت در مونده بودند لیلی نیکو نظر که از این قضیه خیلی عصبانی بود با کلی پیغام و تماس و داد و بیداد تونست یکیو پیدا کنه درو برامون باز کنه!!!

مجری های مراسم نیما رئیسی و شرمین نادری بودند.وقتی من وارد سالن شدم روی سن مثلا مشغول دعواهای معمول در مورد توانایی خانمها بودند،نیما رئیسی سعی میکرد حرف های تکراری در مورد رانندگی خانم ها رو بزنه شرمین هم جوابشو میداد...(لابد به نظرشون کار جالبی بوده!)

ردیف اول که مخصوص میهمانان ویژه بود با یک نگاه می شد چهره های شاخص سیاسی و هنری رو دید از سیاستمداران آقایان کروبی و ابطحی و مسجد جامعی و نجفی و عطریان فر وخانم کولایی و ...و از هنرمندان رادان و مدیری و بنی اعتماد و باران کوٍثری و گلشیفته فراهانی (که البته با تاخیر به همراه همسرشون وارد سالن شدند) وخیلی های دیگر که از مهمانان ویژه شب چله امسال چلچراغ بودند.

در این مراسم سیروان خسروی و گروهش در سالن حاضر شدند و سه ترانه اجرا کردند البته قرار بود بنیانین بهادری هم در سالن حاضر شود و به اجرای برنامه بپردازد که اینطور نشد. او از طریق یک گفتگوی تلفنی از مردم عذر خواهی کرد که بعد مدیر برنامه های او،رجب زاده هم همین کار را تکرار کرد.
در این مراسم مهران مدیری زمانی که برای دریافت نشان خلاقیت هنری به همراه پیمان قاسم خانی روی سن رفت گفت من قبلا هدیه ام را از چلچراغ دریافت کردم وی مهدی ژوله را هدیه بزرگ چلچراغ به خود دانست و او را آینده طنز سینما و تلویزیون دانست.
مدیری زمانی که روی سن رفت با سوال غیر منتظره یکی از حضار روبرو شد. یک نفر از میان جمغیت باصرای بلند از مدیری بابت مسخره کردن قائله تحصن نمایندگان مجلس در سریال نقطه چین از او توضح خواست که مدیری هم در جواب او گفت :دوست عزیز چیز هایی هست که شما نمی دانید من به این موضوع در فرصت مناسب دیگری خوهم پرداخت.

چلچراغ همان طور که از قبل به مردم قول داده بود نشان داد!
نشان شجاعت به شهیدداود کریمی تعلق گرفت که پسر ایشان میثم کریمی این نشان را دریافت کرد.
نشان مدیریت به محمد باقر قالباف اهدا شد که اسحاق قالیباف فرزند او این نشان را دریافت نمود و پیام دکتر قالیباف در مراسم قرائت شد.
نشان فرزانگی به استاد قیصر امین پور تعلق گرفت که ایشان هم این نشان را به خانم پوران شریعت رضوی، همسر دکتر علی شریعتی تقدیم کرد.
نشان غرور ملی به هادی ساعی تعلق گرفت که او هم این نشان را به سید محمد خاتمی تقدیم کرد.همراه با او علیرضا دبیر هم روی سن حاضر شد و به مستقل بودن خود در انتخابات اخیر افتخار کرد.
نشان نسل سوم هم در این مراسم به طور مشترک به بهرام رادان و گلشیفته فراهانی تعلق گرفت بهرام رادان با حضور روی سن گفت امروز با دیدن تعدادی از شخصیت های سیاسی یاد دوم خرداد 76 افتادم زمانی که باعث شد عده ای بفهمند جوان ها چقدر در این مملکت مهمند!

نشان محبوبیت هم به باران کوثری و بنیامین بهادری تعلق گرفت که باران هم نشان خود را به پدر و مادرش چهاگیر کوثری و رخشان بنی اعتماد تقدیم کرد.
نشان جسارت هم در این مراسم به محمد قوچانی سردبیر نشریه توقیف شده شرق تعلق گرفت.
نشان خلاقیت ادبی هم به فیروزه جزایری دوما تعلق گرفت.
نشان یک عمر افتخارهم به مرحوم بابک بیات تعلق گرفت.
محمد علی ابطحی در این مراسم که برای دریافت لوحی روی سن حاضر شده بود گفت آخر پائیز شد و جوجه ها رو هم شمردند ولی انگار رای های ما رو نشمردند!

خاطره انگیز ترین لحظات این جشن زمانی اتفاق افتاد که برق سالن برای دقایقی قطع شد که حضار در این فرصت دسته جمعی یار دبستانی خواندند.
به هر حال با وجود ضعف هاي که در مراسم بود ولي شب زيبايي بود، از همه چلچراغي ها و همه کساني به نحوي در شکل گيري اين مراسم نقش داشتند تشکر مي کنيم و صميمانه مي گوييم عالي بود خسته نباشيد و گل کاشتيد!

علی رستگار

ali.rastegar@gmail.com

________________________________

گزارش دوم:

شب چله 85

تموم شد.مراسم شب چله سال 85 هم رفت.در اين جا گزارشي خلاصه از قسمت هاي جالب جشن را مي خوانيم:
همه چي بوي 40 چراغ مي دهد.مخصوصا وقتي كه در كارت دعوت مي خوانيم تاريخ برگزاري مراسم شب چله بعد از ظهر روز اول دي ماه تعيين شده است !
در ساعت سه بعد از ظهر سالن پر و درها بسته شده است.
معجزه !
درب سالن بسته شده است .درب خروجي سالن را پيدا مي كنم تا شايد بشود از آن جا وارد شد ! اما مثل اين كه نمي شود. حدود 20 نفر ديگر هم فكر من را كرده اند و در آنجا جمع شدند! چندين ما مور مانع ورود ما مي شوند.ناگهان آقاي كروبي همرا با دو محافظ از كنار ما رد مي شوند تا از اين در به دليل خلوتيش وارد سالن شوند.اين بهترين فرصت است ! همه ي ما دوان دوان به طرف آقاي كروبي مي رويم.
ما (حدود 20 نفركه در آنجا تجمع كرده بوديم):آقاي كروبي نمي ذارن ما وارد سالن شيم !
كروبي: اي واي ! چرا؟
ما:مي گن سال پر شده.آخه اين چه وضعشه ! اين مراسم براي جوون هاست اون وقت يك سري كسايي كه معلوم نيست از كجا اومدند و تازه جوون هم نيستند تو سالن نشستن ! اون وقت ما اين جاييم !
كروبي مي خندند
ما :آقاي كروبي مي شه ما هم با شما بيايم تو ؟!!
دوباره مي خندد
ما:آقاي كروبي مي شه ما هم با شما بيايم تو؟!!
كروبي:شما هم مهمان من . دنبالم بيايد !
ما همه دنبال كروبي راه مي افتيم.وقتي به مامور اول مي رسيم مامور جلوي ما را مي گيرد.كروبي خطاب به مامور مي گويد :اين ها مهمان من هستند.بگذارييد بيان تو! مامور به ناچار قبول مي كند !يك مقدار ديگه كه مي رويم مي رسيم بشت در .اه..در آنجا هم سه نفر ديگه ايستاده اند.كروبي دوباره همان حرف ها را تكرار مي كند.مامورها هم قبول مي كنند .از هفت خوان گذشتيم‌! ما الآن در سالن هستيم.به گوشه اي مي رويم تا مراسم را ايستاده نگاه كنيم.
نيما، مجري راديو جوان از سقف روي سن مي پرد ! عده اي كه چلچراغي نيستند يك لحظه نفس هايشان در سينه حبس مي شود.در دل مي گويم اين جا چلچراغ است .خونسرد باشيد لطفا!
شرمين(نادري) و نيما مجري هاي مراسم هستند.بعضي از چهرهاي مهمان ها را در آن تاريكي مي بينم:مهران مديري-گلشيفته فراهاني-بهرام رادان-قاسم خاني هم از نوع پيمان و هم از نوع محراب- هادي ساعي-ابطحي(معاون سابق خاتمي)-سروش صحت-باران كوثري-عليرضا دبير و.....قرار است هر نويسنده چلچراغ به يك برگزيده نشان بدهد.به چند نكته از اهداي جوايز توجه كنيد:

� اسم ژوله كه براي دادن نشان خوانده مي شود ، سالن منفجر مي شود.تا چند دقيقه فقط صداي جيغ ، صوت، كف و دست شنيده مي شود...بعد از پايان تشويق ها ژوله مي گويد: وقتي از من براي مراسم دعوت شد فكر كردم كه قرار به من جايزه بدن! اما مثل اينكه مي گن بايد نشون بدم!! (سالن دوباره منفجر مي شود!) ژوله اسامي كانديدها يي را كه بايد نشان بگيرند مي خواند.مهران مديري و پيمان قاسم خاني.سالن به انفجار سوم مي رسد.
� آقا بداخلاقه كه روي سن مي آيد همه ترسيده اند!واقعا جذبه ي خاصي دارد.حتي اين جا هم حاضر نيست يك لبخند كوچك بزند.
� بزگمهر حسين پور مي آيد.مي گويد هر نويسنده چلچراغ به فرد مرتبط با حرفه اش جايزه مي دهد،حالا من نمي دانم چرا بايد به آقاي ابطحي نشان بدهم!حرفه ي من چه ارتباطي با آقاي ابطحي دارد؟!
� گروه موسيقي سيروان هم به اجراي چند آهنگ خود از جمله آهنگ چلچراغ مي پردازد.همه از اجراي اين گروه راضي به نظر مي رسند.
� شكم امير صدري واقعا به ورزشكار ها مي خورد! خودش هم اين نكته را بيان مي كند.او به دبير و ساعي نشان مي دهد.

� خانم شريعت رضوي (همسر دكترعلي شريعتي) و آقاي قيصر امين پور هم نشان مي گيرند.جمعيت واقعا در تشويق كردنشان سنگ تمام مي گذارد.نسل سومي ها هم چقدر آن ها را دوست دارند.
� برق سالن سه بار رفت ! كساني كه چلچراغي نيستند،شاكي مي شوند كه اين چه وضع جشن است؟اما بدون اغراق همه ي چلچراغي ها كيف كردند! شما تو كجا ديد كه در مراسمي با اين جمعيت و با اين همه مهمان سرشناس سه بار برق برود؟!! انصافا كه خيلي جالب بود.مخصوصا بار سوم كه برق رفت حضار شروع به خواندن ترانه ي يار دبستاني كردند.
� نيما مسيحا هم به ياد استاد بابك بيات آهنگ بسيار زيباي دست هاي آلوده را اجرا كرد.استاد جايت خيلي خالي است.
� قرار است هر لحظه كليپ حسين پور كه در مورد آلودگي هواست پخش شود. خب كاملا واضح هست كه كليپ اصلا پخش نشد !
� گلشيفته فراهاني-رادان-باران كوثري هم نشان مي گيرند. پدر و مادر باران (جهانگير كوثري و رخشان بني اعتماد) هم روي سن آمدند.مردم چقدر گلشيفته را دوست دارند.به شدت او را تشويق مي كنند.خود او هم كاملا شوكه شده.مشخص بود كه خودش هم انتظار چنين تشويقي را نداشت.
� سردبير روزنامه شرق مرحوم هم نشان جسارت گرفت.او بعد از اهداي نشان گفت اگه روزنامه شرق توقيف نشده بود فردا تيتر يك شرق، جشن امروز مي بود.كه با تشويق بسيار حضار مواجه شد.
� مردي با عباي شكلاتي هم براي اين مراسم پيغام ويديويي فرستاده بود كه با اسقبال شديد همه رو به رو شد.
� آقاي قاليباف هم نشان گرفت.اما خود او در مراسم حضور نداشت و پسرش به نمايندگي از او نشان را دريافت كرد.
� نام بنيامين براي گرفتن نشان خوانده مي شود.سالن باز هم منفجر مي شود و آهنگ عاشق شدم كاش ندونه،دست دلم رو نخونه...پخش مي شود.همه دست مي زنند ومنتظر بنيامين هستند.اما يك مشكل خيلي جزئي وجود دارد.بنبامين اصلا به جشن نيومده ! مرسي چلچراغ عزيز!

قسمت تلخ ماجرا:بسياري كه به علت بي برنامگي و ازدياد جمعيت نتوانستند وارد سالن شوند و به خانه هاي خود برگشتند.آن ها كه تعدادشان هم كم نبود مي پرسيدند مگه به تعداد ظرفيت سالن كارت ندادند؟واقعا صحنه ي بدي بود كه همه ي عوامل چلچراغ در سالن در كنار مهمانان خود با افتخار نشستند وحتي يك نفر از چلچراغي ها لحظه ايي براي عذر خواهي به بيرون نيامد.عوامل سالن مي گفتند ما مسئول اين بي نظمي ها نيستيم.چلچراغ مسئول اين بي نظمي هاست.مردم فرياد مي زدند خب بگيد مسئولينش بيايند.عوامل سالن فقط مردم را نگاه كردند.حمعه شب اون افرادي كه برگشتند همه معناي واقعي احترام به مخاطب را به طور كامل فهميدند.خب تا وقتي مهمانان به اين مهمي در سالن حضور دارند، چه اهميتي دارد كه يك سري از خوانندگان كه فرم پر كردند،آن را پست كردند،تا خيابان ويلا براي دريافت كارت آمدند،و در آن روز از همه جاي تهران خودشان را به جشن رسانده بودند پشت در بمونند؟

فرید عطار زاده

faridattarzadeh@yahoo.com

___________________________

مجموعه کامل عکسهای شب چله

عکسها از: علی رستگار

...

2006-12-10T12:06:00.000+03:30

هممون اون شماره اي رو که منصور ضابطيان قول داد 40چراغ بهتر شه رو يادمونه...خوشبختانه حافظمون زيادم در اين موارد ضعيف نشده!
و مطالب متعدي که با هزار زور بقيه دوستان مي خواستند بگن که ما انرژيمون رو گذاشتيم...ديگه ژانگولري نمونده که از خودمون در نکرده باشيم ديگه خسته شديم و اين حرفا...خلاصه توجيه کم کاري, همين و بس!

خب! با همه اين حرفا دوستان چلچراغي من! شما که ديگه به قول خودتون خسته شديد و توانشو نداريد و يه کم بايد به مسائل مالي فکر کنيد و زن بچه و زار و زندگي و اين حرفا چرا جوون ترا رو بازي نميديد؟(غير از اينه که خودمونم گاهي از شعارامون جا مي مونيم؟) به خدا آيه الهي نيست که همتون تا ابدالدهر تو 40چراغ بمونيدو نگاه کنيد ...چرا براي خواننده ها تو چلچراغ جايي نيست؟ از کدوم مسير بايد وارد بشن؟... خيلي ها هستند که هم انرژي شون ته نکشيده هم غم خانواده و زار و زندگي ندارند که به خاطر پول برن تو فلان روزنامه اقتدارگراي پر زور قلم بزنن...
ما چرا بايد چرندياتي در مورد قورت دادن مارمولک توسط گربه شرمين نادري يا مصاحبه هاي کيليويي! يا يه سري لوس بازي هاي ديگه رو بخونيم...دوستان رحم کنيد ما عاشق 40 چراغيم...

فقط يه کم شهامت مي خواد...

ارمیا .ر(نویسنده افتخاری)

ermia97@yahoo.com

___________________________________

جناب آقاي ارميا.ر

ممنون از مطلبتون.اما چرا انقدر گله مي كنيم؟واقعا خسته نشديم؟بابا چه قدرتي...دوست عزيزم 40چراغ واقعا خوب شده.مطالب خوندني و زيبا داره و اين فقط نظر من نيست.خيلي ها اين نظر رو دارن.دوست عزيز نظر شما محترمه اما لطفا كاري كنيد كه منطقي هم باشه...ماها عادت كرديم فقط ايراد بگيريم و بگيم چرا مثل قبل نيستيم.چرا رها...ژوله...خوشخو و ...نمي نويسن.اما چرا هيچ كدوممون مشكلايي كه چلچراغ داره رو دسته بندي و بيان نمي كنه؟ اگه فكر مي كني يه جاهايي از يه مطلب مشكل داره چرا نمي اي اون مطلب رو نقد كني و نقاط ضعف و قدرتشو بگي؟فكر نمي كني اينجوري كمك بيشتري به 40چراغ در نتيجه به خودمون كرديم؟دوست من, هميشه به اين افتخار مي كردم كه برو بچه هاي چلچراغي هيچ وقت هيچ مطلبي رو با بي نزاكتي و بد دهني مورد انتقاد خودشون قرار ندادن.حتي تو گروپ كه بچه ها با هم خيليم صميمي هستن.دوست عزیز ما اين بي احترامي شما رو به حساب عصباني بودنتون مي زاريم

ماهور پورمقدم
mahoor_1989@yahoo.com

سؤال و جواب با آقا جلال سعيدي

2006-11-24T01:40:00.000+03:30

_ جلال سعيدي در چند سطر(منظور همون بيوگرافي و اين جور حرفهاست!):
يک انسان به تمام معنا،دکتر،انديشمند،ماه،چی بگم از خوبيش هر چی بگم کم گفتم.

_جلال سعيدي چگونه تونست با حضور ابراهيم رها و امير مهدي ژوله به چلچراغ راه بيابه؟
به راحتی،من بيشتر چون نگران سلامتيه بچه ها بودم رفتم که اونجا نقش پزشک تيمو ايفا کنم.

_واقعا اعتماد به نفس بالايي ميخواد! اينطور نيست؟
جواب بلــه،خدايا نگير اين حس انسان دوستی رو از ما!

_امير مهدي ژوله پيش بيني كرده بود كه بعد از ابراهيم رها و خودش، شما سومين كسي خواهيد بود كه جايزه بهترين طنز نويس را بدست مياره. چي شد كه نشد؟
امير لطف داشته ولی من فکر ميکنم کلا موجود جشنواره پسندی نيستم، در کل بعد از حق خوری پارسال ديگه برام اهميتی نداره.

_ راستش رو بگين با نقشه قبلي دست به كودتاي مخملين! زدين و اول ابراهيم رها بعد اميرمهدي ژوله را از صحنه رقابت حذف كردين؟
من کسی رو حذف نکردم،كار خدا بوده،ولی در کل ميگم که اولاً اون دو صفحه به من تحميل شد و ثانيا شما مشقتو نوشتی اومدی وسط حرف بزرگترا؟!

_چي كارش ميكنين اميرمهدي ژوله رو كه يهو قاطي ميكنه همه چيزو سر ماها خراب ميكنه؟!
امير هرکاری رو بلد نباشه اين يکي رو خوب بلده، اشکال از گيرندست عمو،با فرستنديه مردم چيکار داری؟

_جلال سعيدي بيشتر با طنز نوشته هاي چه كسي بيشتر حال ميكنه؟
ابراهيم نبوی.

_تو زندگي عادي تون هم آدم بشاشي هستين؟ يعني با همه شوخي ميكنين و احيانا براش يه اسم مستعاري در نظر ميگيرين؟
نه! اصلاً ، با اونايی که صميميم خيلی شوخ ولی با غريبه ها معمولی.

_ يكي از دوستان يه جايي ازم پرسيد كه حيوانات هم عاشق ميشوند؟ يعني اونا هم دل دارند؟
به دوستت سلام برسون بگو[...] [...] [...]
_دوست دارين بعد از شما كدام يك از نويسندگان مجله با چنين سوالاتي روبرو بشه؟
حميد آقا.

_بين صفر تا پنج نمره بدين:
-فريدون عموزاده خليلي
- بزرگمهرشرف الدين
-شرمين نادري
-نيما اكبرپور
-سجاد صاحبان زند
- صدرا بكتاش
-شيما شهرابي
-اميرمهدي ژوله
- ابراهيم رها
- عليرصژضا ميراسداله
- منصور ضابطيان
-جلال سعيدي
- ليلي نيكونظر
- چلچراغ
از اين سؤالت معلوم شد چقدر نابغه ای:از 25. تا 5. خيرشو ببينی.

_راستي يكي اونجا پيدا نميشه به خانم شهرابي بگه خودتو به كشتن ميدي آخرش!؟
کسی اينجا وقت اضافی نداره.

_هرچي دلتون ميخواد ميتونين به خوانندگان وبلاگ بگين!
چطورين خوبين؟ مامان اينا بابا اينا خوبن ؟

___________________________________________

دوستان عزيز پيشنهاد نفر بعدي به همراه سوالاتي كه دوست داريد پرسيده بشه با شم.

مهدي فلاح

Mehal6263@yahoo.com

در ستایش دیوانگی (ویژه نامه ی پندار)

2006-11-09T12:26:00.000+03:30

هنوز هم نمیدانم چرا در آن عصر داغ تابستانی از بین آن همه مجله رنگارنگی که جلوی دکه روزنامه فروشی صف کشیده بودند فقط چلچراغ را برداشتم. تقریبآ از همان زمان بود که هر شنبه این سوال مسخره را که " چلچراغ آمده؟ " از روزنامه فروش محله مان میپرسیدم و او هم همیشه با یک لبخند کش دار مرا حواله روزهای دیگر میکرد. مسخره بودنش را از این حیث عرض میکنم که اگر شما پشت گوشتان را دیدید چلچراغ را هم شنبه ها خواهید دید. بی نظمی و بد قولی یکی از کرامات بی بدیل این جماعت است که از این نظر هنوز هم در عرصه مطبوعات بی رقیب هستند( شماره های اخیر را البته میتوانید یک استثنا بدانید) .
چلچراغ تابو ها را شکسته بود, ساده بود...نه , ساده نه... منحصر به فرد بود ... منحصر به خودش, به چلچراغ... از آن لوگوی عجیب غریبش گرفته تا سبک عکسهایی که در آنها سوژه مادر مرده را برای افزایش جذابیت عکس از سقف آویزان میکردند یا کله اش را زیر آب میکردند مهم نبود چه کسی باشد, علی دایی یا نیکول کیدمن !؟
گزارشات منصور ضابطیان هم یکی از بخشهای بی نظیر چلچراغ بود, ماجرای لندکروز ها را در شماره 10 یادتان هست؟ حالا نوبت میرسد به رها و محرمانه اش, صفحه ای که سر جهیزیه چلچراغ بوده و هست, آن اسمهای محرمانه, آن ماجراهای هفتگی که بعد از چله اول کم کم برای خوانندگانش رنگ باخت چون با لو رفتن اسامی دیگر محرمانه ای باقی نمانده بود. ساندویچ و سرگیجه و کودک فهیم و گزارشات ویژه را هم به لیستتان اضافه کنید.
چلچراغ سبک و سیاق جدیدی را در مطبوعات ایران به راه انداخت. سبکی که پس از چلچراغ خیلی ها به تقلیدی کورکورانه از آن پرداختند و اصلآ هم نفهمیدند چه چیزی این مجله کاهی را تا این حد دوست داشتنی کرده است. چلچراغ کاری را انجام داد که برخی ها با پشتوانه های مالی سرسام آور هرگز نتوانستند انجام بدهند.
از همان روزها که هر هفته این مجله را میگرفتم با صفحه به صفحه اش زندگی میکردم...ژوله و کودک فهیمش...شرف الدین سرگیجه ها یش...منصور ضابطیان و آن گزارشاتش...و آن صمیمیتی که در تک تک صفحات مجله خودنمایی میکرد, دیگر در بطن آن دفترچه 36 برگ ذوب شده بودم.
ولی چلچراغ کم کم برایم حکم یک عادت هفتگی را پیدا کرد, کودک فهیم رفت...سرگیجه های بزرگمهر دیگر طراوت سابق را نداشت....منصور ضابطیان هم انگار با خوانندگان چلچراغ قهر کرده بود...رها مدام بهانه میاورد که نمیشود و نمیگذارند... آن سادگی و صمیمیت هم دیگر از صفحات چلچراغ رخت بر بسته بود. چلچراغ شده بود یک مرده, مرده ای که بر حسب عادت آنرا میخواندم.

یکی میگوید ما بزرگ شده ایم و دیگر نمیتوانیم مثل آن روزها چلچراغی باشیم... یکی دیگر میگوید چلچراغ حرفه ای تر شده....
همه میگویند..همه...یکی به چلچراغ بدو بیراه میگوید یکی هم امیدوارانه روی همه چیز ماله میکشد, و من خسته از انتظارهای طولانی هنوز هم , هر هفته لابه لای صفحات مجله ی محبوبم به دنبال آن جادویی هستم که روزگاری با آن زندگی میکردم.

مهدی کریمی

mehdik66@gmail.com

آقای صدری نون باگت میل دارین؟

2006-10-26T21:35:00.000+03:30

بی سر وصداترین بخش 40چراغ بخش ورزشی اش است زیاد آدم را تحریک نمی کند نه خبرهایش آنقدر تازه و جنجالی است ( به خاطر هفته نامه بودنش) که آدم را به جوش بیاورد و نه خیلی مخاطب پسند، صفحه های ورزشی هستند فقط به این دلیل که باید باشند . اما این چند وقته یعنی درست بعد از جام جهانی این صفحه ها جایی شده اند برای مرثیه سرایی جناب صدری برای اینکه ناله های سوز وگدازدارش را به سمع و نظر دیگران هم برساند این چند وقته آدم وقتی صفحه های ورزشی را نگاه می کند نخوانده می داند که خودش را باید برای آه وناله های آقای صدری آماده کند که حالا یا دارد از بغض برای شادیه نکرده می گوید یا از یاس فلسفی که همکاران ورزشی نویسش مسببش هستند یا از شکستهایی که مسئولین راستش این چند وقته صفحه ورزشی بیشتر شبیه پاتوق هایی بوده که پیرمردها جمع می شوند و با هم از بدی زمانه شکایت می کنند بدون هیچ تنوع یا حتی جذابیتی

راستی امیر صدری که ما را به نگاه به پدرهايمان به عنوان عابر بانك متهم میکرد کجا و این امیر صدری نق نقو که از عالم وآدم شاکی است و مثل پدربزرگ ها که به غیرقابل تصورترین چیزها هم گیر میدهند کجا ؟ الحق این امیرخان هم پای خودش را درست جای پای همنام خودش (آقای غر سابق) گذاشته

راستی آقای صدری نون باگت میل دارین؟

الهام فراهاني(نويسنده افتخاري)

e_farahani20@yahoo.com

دلمان هوای چلچراغ سابق را کرده

2006-10-17T18:40:00.000+03:30

مهدی(کریمی) برام آفلاین گذاشته بود که قراره نویسنده اصلی چلچراغی ها بشم. آفلاینشن رو که خوندم خوشحال شدم , چون هم مهدی رو دوست دارم و هم نوشتن در اینجا رو . اما همیشه نوشتن اولین مطلب سخته, پس باید رو نوشته ام کار می کردم اما نمی دانم چرا دنیا سر ناسازگاری باهام داشت و فرداش یه سرما خوردگی شدید و بعدش هم طب و رختخواب و آمپول ...
پس اینبار ببخشید که نوشته ام مزه ی تلخ آموکسی سیلین و بوی بد شربت پنی سیلین می دهد ...

_______________________________________________

...دلمان هوای چلچراغ سابق را کرده

چند وقتی است که بعضی از چلچراغی ها به گفتن این جمله عادت کرده اند "نه ... چلچراغ مثل سابق نیست". و این حرف را بارها توی جمله هایشان تکرار می کنند.قبول دارم افت کیفی چلچراغ را در بعضی از شماره ها را نمی توان حاشا کرد و بعضی از سوتی هایش را نادیده گرفت ...امادوست عزیز قبول کن که هیچ وقت دلیل این افت را بررسی نکردیم .همیشه دستی از دور بر آتش داشتیم و نخواستیم وارد گود بشویم و تنها غر زدیم و غر. نمی دانم آنهایی که بر این ادعایشان پافشاری می کنند از خط قرمز هایی که نوشته های پچه های چلچراغ را بی رحمانه سیاه می کنند خبر دارند یا نه .چه تظمینی در کار است که چلچراغ هم با یک "شب نشینی در جهنم" داغ به سرنوشت شرق و ایران دچار نشود. نه رفیق, چلچراغ احتیاط می کند و این احتیاطش از سر ترس و اضطراب نیست, این احتیاط نشانه عقل و عاقبت اندیشی اش است .
بله... دلمان هوای چلچراغ سابق را کرده. آن چلچراغ داغی که دستانمان از حرارتش می سوخت. می دانم برای تکروی های معصومه ناصری دل تنگ شده ایم ،هر شب خواب "کودک فهیم" ژوله را می بینیم ،و در این پاییز زرد هوس سبزیه، دالان سبز های محبوبه حقیقی کرده ایم .اما دوستان ! در چلچراغ هنوز هستند کسانی که بتوان به آنها دل خوش کرد و اگر بگذارند مثل سابق خوب خواهند نوشت.
دوستان نمی خواهم یک طرفه حرف بزنم .نمی خواهم عیب های چلچراغ را بپوشانم. بهتر است بدانید که من هم بر سر این یار قدیمی غر می زنم .دعوایش می کنم و از دستش عصبانی می شوم .اما هیچ وقت با او قهر نکردم و نخواهم کرد...

نوید بهرامی

bidemajnoon67@yahoo.com

و باز هم محرمانه

2006-10-08T21:54:00.000+03:30

ماجرای محرمانه خیلی جالب شده... یکی برای خوانندگان شاخ و شونه میکشد... یکی اعتراض میکند... یکی مسخره میکند...
محرمانه این هفته را به قلم جلال سعیدی خواندید؟؟ فکر میکنم آیتم پایانی محرمانه این هفته با عنوان "در این شماره میخوانید" در حقیقت جوابی بر بعضی از بخشهای محرمانه شماره 208 به قلم امیر مهدی ژوله بود.

**محرمانه چلچراغ(جلال سعیدی):

مطلب صفحه 22 را بخوانید, خیلی باحاله, راستی در صفحه 12 یک مطلب توپ چاپ شده ولی اگر خواستید آن را بخوانید حتمآ سعی کنید در خلوت باشید! مطالب صفحه 38 مزخرفی بیش نیستند اگر آنرا خواندید اسم مرا نیاورید!از این که کمیک استریپ آخر مجله را به هیچ چیز حساب نمیکنید ممنون! آگهی ها را حتمآ بخوانبد تا مدیون آگهی دهنده ها نشویم! از اینکه شیرینی قلم من تا این حد دیابت بی مزه قند خونتان را بالا برده من خوشحالم! از داشتن من به خود ببالید!

مطلب زیر هم بخشی از محرمانه شماره 208 است که امیر مهدی ژوله نوشته:

راستی دیروز آقای حکیم باشی ناهار پیتزا خورد,خانم کوچولو بعد از مدتها سری به چلچراغ زد , یکی از بچه ها بعد از بیرون آمدن از دستشویی دستش را نشست, عابری که از جلوی دفتر مجله رد میشد, دستش را داخل سوراخ چپ بینی اش کرد ولی ما گفتیم از سوراخ سمت راست اقدام کند که غافلگیرش کند....بروید حال کنید!

حرفهای جلال سعیدی را هم در زورخونه شماره 209 با تیتر توضیحستان خودتان بروید بخوانید.

این یکی, آن یکی را مسخره میکند و آن یکی هم به این یکی متلک می اندازد...خیال کرده بودیم دوره کل کل کردن در چلچراغ به پایان رسیده ولی مثل اینکه خیالمان بدجوری خام بوده... ما هم اعتراضی نداریم!! هیجان چلچراغ به همین چیزهاست دیگر!

پ.ن: راستی کسی حواسش هست بپرسد که چرا ابراهیم رها دیگر بیلیارد باز نمینویسد؟؟ چرا معصومه ناصری دیگر دبیر تحریریه

نیست؟؟؟ چرا طنز نویسان جدید مجله اینقدر آبکی مینویسند؟؟؟چرا...

______________________________________

special news

قرار است در گروه نویسندگی وبلاگ تغییر و تحول بدهیم , در همین رابطه من مسئولیت گروه نویسندگان اصلی و ماهور هم مسئولیت نویسنده های افتخاری را بر عهده گرفته... عجله کنید که وقت تنگ است... مطالبتان را با هر موضوعی که مرتبط با چلچراغ است برای ما به ایمیل گروه بفرستید... از نقد مطالب مجله گرفته تا جوابیه دادن و سوتی گرفتن وخرت و پرتهای دیگری که مربوط به چلچراغ است...تنوع مطالب در اولویت قرار دارد.

مهدی کریمی

mehdik66@gamil.com

كجا ميتونه باشه؟

2006-10-06T01:15:00.000+03:30

سلام
به نظرتون كجا ميتونه رفته باشه؟ من كه شنيدم داره با آقاي مديري براي يك سريال جديد به اسم " عصر قجر" كار ميكنه...دلم براش تنگ شده .......شما چي؟

مهدي فلاح
mehal6263@yahoo.com

اين كودك (اين كودكان) 7 سالشان است

2006-10-01T21:57:00.000+03:30

در يكي از شماره هاي تقريبا قديمي آقاي ضابطيان مطلبي نوشته بودند در خصوص تجاوز و طي آن مروري داشتند بر روزنامه هاي مختلف و اخبارشان.اين هم دست كمي از آن مطلب ندارد پس به عزيزاني كه ناراحتي قلبي دارند يا فكر مي كنند در دنيايي بودن هيچ زشتي و بدي زندگي مي كنند و نمي خواهند خاطرشان آزرده شود از خواندن اين مطلب توصيه نمي شود
درد...نمي تواند سر جايش بنشيند.دوستانش اورا مسخره مي كنند.دوست؟نه!!!او شايد هيچ دوستي نداشته و ندارد...بلند مي شود.دوباره مي نشيند.نه!!!درد رهايش نمي كند.وول مي خورد.خودش را تكان مي دهد.باز هم بلند مي شود و دوباره مي نشيد.فايده اي ندارد...موهاي بورش روي صورتش ريخته و چشمان روشنش از درد پر از اشك شده.نمي تواند بنشيند.اين را مي فهمد و مي ترسد.معلم او را به دفتر مي برد....شايد نمي داند چه شده...شايد هم
دخترك دست هايش را در هم فرو برده و ساكت و آرام جلوي مدير ايستاده.در جواب سوالي كه از او شده با مهرباني مي گويد:درد دارممدير ديگر هيچ نمي گويد.رو به ناظم مي كند و با نگاه خود به او مي فهماند كه...اما ناظم اميد دارد.او اميد دارد.اميد به اينكه شايد اشتباهي بيش نيست.اميد به يك روزنه اي باريك.اما ته اميدش هم به سياهي ميرسدو خودش هم اين را ميداند.اما باز هم خود را نمي بازد و مي داند كاري بي ثمر انجام مي دهد
دخترك مهربان از نگاه هاي غمگين و وحشت زده ي اطرافيانش مي ترسد.دست هايش از شدت مالش زياد عرق كرده.صورتش گل انداخته.فضا سنگين است و او با شيطنت هاي نداشته ي كودكي اش برايش سخت است تحمل آنجاناظم نزديك دخترك مي شود.دستي بر گونه هاي دختر مي كشد و مي گويد:الان زنگ مي خوره.برو از فروشگاه تغزيه تو بگيردخترك نگاهش را از ناظم مي دزدد و آرام مو هاي نرمش را در مقنعه اش فرو مي كند.با دستاني لطيف دست گيره ي در را باز مي كند و به طرف فروشگاه مي رود.ياد صبح مي افتد.شبش و روز قبلش.روزها و شب هاي قبل ترش
مادر از سره منقل بلند شده.تلو تلو مي خورد.مي خنديد.آه مي كشيد.به در مي خورد و بر زمين مي افتد.پدر از خواب بلند مي شود.سره منقل مي رود.اما ديگر چيزي براي او نمانده.منقل را به داخل حياط پرت مي كند.كله ي مادر را مي گير و شروع به زدن او مي كند و چيز هايي مي گويد.مادر كمي به خود مي آيد.بلند مي شود.مي خندد.موهاي زيباي دخترك را چنگ مي زند و او را از رختخواب بيرون مي كشد.دختر آرام است و موهايش در دست مادر.مو هاي بند طلاي او را ول مي كند و روسريش را سرش مي اندازد و خارج مي شونددر مي زند.مردي در را باز مي كند.مي گويد:زود تر كارت و انجام بده.تازه قيمتم رفته بالا بايد 50 هزار تومن بدي...كودك بغض مي كند.نبض سرش مي زند.آن پيرمرد را تا به حال نديده است.كرخ...بي حس...سرد...گيج.در دلش آخرين دعاهاي بي سرانجام را مي كند.آيا مادر ميرود و باز هم او را تنها مي گذارد؟پس اين كتاب ها چه مي گفتند؟مگر او دخترش نبود؟پاره ي تنش؟هم خوننش؟هم گوشتش؟...مادر رفت او براي هفتمين بار در آن روز با پيرمردي تنها مانداين دخترك 7 سالش است.فقط 7 سال.روزانه بار ها و بارها مورد تجاوز ديگران قرار مي گيرد.6 الي 7 بار...او حتي نمي تواند سره جايش بنشيدند.اين كودك در شهر من است.اين كودك همسايه ي من است.اين كودك هم خون من است. اين كودك آرزو دارد.اين كودك عشق دارد.اين كودك تغزيه ي مجانيش را با همه تقسيم مي كند.اين كودك روزي 7 بار تجاوز را تحمل مي كند...اين كودك فقط 7 سالش است
مسئولين كاري از دستشان بر نيامده.يا شايد هم بر مي امده يا مي ايد و دريغ مي كنند.عده اي از آن ها را ديده ام.تلاش مي كنند اما تا كنون به هيچ جا نرسيده.مادرو پدرش راضي نمي شوند او را به بهزيستي بسپارند.همه و همه نشسته ايم و نگاه مي كنيم به روزي 7 بار تجاوز به كودكي 7 ساله و هيچ نمي گوييم.به همين راحتي.به همين راحتي هم شهريانم...هم وطنانم...هم خونانم هيچ نمي گويند
دوستان من...اين كودك يكي از آن هايي است كه ما نمي بينيم و نمي شنويم.يكي از آن هايي كه بهزيستي كاري از دستش بر نمي آيد يا اگر مي آيد (...).از دست من و شما واقعا كاري براي اين دختر و دختر هاي امثال او بر نمي ايد؟لطفا بياييم انسانيت و شرافت خود را نشان دهيم.اگر هنوز اعتقاد به نمردن آدميت داريم

ماهور پورمقدم
mahoor_1989@yahoo.com

ته دلمان نگرانيم

2006-09-13T01:12:00.000+03:30

مجله را ورق مي زنم. چشمم به صفحه ي چت مي افتد.2 صفحه...فكر كردم شايد ستون هاي جديدي آمده كه ربطي به چت ندارد اما نه آن ها همان ستون ها و نويسنده هاي دوست داشتني ما بودند. به مهدي(كريمي) مي گويم: چت ایندفه رو ديدي؟ بالاخره 2 صفحه اي شديم. اما مهدي در جواب گفت: اين اولشه. شايد دوباره برگرده به همون يك صفحه .و من ته دلم كمي نگران شدم.

تقريبا اوايل سال 85 بود كه بحث هاي چت در گروپ راه افتاد. بيشتر بچه ها ناراضي از كم بودن حجم چت بودند وعده اي هم نگران از اين كه مبادا چت را ببندند. نمايشگاه كتاب نيما اكبر پور را ديدم. به او گفتم. انتقاد كردم. نگراني بچه ها را انتقال دادم. گفتم كه مي خواهيم ستون ها هميشگي باشند مثل مترو...وب نورد و ...اما او هم گفت از كارهايي كه براي چت كرده كه بماند و حتي دو صفحه اي هم شود.

تصميم بر اين گرفتيم كه نامه اي بنويسيم. موژان زحمت نوشتن را برعهده گرفت و بعد براي گروپ فرستاد و هر كسي نظرش را گفت و بعد از چند هفته نامه آماده شد .قرار بود كه به دفتر چلچراغ برويم و از نزديك نامه را به سردبيران و آقاي خليلي تقديم كنيم. اما به خاطر بعضي از مشكلات ما نتوانستيم به مجله برويم و اين كار را عقب انداخت, تا اينكه مهدي تصميم مي گيرد كه نامه را فكس كند. اما همان شماره ها بود كه چت دو صفحه اي شد

و ما نفسي كمي راحت مي كشيم اما ته دلمان كمي نگراني.نگرانيم كه نكند دوباره يك صفحه اي شويم.و2 يا 3 هفته منتظر باشيم تا نوبت به ستون هاي دوست داشتنيمان براي چاپ شود

ماهور پورمقدم

mahoor_1989@yahoo.com

نكته هاي كنكوري

2006-08-24T11:16:00.000+03:30

دوستان چند مورد هست كه مي خوايم باهاتون در ميون بزاريم

اول اينكه دوستاني كه مي خوان براي اين وبلاگ مطلب بفرستن لطف كنن اون رو به آدرس ايميلي كه در پايين اومده بفرستن.چند تا از دوستان مطلب فرستاده بودن اما تا به دست ما رسيد حدود دو شماره گذشته بود.مطالبي كه واقعا زيبا بودن

دوم اينكه كساني كه كامنت ميزارن لطف كنن ايميلشون رو زير كامنتشون بزارن تا نويسنده هايي كه مي خوان جواب بدن دچار مشكل نشن

سوم اينكه دوستان لطف كردن و اعلام همكاري كردن.ما ازشون خواهش مي كنيم كه دوباره به همين ايميلي كه پايين اين پست هست ايميل (بابا ايميل)بفرستن و دوباره اسماشون رو بگن تا ما بتونيم باهاشون تماس بگيريم

چهارم اينكه...فعلا همين
با تشكر

نويسندگان وبلاگ
40cheraghihagroup@gmail.com

شماره 210

2006-08-14T21:37:00.000+03:30

عکس روی جلد شماره 210 چلچراغ

وقتی که چلچراغ این هفته را گرفتم چند دقیقه ای مات و مبهوت به عکس روی جلد خیره شده بودم. اول خیال کردم که با این عکس می خواهند ,مثل خیلی از برنامه های تلویزیونی , با آمدن تابستان ادای شادابی و نشاط دراین فصل را برای نسل جوان دربیاورند. ولی وقتی بیشتر نگاه کردم , وقتی به نوشته هایی که در دست اعضای تحریریه چلچراغ در عکس بود بیشتر دقت کردم و در کنارش خنده های کسانی که در عکس بودند را دیدم تعجبم بیشتر شد...
برایم جالب بود که عکسی با شعار توقف جنگ در لبنان گرفته شود, آنگاه برخی از شخصیتهای درون عکس به سان کسانی که می خواهند برای مجلس جشن و سرور عکس بگیرند لبخند بزنند.
نمی دانم...شاید زیادی تند میروم...شاید دارم بیهوده مته به خشخاش میزنم...ولی فکر میکنم که این عکس با خیلی چیزهایی که برای خیلی ها یک دغدغه کاملآ جدی است داشت شوخی میکرد... از اصل موضوع که کشتار مردم لبنان است تا آن چفیه ای که در عکس وجود دارد !!!
ببخشید....مگر این مسائل خنده دار است که دارید به دوربین لبخند میزنید؟
.

مهدی کریمی

mehdik66@gmail.com

______________________________________

مطلبی برای آقای ژوله

ما ساده ایم ! ما زود باوریم ! ما رو باش فکر میکردیم که آقای ژوله با صداقت با خوانندگان مجله حرف میزنه!! ما رو باش که که فکر میکردیم آقای ژوله واقعا خسته شده! چه ساده ایم ما !!!!!!!!!
آقای ژوله خیلی زود خودتونو لو دادید. خیلی زود ما رو از بی خبری و علت آن همه توهین با خبر ساختید. به خاطر این کارتان یک تشکر به شما بدهکاریم! واقعاً به خاطر اعلام حضور طرفدارانتان آن همه توهین نثار خوانندگان مجله کردید؟! مگر خوانندگان مجله طرفداریشان را از شما چندین بار به اثبات نرسانیده بودند؟
دیگه باورم شده که شما حتی به "بحران چه کنم؟" هم دچار نشده بودید! بلکه نیاز به اعلام حضور طرفدارانتان داشتید. واقعاً متأسفم.

مهدی فلاح
Mehal6263@yahoo.com

محرمانه شماره 208

2006-08-02T22:50:00.000+03:30

تمام شد رفت...

محرمانه تمام شد.خيال ما هم راحت شد.حالا با خيال راحت ميتونيم مجله رو باز كنيم بدون اينكه بترسيم آقاي ژوله دوباره گير هاي نه چندان الكي(گفتم نه چندان يعني كه كمي چندان هم هست) بده
هميشه نظرم اين بود كه ژوله هر چي مينويسه درسته.بابا كارش محشره. هيچ نقصي نداره. زماني كه از ماها هم انتقاد مي كنه درست ميگه (كه البته بيشتر انتقادهاش هم درست بوده).اما هيچ وقت فكر اين رو نمي كردم كه نمي شه ازش انتقاد كرد. نميشه دو كلمه حرف زد.
قبول دارم. بعضي از حرف هاي ژوله رو قبول دارم. محرمانه تمام. جمعش كنيد.اما يه سري از حرفاش رو اگه بي جواب بزارم گواتر

ميگيرم .البته اميدوارم جناب ژوله منطقي(!)برخورد كنيد.

خسته شدم از اين انتقادات بي پايه و سطحي. از اين شعارهايي كه مي دهيد.يك نفرتان نوشته بود (ژوله شدن سخت نيست...ژوله ماندن.. سخت است)بابا بي خيال!ژوله چه ‌(...)است
انتقادات بي پايه و بي اساس. ببخشيد يكي به من ميگه انتقادا بي پايه و اساس چيه؟يعني اگه كسي از طرز نوشتن يك نويسنده ي محبوب(!)انتقاد كنه بي پايست؟بي اساسه؟جناب ژوله ببخشيد چند نوع انتقاد باپايه و اساس از نظر خودتون نام ببرين؟

مي توانيد از ابراهيم رهايي كه اين نان را در دامن من گذاشت بپرسيد كه طنزي كه در محرمانه مي نويسم يكي از بهترين و پخته ترين طنز هايي است كه تا به حال نوشته ام و تا به حال در چلچراغ چاپ شده

يكي از اين طنز هاي جناب ژوله رو اينجا ميارم تا خودتون قضا وت کنید:

(اويا گرا كارايي جسمي را در ارتفاعات مي افزايد) اين تيتر يكي از خبر هاي روزنامه ي شرق اس. اما ابراهيم رها با مطالب مفصلي درباره ي برانكو كه ذيل صفحه ي جديدي به عنوان بيليارد باز و در راستاي... واي چه سخت شد!
اين طنز را درباره برانكو و خانواده اش بخوانيد تا دلتان حسابي خنك شود. شرط مي بندم رها اين مطلب را در (ارتفاعات) نوشته است
بابا طنز به اين پختگي .به اين بهتريني. بابا از اين باحال تر و زيبا تر هم مگه طنز هست؟بابا مگه ميشه ژوله طنز بد بنويسه؟اي بابا

راستي همه ي خوانندگان چلچراغ همين ها هستن؟اگر همه ي خواننده هاي چلچراغ همين هستند كه هيچ تازگي را بر نمي تابند. كه واي به حال چلچلراغ
واقعا امير مهدي ژوله همينه؟يكي از محبوب ترين نويسنده هاي مجله نمي تونه كوچيكترين انتقادي رو بپذيره؟يكي از مدعا ترين طنز نويس هاي چلچراغ فكر مي كنه هرچي كه مي گه درسته؟ پس واي به حال چلچراغ!!!

ختم كلام.از دو حالت خارج نيست يا اين صفحه را من خوب نمي نويسم يا اين صفحه را نمي فهميد
یه نظر شما کدوم یکی درسته......اولی یا دومی؟؟؟

محرمانه تموم شد دوستان.ديگه نگران نباشيد كه هر دفعه آقاي ژوله منتي سرتون بزارن كه اين صفحه رو مي نويسن.خيالتون تخت.تموم شد

ماهور پورمقدم

mahoor_1989@yahoo.com

_______________________________________

ژوله و محرمانه.

اميرخان عزيز حق با شماست!!!!!!! خسته شدي! خسته ات كرديم يا خسته بودي و ما تو رادرك نكرديم؟!
كسي از شما قهرمان نساخت! شماها طوري نوشتين كه نميشد قهرمان نناميدتان! قهرمان شدنتان تقصير خودتان ! بريم سراغ اصل موضوع ؛
اميرآقا با هر كسي كه ازتون انتقاد ميكنه اينطوري برخورد ميكني؟ لازمه همان دموكراسي كوفتي كه گفتي همينه؟! اگه كسي به نوشته هات ايراد گرفت بايد اينطوري جوابش رو داد؟! امير خان عزيز قبول كن آنچه كه مينوشتي همه چيز بود جز محرمانه! مگر كسي به نوع طنزت ايراد گرفت؟ مگه كسي گفت اينايي كه آقاي ژوله مينويسه طنز نيست؟ ما هم قبول داريم از بهترين طنزهايت را در اين چند شماره نوشتي اماميشد اين بهترينها را در قالب صفحه يا ستون ديگري نوشت و اجازه داد محرمانه به زندگي خود ادامه بده. اگر هم عمر محرمانه تمام شده بود ميشد مثل تمام صفحاتي كه عمرشان تمام شده بود تعطيلش كرد اما به حريم محرمانه تجاوز نكرد! محرمانه طرفدار داشت هرچند همان محرمانه اوايل نبود اما هرچي بود نميذاشت خوانندگان مجله از نويسندگان دور بشن! هر چي بود نميذاشت خواننگان مجله از مشكلات نويسنده هاش بي خبر باشند... محرمانه صفحه اي بود كه در هيچكدام از مجلات ديگه همنوع نداشت! عيبي نداره اگه منو هم به سطحي نگري و اسير عادت بودن محكوم كني! من دوست دارم نظرمو ، انتقادمو اعلام كنم هر چند سطحي نگرانه! آقاي ژوله ما شما را دوست داريم ، همه نويسندگان مجله محبوبمان را دوست داريم و همين دوست داشتن باعث اين همه محكوميتمان شده! ما اگه دوستتان نداشتيم شما را قهرمان نميناميديم! هر شنبه به اميد اينكه يه شماره ديگه از مجله را خواهيم خواند از خواب بلند نميشديم! اگه دوستتون نداشتيم اصلا ازتون انتقاد نميكرديم نه شما و نه نويسندگان ديگه! شايد همين دوست داشتنمون هم نوعي اسير عادت بودن باشه.
آقاي ژوله هر تصميمي كه بگيرين براي ما قابل احترامه! ما به دموكراسي كوفتي اعتقاد داريم!ما به آزادي عقده و نظر اعتقاد داريم. ما به احترام به اوني كه دوستش داريم اعتقاد داريم. ما ژوله (حتي ورژن عصبانيش) رو دوست داريم.

مهدی فلاح

mehal6263@yahoo.com

دو مطلب درباره شماره 206 چلچراغ

2006-07-18T01:46:00.000+03:30

بچه ها هم پر رو و عجول شده اند

زماني كه ما به دنيا آمديم مثل بچه آدم بدنيا آمديم!!!! يعني سر وقت... اما....امان از دست بچه هاي امروزي!! پر رو و عجول!! ‌انقدر عجول كه دو سال قبل از ازدواج بدنيا ميان!!باور ندارين؟! يه نگاه به صفحه 9 مجله اين هفته و مطلبي تحت عنوان " نگاه مردانه ؛ به اتفاقي كه تيفتاده فكر نميكنم" بندازين تا باورتون بشه.

اينم عكسش:

مهدي فلاح

mehal6263@yahoo.com

____________________________________________

نوشته ای کوتاه بر" روزی روزگاری ازدواج موقت"

پرونده این هفته چلچراغ در مورد ازدواج موقت بود. تمام بخشهای پرونده را چند باره خواندم و خواستم خوش بینانه و منطقی به ماجرا نگاه کنم. ولی نه ... نشد... انگار تمام آنهایی که به دفاع از این ماجرا پرداخته بودند فراموش کرده اند که اینجا ایران است و ما هم ایرانی...
تمام آنهایی در چلچراغ نوشته بودند قصد داشتند به گونه ای جلوه دهند که تمام مشکلات مربوط به خانواده ها و جامعه است که باید این مساله را بپذیرند , چون که این کار دستور شرع است...اما نه!! ...آنهایی که از این مساله دفاع میکردند خیلی از چیزها را فراموش کرده اند. ما در کشوری به نام ایران زندگی میکنیم ...کشوری که خانواده امن ترین پایگاه برای مردمانش هست...در خانواده های ایرانی به خاطر فرهنگ ما خیلی مسائل و جود دارد....حیا , عفت, تعصب , اعتقاد و خیلی مسائل دیگر... حتی اگر خانواده ها هم با این کار موافق باشد بازهم خیلی چیزها از دست میرود.... گمان میکنید بعد از این کار بازهم میتوان به ایجاد محیطی گرم و دوستانه در خانواده امیدوار بود؟

مهدی کریمی

mehdik66@gmail.com

وقتی منصور ضابطیان نامه نویس بود ...

2006-07-11T19:48:00.000+03:30

خواندن نشریات قدیمی لذت متقاوتی با مطالعه نشریات روز دارد . وقتی یک مجله قدیمی را می خوانید انگار در یک ماشین زمان نشسته اید و به گذشته سفرمی کنید , این درحالی است که شما از امروز نیز با خبرید . مثلآ شما مصاحبه شخصی را می خوانید که می دانید کمتر از چند ماه دیگر قرار است از تمام عرصه ها خارج شود ولی در آن مصاحبه می خوانید که او با اقتدار از برنامه هایش برای 5 سال آینده حرف می زند و....
این فقط یکی از مواردی است که می تواند در مواجهه با یک نشریه تاریخ گذشته برای شما جذاب باشد.
وحالا یک نمونه واقعی تر والبته چلچراغی تر....
مصاحبه ماهنامه نسیم با الهام و اله علی یاری(خواهران غریب) در سال گذشته بهانه ای شد که به دنبال ماهنامه فیلم تاریخ اکران این فیلم بروم و بالاخره نیز یافتم . ماهنامه فیلم مربوط بود به مهرماه سال 1375 , درست 10 سال پیش . یعنی زمانی که این مجله هنوز نقش افسون مونالیزا را برای آقای خوشخو بازی میکرد(ر.ک به شماره 196چلچراغ).
روی جلد مجله تصویری از کیومرث پوراحمد و خسرو شکیبای سر صحنه فیلم خواهران غریب کار شده بود که لبخند بسیارملیح(!) کیومرث پوراحمد در نوع خود جالب و دیدنی بود. صفحات مجله را یکی پس از دیگری پبش می رویم و به صفحه نامه ها میرسیم جالب ترین نکته ماجرا دقیقآ همینجا بود. در صفحه نامه ها یکی از پاسخها اینگونه شروع می شد: آقای منصور ضابطیان از تهران......

پ.ن :این مجله مربوط به مهر ماه است حالا اینکه چرا بهاریه آقای ضابطیان در مهرماه رسیده از مسایل مجهول این ماجراست

مهدی کریمی

mehdik66@gmail.com

ژوله و محرمانه؟؟؟

2006-06-27T11:44:00.000+03:30

فكر مي كنم با عوض شدن سردبيران مجله يك سري تغييراتي در مجله به وجود امد.كه صفحه ي محرمانه هم از اين تغييرات دور نماند.وقتي چشمم به اسم امير مهدي ژوله به عنوان نويسنده ي محرمانه افتاد بدون هيچ زوقي خواندمش و ديدم كه هيچ ربطي به محرمانه ندارد.يعني اصلا محرمانه نبود. خلاصه اي بود از بعضي مطالب آن شماره

به نظر من اصلا مهم نيست كه نويسنده ي يك صفحه امير مهدي ژوله باشد با جلال سعيدي.مهم اين است كه كدام زيبا تر مي نويسند يا نوشته ي آنها بيشتر به آن صفحه مي خورند

امير مهدي ژوله يكي(توجه كنيد يكي)از بهترين نويسنده هاي چلچراغ هستند اما نه اينكه اينطور محرمانه بنويسند.نوشته ايشان بد نبود اما هيچ تناسبي با محرمانه نداشت

اگر واقعا فكر مي كنيد تاريخ انقضاي صفحه ي محرمانه رسيده كار ديگري بكنيد و تغييرات ديگري دهيد.اما نه اينطور

آقاي ژوله...ژوله بودن سخت نيست , ژوله ماندن سخت است

ماهور پورمقدم

mahoor_1989@yahoo.com

آذربايجان

2006-06-01T00:56:00.001+03:30

سلام...
روي سخنم با آقاي ضابطيان و ديگر دوستاني است كه فكر ميكنند مردم آذربايجان باعث و باني توقيف روزنامه ايران و دستگيري و زنداني شدن مانا نيستاني و مهرداد قاسمفر هستند.
من اهل تبريز هستم و با وجود اينكه در اين اعتراضات (به هر دليلي) شركت نكردم ، تقريبا از تمامي وقايع باخبرم!
آقاي ضابطيان ! مردم آذربايجان ابتدا در اعتراض به درج آن سخنان زشت و آن كاريكاتور جنجالي دست به اعتراض آرام زدند و خواستار عذرخواهي رسمي مسئولان روزنامه و وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي از مردم آذربايجان شدند اما متاسفانه با واكنشي مناسب روبرو نشدند كه باعث حوادث تلخ اول خرداد در تبريز و سپس در چند شهر ديگر آذربايجان گشت.
وقتي خبر توقيف روزنامه ايران و دستگيري مانا نيستاني و مهرداد قاسمفر را شنيديم اصلا خوشحال نشديم! چرا كه دوباره باعث تمام بي تدبيريها( به قول آقاي هاشمي رفسنجاني) و نتيجه تمام توهينهاي چند ساله ، روزنامه نگار شناخته شد! هيچ آذربايجاني اي از توقيف اين روزنامه و روزنامه هاي ديگر آذري زبان خوشحال نشد! مگر ممكن است توقيف روزنامه و بيكار شدن چند روزنامه نگار كسي را خوشحال سازد؟!
آقاي ضا بطيان ! اگر بيانيه هاي مردم معترض آذربايجان و تشكلهاي دانشجوئي دانشگاههاي آذربايجان را مطالعه ميكرديد هرگز در مورد آذربايجانيها چنين نميگفتيد ! در تمامي بيانيه ها نسبت به توقيف روزنامه و دستگيري روزنامه نگاران ابراز تاسف شده است و اين عمل (توقيف روزنامه)پاك كردن صورت مسئله ناميده شده است.
باور كنيد در اين هفته با بيش از بيست نفر در اينترنت درباره اين مسائل بحث داشته ام و تقريبا همه را نيز قانع نموده ام كه مردم راضي به توقيف روزنامه نبودند!

آقاي ضابطيان بي انصافي است اگر اعتراض آرام و مدني مردم و دانشجويان آذربايجان در روزهاي نخست را به عوامل بيگانه نسبت داد و معترضين را اراذل و اوباش ناميد!
در مورد نا آراميهاي بعدي حق با شماست! عده اي سودجو قصد دارند از اين آب گل آلود، ماهي بگيرند كه به نظر من در گل آلود كردن آب و دادن فرصت به اين عده ، مسئولان استانها و چند وزارتخانه چندان بي تقصير نيستند آنچنانكه در توقيف روزنامه ايران و ديگر روزنامه هاي آذري زبان بي تقصير نيستند.

حيدربابا ، شيطان بيزى آزديريب

محبتى اوْرکلردن قازديريب

قره گوْنوْن سرنوشتين يازديريب

ساليب خلقى بير-بيرينن جانينا

باريشيغى بلشديريب قانينا

مهدي فلاح

mehal6263@yahoo.com

صفحه چت

2006-05-28T14:39:00.000+03:30

کلماتی مانند صفحه چت ،دهکده جهانی ، اینترنت ، نشریات و...و...و...را تکنولوژی در جهان معاصر به ارمغان آورده و وجه مشخصه دنیای امروز می باشند ، انسان بدون بکارگیری کاربردی این واژه ها نمی تواند هیچگونه ارتباطی سازندده با دنیا بر قرارنماید . طوری که انسانی پیشرفته و باسواد است که بتواند از مسائل مطروحه فوق کمال نهایت استفاده و یا شاید هم همزیستی کامل داشته باشد . خلاصه اینکه انسان امروزی بطور مجرد بدون تکنولوژی معنی پیدا نمی کند . آنچه مسلم است اینکه مدیران مجله چلچراغ به این امر وقوف کامل داشته که از طریق انتشار مجله می توانند در اعتلای افکار عمومی استفاده از تکنولوژی معاصر کوشا بوده و راه معرفت را در پیش گیرند ، به نوع ای دیگر ، ضرورت جهان امروز استفاده بهینه از تکنولوژی می باشد که در امر انتشار هم میتوان مثلا از مخابرات و اینترنت کمال مطلوب را استفاده نمود
دوستان؛ مجله ای منتشر و صفحه ای رنگی به نام صفحه چت در ان گنجانیده و انتشار می یافت . بعد از مدتی صفحه رنگی ، سیاه و سفید و با گذشت زمانی دیگر از صفحات آن کاسته که در نهایت می توان احساس خطر، و پیش بینی نمود که این صفحه بعد از آب رفتگی نابود خواهد شد . این شروع سعی میکند که علت امر فوق را با کمک دوستان مورد بررسی دقیق قرار داده تا شاید تنها پنجره ای که در مجله ، نوربرای روشنایی زندگیمان از آن عبورمی کند مسدود نشود
لذا خواهشمندم نظریات خود را در سایت مطرح تا مورد بحث و تبادل نظر قرار گیرد

موژان امینی

و من به باور مي رسم كه آدميت مرده است

2006-05-25T19:27:00.000+03:30

صحبت از آدميت است آقاي ضابطيان.كدام آدميت؟كدامانسانيت؟كدام مرام؟كدام معرفت؟كدام گذشت؟كدام؟؟؟؟؟

خيلي وقت است كه هيچ كدام از اين ها را نديدم....خيلي وقت است

از روزي كه اين خبر را شنيدم به زمين و زمان و عالم و آدم بدو بيراه گفتم.مگر مي شود اين طور وحشيانه و ناجوانمردانه كسي را كشت؟

تمام مدت در فكرم آن پسركي كه به تير بسته شده بود و فرياد مي زد كه ولش كنند.در فكر اينكه آن پسرك چطور مي تواند تا آخر عمر اين صحنه ها را از ياد ببرد؟به فكر آن مادري كه بچه اش را جلوي چشمش شكنجه مي دهند و آخر تير خلاص را مي زنند؟به خيلي چيز ها فكر مي كنم...به اين فكر مي كنم كه چقدر ساده بسياري از مردمان هم خونمان از كشته شدن هم خونشان بي خبر اند.چقدر ساده مي گويند:كي؟تو جاده يكرمان به بم؟ما كه نبوديم.خدا بيامرزتشون

تمام اين ها را به مغزم مي سپارم.به اين باور مي رسم كه چه راحت همه از كنار همه چيز عبور مي كنند.حادثه ي پاكدشت و آن همه كودك بي گناه...استاديوم آزادي...تجاوز به دختر همسايه و امثال دختر همسايه...زلزله بم ...سقوط هواپيماو... همه و همه فقط براي مردم مي آيند و مي روند.آن ها عادت كردند.همه عادت كردند.انكار مي شود كرد؟

و من به باور مي رسم كه آدميت مرده است

از همان روزی که دست حضرت قابيل

گشت آلوده به خون حضرت هابيلاز همان روزی که فرزندان آدم

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشيد

آدميت مرده بود

گر چه « آدم » زنده بود!

از همان روزی که يوسف را برادرها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون ديوار چين را ساختند

آدميت مرده بود

بعددنيا هی پر از آدم شد و اين آسياب

گشت و گشت

قرن ها از مرگ « آدم » هم گذشت

ای دريغ

آدميت برنگشت

قرن ما

روزگار مرگ انسانيت است

سينه ی دنيا ز خوبيها تهی ست

صحبت از آزادگی پاکی مروت ابلهی ست

صحبت از موسی و عيسی و محمد نابجاست

قرن موسی چومبه هاست

من که از پژمردن يک شاخه گل

ازفغان يک قناری در قفس

از نگاه ساکت يک کودک بيمار

از غم يک مرد در زنجير

حتی قاتلی بر دار

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

واندرين ايام اشکم در پياله زهر و خونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن يک برگ نيست

وای!جنگل را بيابان می کنند

دست خون آلود خود را در پيش چشم خلق پنهان می کنند!

هيچ حيوانی به حيوانی نميدارد روا

آنچه اين نامردمان با جان انسان می کنند

صحبت از پژمردن يک برگ نيست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نيست

فرض کنيک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن جنگل بيابان بود از روز نخست

در کويری سوت و کوردر ميان مردمی با اين مصيبتها صبور

صحبت از مرگ محبت مرگ عشق

گفتگو از

مرگ انسانيت است

فريدون مشيري

ماهور پورمقدم

mahoor_1989@yahoo.com

گزارش تصويري از نماشگاه مطبوعات و غرفه چلچراغ

2006-05-20T18:43:00.000+03:30

غرفه چلچراغ در نمايشگاه مطبوعات

دسته اول عكسها: از مهدي كريمي

از مقابل سالن 35 بايد رد علامت هاي چلچراغ ميگرفتيم تا در دورافتاده ترين نقطه نمايشگاه مطبوعات آ نرا پيدا كنيم

نمای نزدیک

علامتها باز هم ادامه دارند...!؟

اگه گفتين که چلچراغ توی این سالنه؟؟؟؟

بعد از ساعتها (!) پياده روي و عبور از مناطق صعب العبور بالاخره رسيديم

گارگران مشغول كارند... لطفآ مزاحم نشوید...!؟

شكار لحظه هااااااااا

داشتيم در محوطه نمايشگاه راه ميرفتيم كه دو چهره آشنا توجه مان را جلب كردند...نگاههاي پي در پي سهيل سلماني باعث شد چند صحنه حيرت انگيز را از دست بدهیم

___________________________________________________________

دسته دوم عكسها : از موژان اميني

منوي چلچراغ..!!! يك منوي كاملآ چلچراغي

اقاي خاتمي شما كجا !!!غرفه چلچراغ كجا!؟

اگر چلچراغ نديديد.... حالا ببينيد

بدون شرح

ما نوادگان كوروشيم...نسل آريايي

2006-05-17T11:57:00.000+03:30

ما نوادگان كوروشيم...نسل آريايي
اين سخنان را خيلي وقت بود نشنيده بودم.تا جايي كه با دوستي صحبت مي كردم كه شروع كرد به گفتن اين حرف ها
ما نوادگان كوروشيم.نسل آريايي.فرهنگي كه ما داريم و هيچ كي نداره و

نه...مثل اينكه هنوز ادامه دارد.اين دوست انقدر با اطمينان سخن مي گفت گويي در زمان هخامنشيان زندگي مي كند.بعد از مدتي به من اجازه ي صحبت داد و گفت نظرت چيست
من كاملا باهات مخالفم
چي؟؟؟؟با من مخالفي
آره...جملت اشتباهه فرهنگي كه ما داشتيم و كسي نداشت نه فرهنگي كه داريم و كسي نداره

دوست عزيزمان به هيچ صورتي از سر حرف خود پايين نمي آمد.من در آخر فقط توانستم كه او را متقاعد كنم كه يك روز با من بيرون بيايد. و اين هم داستان بيرون رفتن من و اين دوست عزيز و با فرهنگي مردم ما است.لازم به ذكر است كه من در اينجا فقط نكات منفي را باز گو مي كنم
شروع به حركت كرديم.از در خانه ي ما.كمي راه رفتيم به موشي برخورديم.به دوست عزيز گفتم اين موش 3 روز است كه همينجاست و هيچ كس اقدامي به جمع كردن آن نمي كند.شروع كرد به گفتن اينكه اين ربطي به مردم ندارد و وظيفه ي مسوولان است و ...طوري سخن مي گفت كه انگار مسوولين از مردم نبودند
چند لحظه بعد به چراغ قرمز رسيدام.چراغ براي رانندگان سبز بود.من بر حسب عادت استادم.دوست عزيز هم كنار من ايستاد.اما فقط من و او بوديم كه ايستاديم.بعضي ازراننده ها كه رد مي شدند بوق مي زدند و بعضي نگه مي داشتند و بعضي هم متلك هايي بارمان مي كردند
هنوز هم ما فرهنگ بسيار بالايي داريم؟
بالاخره چراغ قرمز شد و همان لحظه كه ما شروع به حركت كرديم ماشيني از دور با سرعت آمد و براي اينكه به ما نزند ترمز شديدي كرد
هووووووي مگه كوري زنيكه ي
آقاي عزيز چراغ قرمزه...چي مي گي؟
به تو ربطي نداره.دوست دارم از چراغ قرمز رد مي شم
دوست عزيز شروع به صحبت مي كند كه آقاي عزيز چراغ قرمز است
برو بينم پسره ي سوسول
در همين لحظه مامور راهنمايي رانندگي مي آيدو ما مي رويم.دوست عزيز صورتش از خشم سرخ شده و من به او مي گويم
من كشته ي اين فرهنگم
و او هيچ نمي گويد
كمي جلو تر مي آييم.در جدول پر كارتونهايي است كه مغازه داران آن ناحيه ريخته اند و بر اثر بارش باران خيس شده وكه حتادر داخل پياده رو هم آمده بودند.شخصي آب دهنش را روي آنها ميريزد
بليت سينما مي گيريم.دم در اجازه ي ورود نمي دهند.وقتي دليلش را مي پرسيم مي گويند
يه پسر دختر تنها را با هم نمي فرستيم تو
و من خنده ام گرفته.مي گويم اين دوست عزيز مهمان ما است و از راه دور آمده.بالا خره راضي مي شوند كه رابطه ي نامشروع با يكديگر نداريم
وقتي مي نشينيم صندلي تقي صدا مي كند و ما پايين مي رويم.ابرهاي صندلي تماما كنده شده.پشت سرمان صداي وحشتناك چيپس و پفك مي آيد.طوري كه هيچ چيز از صحبت هاي فيلم نمي فهميم.دوست عزيز بر مي گردد و مي گويد
عذر مي خوام مي شه يه ذره يواش تر صدا بدين؟يكي از آن ها مي گويد باشه.همان لحظه شخص ديگري گفت
اين يارو چي گفت؟
هيچي بابا گفتش يواش تر صدا بدين
غلط كرد

ماجرا به اينجا ختم نمي شود.ادامه دارد.اما از حق نگذريم مردم بسيار خوبي هم بر سر راه ديديم.دوست عزيز هم در آخر قانع شد كه فرهنگ بسيار بالايي داشتيم

ماهور پور مقدم

چت!

2006-04-24T02:12:00.000+03:30

با سلام خدمت تمامی دوستان خوب چلچراغی ....
خدا رو شكر موتور گروه چلچراغی ها توي ياهو يواش يواش راه افتاد و الان كه اينو مينويسم مطمئنم كه چند ميل از طرف بچه هاي گروه رسيده بهم! حالا كه بچه هاي گروه كنار هم هستند بهتره دست به كار بشيم و خودي نشون بديم! به نظر من اول از همه بهتره يه ايميل از طرف بچه هاي گروه به نشريه بفرستيم تا يه جورائي به گوش آقاي خليلي و بقيه برسونيم كه صفحه چت طرفدار داره هرچند كه نامه نمينويسند در حمايت از اين صفحه! و بگيم كه طرفداران صفحه چت عمدتا بايد از كساني باشند كه با اينترنت سر و كار دارند حداقل در حد چت كردن! و كسي هم كه با اينترنت كار ميكنه سخته براش تا بشينه و قلم در دست بگيره و نامه بنويسه براي صفحه چت! (بچه هائي كه با اينترنت كار ميكنند فقط در مواقع ضروري! دست به قلم ميبرند) مطمئنم كه طرفداران و منتقدان اين صفحه يه جوري با آقاي اكبرپور در تماسند چه از طريق ايميل و چه از طريق وبلاگ و .... لذا نيازي به نوشت نامه نميبينند! و اين باعث ميشه كه مدير مسءل محترم و ديگر چلچراغيهاي گرامي فكر كنند صفحه چت خواننده نداره! حالا اگر كسي پيشنهاد ديگري داره يا ميتونه ما رو تو اين كار خطير! كمك كنه بسم الله ...منتظريم.

جدا از اين گفته ها يه گلايه هم از چلچراغ دارم كه فكر ميكنم دوستاني كه تقويمهاي چلچراغ رو تهيه كرده اند هم با من موافق باشند....چلچراغ طي يك كلك چلچراغي عكس تقويم رو چنان كشيده توي مجله كه تا كسي نبينه فكر ميكنه يه سر رسيد بزرگ قراره تهيه كنه ! غافل از اينكه اين تقويم يك تقويم كوچك جيبي است كه اون نوار مشخص كننده صفحه رو كه توي عكس ديده ميشه رو هم نداره! در ضمن نامرديه اگه نگم كه با همين تقويم به خيلي ها پز دادم(عكساش واقعا محشره!) تا حالا كه كسي رو نديدم كه از اين تقويمها داشته باشه....
دوستاني هم كه توي گروه ياهو عضو نشده اند معطل نكنند كه مايه پشيماني است!

مهدي فلاح

2006-04-07T19:47:00.000+03:30

!...انتقادي از خودمان

2006-03-17T11:26:00.000+03:30

چند هفته پيش با دوستي صحبت مي كردم.صحبت كه نه بحث بود.جمله ي آخرش را چندين بار از چندين جا شنيده بودم
بابا ما هم چلچراغي هستيم.چلچراغي بودن را چگونه تصور مي كنيم؟( ما هم چلچراغي هستيم) يك مثل شده است.مثلي كه براي همه چيز...بد قولي ها...مهرباني ها...با كمترين ساختن ها...كارهاي عجيب و ... شده
.اما در اين بين كساني هستند كه از اين تيتر ها سوء استفاده مي كنند.كساني كه شايد فقط نام چلچراغ را شنيده يا چند شماره از آن را خوانده باشند.البته جاي بسي خوشحالي است كه كسي با خواندن چند شماره چلچراغ آنقدر با او و نويسندگانش خو مي گيرند كه نيم خود را چلچراغي مي گذارند.اما صحبت از سوءاستفاده ي اين نام است.اين افكار از كجا سرچشمه گرفته و واقا به كجا ختم مي شود؟
از بين صفات چلچراغ بد قولي را بيشتر و بيشتر ياد گرفته ايم.شايد چلچراغ مقصر است.شايد كه نه حتما...اما ما نگزاريم اينگونه شود.نگذاريم چلچراغي بودن اينگونه در دهان ها بپيچد.چرا چلچراغ را با صفات خوش بيان نمي كنيم؟صفاتي كه شايد كمتر مجله اي داشته باشد

ماهور پورمقدم.موژان اميني

جواب

2006-01-03T09:58:00.000+03:30

آقای خوشخو با تشکر از اینکه من رو دشمن چلچراغ خطاب کردید.جناب خوشخو سه شنبه ی نحس را خواندم.زیبا و خواندنی توصیف شده بود.آلودگی تهران...مردن...همه چیز خوب بود
حالا برمیگردم به عقب...پرونده های قبلی.یادتون هست کشته شدن مردم تو استادیوم آزادی؟حادثه ی پاکدشت؟کم نبودن از اینجور پرونده های فوق العاده.حالا چطور در این مورد...در مورد سقوط این هواپیما فقط یک صفحه بهش اختصاص دادین؟بعد از اون مطلب فوق العاده ی آزاده عصاران رو با سانسور چاپ کردید؟آقای خوشخو اگه خط قرمز ها برای چلچراغ زیاد شده صادقانه بگیدو
آقای خوشخو من جرات معذرت خواهی رو دارم.مطئن باشید هر وقت احساس کنم باید عذر خواهی کنم حتما این کار رو می کنم

پاسخ چند تن از نویسندگان چلچراغ

2005-12-29T10:46:00.000+03:30

خانم معصومه ناصری : بهانه كودكانه من اين است كه اگر يك نگاهي به شماره‌هاي چلچراغ در چند ماه اخير بيندازيد مي‌بينيد من مدت‌هاست آنجا نيستم و وقتي نيستم طبيعي است كه آنجا هم چيزي نمي‌نويسم. ولي بهانه غير كودكانه اين است كه در هياهوي خبري در مورد حوادث اين‌چنيني سكوت چلچراغ به معناي بي‌توجهي نيست اگر دقت كرده باشيد معمولا بعد از مدتي كه توفان‌ها مي‌خوابد با نگاه متفاوتي به سراغ مساله مي‌رود. و اميدوارم اين بار هم همين‌طور باشد وگرنه موضوع ترسناكي در بين نبوده است كه چلچراغ بخواهد بترسد با اين حال و احوال به قول قدما نظر شما متين است

arash said...
ma belafasele dar hamoon hafte ke on ettefagh oftad dar safeye 6 chelcheragh dar zire sarkelisheye haft matlabi dashtim ba onvane seshanbeye nahs ke daghighan be in majera pardakhte bood kheyli ghabl az kheylia. ba dashtane khanandehaye kam deghatt va shetabzadei mesle shoma digar be doshman ehtiaj nadarim!

arash khoshkhou said...
dar safeye 6 chelcheraghe movarrekhe 19 azar .beravid bekhanid,.khanoome mahoor montazere maazerat khahie shoma az chelcheragh hastam.chon postetoon vaghan azarande va gheyre monsefane bood.aslan entezaresho nadashtam.shojaate maazeratkhahi ro dashte bashid

...

2005-12-25T18:45:00.000+03:30

نمی دانم طرف صحبتم کیست.نمی دانم باید از چه کسی گله کنم پس روی صحبتم را با تمام چلچراغیها می کنم
با تمام کسانی که تمام مدت آشنایی من با چلچراغ به من دلگرمی میدادند.با تمام کسانی که فکر می کردم هیچ گاه تنهایم نمی گذارند...اما کاملا سرخورده ام کردند
خانم ناصری...خانم حقیقی...آقای ضابطیان...آقای خوشخو... آنقدر ناراحتم که نمی دانم چگونه سخن بگویم.نمی دانم چگونه باید بگویم که چقدر بهت زده هستم.نمی دانم....شما کجایید؟یعنی این همه همکارهایتان که از دست رفتن ارزش چند خط نوشته ی شما را نداشتند؟آنقدر در حاشیه در مورده آن صحبت کردید که باور کردم که هنوز خبر را نشنیده اید...اما مگر می شود؟مگر می شود آن همه بیچاره ای که به خاطره من و شما جان خود را از دست داده بودند و یا آن خانواده هایی که با هزاران بدبختی و حقوق کارمندی زندگیشان را به اینجا رسانده بودند را فراموش کنید؟مادری که سوختن بچه اش را جاوی چشمانش ببیند چه حسی دارد؟نکند حس مادروپدری را فراموش کرده اید.نکند می خواهید این بی مسئولیتی مسئولین مارا تایید کنید هنوز هم باورم نمی شود بعد از گذشت سه هفته یک مطلب سانسور شده را چاپ کنید آن هم به چه بهانه ی کودکانه ای

باورم نمی شود.اگر چلچراغ آنقدر ترسو شده یا آنقدر خوانندگانش برایش بی اهمیت شده اند ما آن چلچراغ را نمی خواهیم

.منتظر جوابی از طرف شما چلجراغی ها هستم.جواب نه بهانه ای کودکانه

ماهور پورمقدم

چلچراغ خوبمون

2005-11-30T01:15:00.000+03:30

سلام به همه چلچراغیهای خوب
بابت دیر به دیر اپدیت شدن وب معذرت میخوام!! هر چی باشه ما هم چاچراغی هستیم دیگه!!!!!
سایت چلچراغ هم نمیخواد باهامون راه بیاد...درست بشو نیست که نیست!
بازگشت پیروزمندانه اقای رها رو هم خدمت جامعه چلچراغ تبریک میگم فقط امیدوارم این یکی هم مثل بقیه نشه!!!!!
جای اقای ژوله همچنان خالیه! تو تلویزیون هم که زیاد نمینویسه!
راستی دقت کردین چلچراغ تازگیها شده همون چلچراغی که همیشه دوستش داشتیم!
شده همون چلچراغی که از چیزی نمیترسه!! حرفاشو کمتر سانسور میکنه؟
گزارش هفته قبل اقای ضابطیان درباره فرار ودختران و جناباتی که میشه یادتونه؟
اولای مطلب فکر میکردم بازهم میگن تقصیره بی فرهنگی و بی جنبگی خودمونه بدون اینکه
از بی مسئولیتی مسئولان! گله ای داشته باشن!!
نفوذی این هفته هم که گل سرسبد نفوذیها بود!!
بگذریم.......
دقت کردین اقای اکبر پور تا حالا توی کمتر از 3ماه دوبار سایت کلوب رو معرفی کرده!
من که فکر نمیکنم به خاطر این باشه که به خاطر این معرفیها اقا نیما رو کاربر ویژه میکنند
شما رو نمیدونم!

مهدی فلاح

آقای خوشخو شما هم؟

2005-11-06T17:55:00.000+03:30

تقصیر شما نیست.عادت کردیم...عادت کردیم اشخاصی را که از کشورهای بیگانه به ایران ما آیند و شکست می خورند را متهم کنیم عادت کردیم وقتی بازی ملی را می بازیم از افرادی مثل مایکی کهن و علی پروین دعوت کنیم تا بازی را تحلیل کنند
عادت کردیم چیزهای کوچک را بزرگ و چیز های بزرگ را کوچک ببینیم
عادت کردیم قدر کسانی را که در اختیار داریم را ندانیم و وقتی آنها رفتند آه و ناله سر دهیم
عادت کردیم...باور کنید عادت کردیم
آقای خوشخو راستش را بگویید وقتی به جام جهانی رفتیم چند نفر از همین نویسندگان چلچراغ از برانکو تشکر کردند؟
یادتان هست همکاران ورزشی شما چه بلایی سر بلاژوویچ آوردند؟تیم ملی یونان را دیدید؟قهرمان اروپا به جام جهانی راه پیدا نکرد.مطبوعاتشان همین بلایی را که ما بر سر برانکو می آوریم را بر سر مربی تیمشان آوردند؟
آقای خوشخو برانکو برای تیم ما کم است؟؟شوخی نکنید!!مگر همین برانکو نبود که ما را به جام جهانی برد؟

آقای خوشخو بد بودیم.خوب بازی نکردیم.اما این بد بودن را چطور باید عنوان کنیم؟با صفت هایی مثل لجوج,ترسو,کسالت بار و خیره سر؟ این طرز نوشتن از شما بعید بود.شما هم قلم را در دست می گیریدو این طور به یک انسان می تازید؟

ماهور پورمقدم

دست نوشته های یک کودک فهیم

2005-10-30T14:56:00.000+03:30

نوشته زیر یک یاد آوری غمناک یا شاید هم خوشحال کننده برای نوستالوژی بازان چلچراغی هست. اگر کودک فهیم اینرا میخواند بگذار بگوییم . بگذار بگوییم که دلمان برایت تنگ شده . دلمان برای آن تحلیلهایت از جام جهانی تنگ شده. وقتی رفتی تازه فهمیدیم که چقدرتنگ شده .

آخر می دانی , ما هم تورا عاشق می بودیم, ای کودک فهیم .

الان کجا هستی؟؟؟ اصلآ یادت هست مارا...یادت هست آن روزها را.. .یا تو هم مثل خیلی ها فراموشی گرفته ای؟!

_____________________________________________________________

عقشولانه های یک کودک

با اینکه بابایم می گوید دهانم هنوز بوی پفک می دهد ولی من تو را عاشق می باشم، ای دختر همساده! هر بار که با موهای دمب موشی ات به حیاط می آ یی تا لی لی بازی کنی و هی دماغت را بالا می کشی از بس هوا سرد می باشد، دل کوچک من خیلی قنج می رود.
ان روز که در اِستپ هوایی توپ را بالا انداختی که "کودک فهیم" و من سوزیدم، فهمیدم که در گلویت گیر کرده می باشم و اصلا فکر نمی کنم که تو از ممد فرنگیز خانوم اینا با آن کت شلوار مسخره اش خوشت
می آید. من از تو خیلی دلگیر می باشم از بس عباس اقای بقال محله لپ تو را کشید که "کوچولو چی می خوای؟" و تو بی حیایانه خندیدی و من تا صبح ماهواره ممد فرنگیز خانوم اینا را تماشا کردم که غیرت خونم نرمال شود.
من هر روز لب پنجره منتظرت می نشینم و با دستان کوچولویم هی گیتار می زنم که "چه خوشگل شدی امروز" و تو از سرویس مدرسه پیاده می شوی و در حالی که با راننده گنده بک سرویس بای بای می کنی و وسط کوچه مقنعه ات را در می اوری و من "دلم تنگه برادرجان" می خوانم و با سوزیدنم می سازم.
ان یکی روز که معلمتان "من بادام دارم" درس داد و تو گریان امدی که "دلم بادام می خواهد" من به تو خیلی بادام دادم و تو خندیدی و نفهمیدی که من به چه دلهره از اجیل فروشی سر کوچه بادام را دزدیدم و اقاهه به من گفت: فسقلی الدنگ
تو خیلی خوشگل قشنگ می باشی ولی هیچ وقت به زیبایی خانم معلم ما که فامیل سوفیالورن اینا می باشد
نمی رسی و بابایم عاشق او می باشد و به زودی با هم همسر می شوند و من خیلی خوشحال می باشم که خانم معلم عزیز که زنی زیبا و مهربان می باشد خیلی برای خوشبختی بابایم تلاش می کند"
خانم معلم می گوید:" تا همین جا بس می باشد. دیکته عقشولانه بهت گفتم که خسته نشوی!" من خیلی ناراحت می باشم که خانم معلم از احساسات پاک من سوء استفاده می کند و دیکته های بد اموزی می گوید از بس که همساده ما اصلا دختر ندارد.
خانم معلم می گوید:" من رفتم. به بابایت سلام برسان بگو پول این تدریس خصوصی ها را می کشم روی مهریه

امیر مهدی ژوله

مهدی کریمی

تحليليه169

2005-10-26T15:20:00.000+03:30

با سلام خدمت 40چراغي هاي عزيز

طرح روي جلد طرح روي جلد كه غكسي از ارغوان رضايي تنيس باز ايراني

فرانسوس

محرمانه محرمانه اين هفته كه به سوتي هاي بچه هاي

چلچراغ اختصاص يافته بود كه من نظرم اينكه ايم اسم

اين بخش رو بذارن سوتي كده

روزي روزگاري ايران

نوشته نگار مفيد اختصاص يافته بود به كساني كه در جنگ زندگي جووني و ارزوهاشون

رو از دست دادن و مشكلاتي كه براشون پيش اومده بود روزي روزگاري ايران اين هفته

واقعا زيبا بود

پرونده

پرونده اين هفته در مورد هنر و افه هاش بود

در مورد شخصيت و رفتار دانشجوبان هنركه عين حقيقت

بهترين پرونده اين هفته براي سهيل سليماني بود

سينماي ايران

فيلم گيلانه با بازيگري بهرام رادان وفاطمه معتمد اريا و

به كارگرداني رخشان بني اعتماد نمادي از مادران سربازان

جنگ هست

موسيقي جهان گروه سيگاروس كه گروهي ايسلندي هستش كه در سال 1994 تشكيل شد

و در مدت كوتاهي در سطح جهان مطرح شد واين مطلب نوشته علرضا ميراسدالله هست

مصاحبه مصاحبه سحر طلوعي با ارغوان رضايي تنيس باز ايراني فرانسوي بود كه

ارغوان از پدر و مادري ايراني در فرانسه بدنيا اومد و براي بازي هاي زنان مسلمان به ايران امده

و در در مسابقات قهرمان تنيس شده

سرگيجه سرگيجه اين هفته نوشته بزرگمهر شرف الدين بود كه در مورد گذشت واژه اي عجيب كه

عدهاي معتقدند حماقت و عده اي ديگر انسانيت مپندارندش امروز بسياري از سياستمداران معتقد به

ان منباشتد و حتي قانون انسان را به ان اجبار مي كند كه اين امر باعث شده كمتر كسي خود شخصا دست

به ايثار بزندو دولت را موظف به انجام ان ميدانند اين بحراني است كه ادم ها ازهم دور ميشوند و انقدر درگير

خودخواهي ميشوند كه همديگر رو فراموش مي كنند

ساندويچ سادويچ اين هفته كه اصلا جنبه طنز نداشت و به گفته ي اقاي حسين پور جون ماه رمضان هست

با عرض معذرت كه يك هفته دير نوشته شد

ميلا

تحليليه شماره 168

2005-10-16T01:15:00.000+03:30

سلام … سلامی به گرمای چلچراغ آسمان دل جوانان ایرانی
جلد این شماره بر خلاف 2-3 شماره اخير وضعيت خوبي داشت …البته فقط نسبت به چند شماره اخير!
روزي روزگاري ايران با اينكه ويژه ماه مبارك بود ولي چندان چنگي به دل نميزد.
كلاسور نگاهي اجمالی به زندگي خوابگاهي داشت كه خانم زمانفر خوب از عهده اش بر آمده بود….
راستشو بخواين اصلا نميشد حدس زد كه روزي مولانا بشه موضوع پرونده چلچراغ! كاري نو و جالب كه خانم ليلي نيكو نظر مسئولیت آنرا بر عهده داشتند . بايد به خانم نيكو نظر تبريك گفت كه توانسته اند چنين پرونده اي زيبا و خواندنی اي تنظيم كنند.
از ميان مطالب درون پرونده نيز مطلب خانم نظر آهاري و آقاي روحبخش جذاب تر و خواندني تر از بقيه بودند….به نظر مي رسد كه جاي يك مطلب از آقاي صاحبان زند در اين پرونده خالي است.
گزارش ويژه آقاي شرف الدين مثل بقيه نوشته هاي ايشان تأمل بر انگيز بود و براي چند دقيقه هم كه شده آدمو به فكر فرو ميبره…..
به نظر من " 21 نكته براي شبهاي برره" فقط براي پر كردن صفحات مجله بود و البته يه دليل ديگه هم داشت و اون اينكه چلچراغ ميخواد دوباره دل مهران مديري رو به دست بياره ولي چلچراغيها هيچوقت اون كار آقاي مديري رو فراموش نخواهند كرد…..
پشت اين پنجره ها با جسارتي خاص و تحسين بر انگيز به نقد ترانه هاي مثلاً عاشقانه خانم حيدر زاده پرداخته كه به نظر بنده كاري به موقع از چلچراغ بود.
انتظار ميرفت كه چلچراغ با تنها امريكائي شركت كننده در بازيهاي اسلامي زنان مصاحبه اي داشته باشد ولي نه در اين شماره كه در شماره قبل!
خوشبختانه صفحه چت اين شماره دو صفحه بود كه يكي در راستاي پرونده اين شماره به مولانا اختصاص يافته بود و ديگري به معرفي يكي دو سايت كتابخانه الكترو نيكي پرداخته بود….آقاي اكبرپور واقعا شما فكر ميكنيد كه خوانندگان شما نميتوانند خودشان اين سايت ها را پيدا كنند؟

مهدي فلاح

تحلیل شماره 167

2005-10-11T17:57:00.000+03:30

خوب من يه هفته عقب از زمونه هستم...امروز سه شنبه هستش و من دارم مطلبه هفتيه قبل رو تحليل ميکنم...ولی خدا شاهده نتونستم برسم...خلاصه از همه معذرت ميخوام مخصوصاً آقای مهدی کريمی...خوب حالا ميريم سره تحليليه
اين هفته که ويژه نامه بود
جلد:من واقعاً باهاش حال نکردم خدا رو شکر که تغييرش دادن
روزی روزگاری ایران: گفتو گوی آقای مشکات با جناب طلايي...من هيچ مصاحبه اي به اين صراحت نديده بودم...ولی جناب طلايي کاشکی صحبت ما رو هم ميشنيدين...به خصوص ما دختر هاروزی
نفوذی رو خانم شيما شهرابی نوشته بودن که خودشون رو به جايه يه معتادی که سه ماه که ترک کرده جا زده و رفته تا از انجمن های ترک اعتياد ...با دختر های معتاد صحبت ميکنه...به نظره من که عالی بود...اگه نخونديد بخونين حتماً
پرونده:کاره جناب حسين پور...راستش انتظار خيلی بيشتر از اين رو داشتم...به نظر شما وقتی که پرويز پرستويي ماتريکس ميشود اونقدر باحال بود که بخواد رو جلد عکسش باشه؟يا صفحه ی بعد که به خاطره نداشتن موضوع نوشته بودن
ولی خدا وکيلی بقيه خيليشون خيلی خيلی جالب بودن..روح،اون فيله،طالع بينی و چيزای ديگه
بعد از پرونده ميرسيم به ورزشی های جناب صدری...جالب بود،البته برايه کسانی که اهل فوتبالم نبودنم به نظره من جالب بود
سینمای ایران:بعد از اون آقای روحبخش در مورد خط مشی های صدا و سيما نوشته بودن...اينم چيزايی بود که خيلی از ماها ميدونستيم
صدای با صدا هم در مورده فريدن فروغی بود...راستشو بگم همشو نخوندم پس چيزی نميگم در موردش
خوب اين چيزی بود از اولين تحليليه ی من...اميدوارم خوب از آب در اومده باشه...ولی اگه هر بدی هم ديديد خواهش ميکنم که بهم بگيد
ممنون از همه
راستی به شورای دبيران توجه کردين؟اگه نکردين از اين به بعد توجه کنين....اينجا چه خبره؟

ماهور پورمقدم

تحلیلیه اغاز شد

2005-09-28T18:08:00.000+03:30

از این به بعد قراره که در بخشی با نام تحلیله در مورد مطالب مجله به صورت کوتاه صحبت کنیم.مطالب این بخش هر هفته توسط یکی از نویسنده های وبلاگ نوشته میشه که هفته اول رو خودم شروع میکنم.اگر به نظرتون باید تو این بخش تغییر بدیم یا ندیم یا اصلآ این بخش رو حذف کنیم یا بذاریم سر جاش باشه لطفآ بگید.ما با اغوش باز پذیرای هرگونه فحش و ناسزای شما هستیم.(ولی اگه تعریف باشه بیشتر پذیرا هستیم)ا
انجام بشه Yahoo group البته صحبتهای بیشتر در مورد مطالب مجله قراره که در
ولی با ابن وضعیت من بعید میدونم که کار به اونجا ها بکشه چون مثل اینکه دوستان تمایلی به نظر دادن ندارن.بابا تو رو خدا یکمی هم برای ما انگیزه ایجاد کنین که کار وبلاگ رو ادامه بدیم..مردیم از بی انگیزه گی

____________________________________________

تحلیلیه برای شماره 166

عکس روی جلد:هر کسی که بتونه ربط این عکس رو با یکی از مطالب مجله بگه یک جایزه دریافت می کنه!!! کجای مجله از رادیوهد صحبت شده بود؟؟؟ این فرشاد رستمی رو باید به عنوان اسطوره طراحی جلد مجلات ایران معرفی کنند

محرمانه به قلم جلال سعیدی نمونه بارزی از شیر تو شیر بازار چلچراغ بود. هر بخش از محرمانه به نحوی کاملآ مستقل اقدام به نواختن ساز خودش کرده . این جلال خان فقط کم مونده به ترک دیوار ساختمان کنار مجله گیر بدن که به امید خدا با تمام شدن سوژه ها در هفته های اخیر شاهد این امر نیز خواهیم بود

پرونده:این هفته تمام قسمتهای مجله از محرمانه گرفته تا کمیک استریپ جناب ساندویچ به نحوی تحت تاثیر پرونده بودند, مثل اینکه برو بچس مجله از این موضوع که بالاخره مجالی برای نوشتن خاطراتشان پیدا کردند به شدت در پوست خود گنجایش ندارند.من به نوبه خود به خاطر این ننگ بزرگ از قشر فخیم ارازل و اوباش عذر خواهی میکنم
بهترین نوشته های پرونده این هفته:ا
ا1.نوشته اقای علیرضا میر اسداله
ا 2.نوشته خانم الهام صالح

: special report
با توجه به تیتر این بخش از هفته های آینده شاهد اجرا طرح ضربتی ازدواج جوانان برومند چلچراغی خواهیم بود که البته من تصور میکنم منظور نویسنده نیز در همین حوالی پرسه میزده ....ا

چت :مثل اینکه اقای اکبر پور در چند شماره اخیر تصمیم گرفتن که سطح مطالب خود را در حد زیر فوق دیپلم پایین بیارند.به نظر من نوشته های 2 شماره اخیر در ضمینه وبلاگ خیلی کاربردیتر و بهتر از شماره های قبل بود. من هم در تغییراتی که در قالب این وبلاگ ایجاد کردم چند مورد از مطالب این بخش رو هم استفاده کردم که بسیار مفید و جالب بودند

گارگاه نویسندگی : واقعآ جالب بود !! این بخش به درد من که خیلی خورد. امیدوارم جناب نهرینی بازهم از این مطالب بنویسن

کلاسور: بازگشایی مجدد این بخش رو به طرفدارانش تبریک میگم

ساندویچ: اگر کسی فهمید چی شد لطفآ به من هم بگه!!!ا

امان از دست قوانین سانسور>>>در صفحه 22 به محل قرارگیری تیتر"پشت این پنجره ها" توجه کنید....مطمئنآ این تیتر برای جلوه هنری عکس اینجا قرار نگرفته!!!ا

مهدی کریمی

کارهايی که قراره من و تو با هم انجامشون بديم

2005-09-25T19:50:00.000+03:30

سلام

سلامی با بوی طرف داری ، بوی غريبه ی طرف داری ، بوی شيرين عشق ، بوی محبوبه حقيقی...معصومه ناصری...کاوه مشکات...سجاد صاحبان زند...نيما اکبر پور ، بوی خوش 40 چراغ

اميدوارم که من و دوستانم با کمک شما بتونيم کمک زيادی به 40 چراغ و مهم تر به خودمون بکنيم

ما کارهای زيادی قراره تو اين وبلاگ انجام بديم و کارهای زيادی هم نميخوايم انجام بديم.

قراره وقتی بخش تحليليه وبلاگ آماده شد بعضی از مطالب اون هفته توش نقد و بر رسی بشه که
وقتی که هفته نامه به دستتون رسيد تا 4 شنبه وقت دارين که يک مطلب رو نقد کنی،نکات قوّت و نکات ضعف اون رو بگيد
به اين ترتيب که وقتی مقاله اي رو نقد ميکنيد اون رو به آدرس ميل يکی از ما بفرستيد ما از مطلب هايی که شما برامون ميفرستيد بهترين هارو انتخاب و در قسمت تحليليه ميزاريم
دوستان عزيز ما به هيچ وجهی اينجا نميگيم که چرا 40 چراغ مثل قديما نيست...40 چراغ من...40 چراغ تو...40 چراغ ما هميشه خوب بوده ولی تو بعضی از از شرايط سياسی بايد بهشون حق بديم...بعضی از صفحه ها هم خدا وکيلی تاريخ مصرف اون تموم شده بود.لطفاً اين نوستالژی رو تموم کنيد
راستی دوستان عزيز 40 چراغ وقتی به يه شهری ميره و برنامه داره رفقايی که به اون جشن ها ميرن ميتونن گزارشی تهيه کنن و برای ما بفرستن تا ما تو وبلاگ قرار بديم
هر کسی هم مطلب جالبی در مورده اتفاقات روزمره ايی که در ايران روی ميده داره ميتونه برمون بفرسته...اگه تونستيم تو وبلاگ حتماً ميزاريم...کلی هم حال ميکنيم
تا يه مدت ديگه yahoo group ما 40 چراغيها هم تأسيس ميشه...اميدوارم که بتونيم اونجا هم خدمتی انجام بديم

خوب اينجا هم بايد از 2 نفر تشکر ويژه بکنم...آقای نيما اکبر پور به خاطر تمام لطفی که به ما کردن...و خانم معصومه ناصری به خاطر درست کردن اين وبلاگ

راستی دوستان برگشت دباره ی کلاسور رو تبريک ميگم
هر نظری انتقادی پيشنهادی اگه از اين متنی که من فرستادم داشتین خوشحال میشم به آدرس ميلم بفرستيد
با تشکر
سربلند و سبز باشيد
ماهور پورمقدّم
e.mail:mahoor_1989@yahoo.com

قرار است که قرارها را زیر پا بگذایم

2005-09-23T10:41:00.000+03:30

سلام….دوباره سلام….سه باره سلام….چهار با……میدونید چرا هی سلام میکنم؟؟؟برای اینکه نمی دونم چی بنویسم!!!قرار بوده تو ابن پست که اولین مطلب وبلاگ هست من درباره این وبلاگ توضیح بدم , حضور انورتان عرض کنم که قرار بود تو این پست بنویسم ما چه میکنیم و چه نمی کنیم…چی میگیم و چی نمیگیم…به چه نحوی قراره همدیگرو بذاریم سرکار و به چه نحوی قراره برای همدیگه پبسی باز کنیم(البته من زمزم رو ترجیح چون خودکفایی ملی داره)...ولی بنده میخوام طبق عادت مالوفه چلچراغیها بزنم زیر همه قول و قرارها, و تمام برنامه هایی که ساعتها براشون زحمت کشیده شده رو بذارم زیر پام و به ندای هر چه میخواهد دل تنگت بگو پاسخ اوکی بدهم....خوب شروع کنیم ببینیم چی میشه
ء1...2.....3....حرکـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
اولش می خوام بگم سرنوشت این وبلاگ که قراره به زباله دان هنر جمیع چلچراغیون در زمینه نویسندگی تبدیل بشه از کجا شروع شده...می خوام بگم که قصه از کجا شروع شد....به قول شیخ اجل, اندی شیرازی که در یکی از اشعار 83 خود می فرمایند: ء
قصه از کجا شروع شد...از گل و باغ و جوونه ..از صدای مهربون و...یه سلام عاشقونه
ولی این قصه ما نه از گل شروع شد نه از سلام عاشقونه(استغفرا...), قصه ما از یک پیشنهاد شروع شد که به محض داده شدن با استقبال میلیونی از جانب چلچراغیون مواجه شد....پیشنهاد اینکار از خانم ماهور پور مقدم بود , همچنین قراربود که آقای نیما اکبر پور(همون اقای چت خودمون)افتخار بدن واین وبلاگ رو ایجاد کنن , ولی بعدش اقا نیما با قول یک فقره اوشکولات بنده رو اخفال کردن و من هم که به شدت مال دنیا را علاقه مند میباشم پیشنهاد اوشکولات فوق الذکر رو پذیرفته و اقدام به ساختن این وبلاگ کردم..ء
حالا ماها(یعنی من تو و بقیه) قراره تو این وبلاگ چی بگیم؟؟؟؟ ما اصلآ قرار نیست که بگیم چلچراغ بده یا خوب ... قرار نیست بگیم که چرا چلچراغ دیگه مثل قدیما نیست... قرار نیست ما بگیم که چرا چلچراغ داره با تنفس مصنوعی به حیاتش ادامه میده....اصلآ قرار نیست ما در مورد این صحبت کنیم که روزانه چی شد, عشق و مرگ کجا رفت و چرا دیگه شب نشینی در جهنم نداریم....اصلآ قرارنیست که ما در مورد نوستالوژی مزمن چلچراغی جماعت حرف بزنیم...قرار نیست....قرار نیست.......پس قراره چه کار کنیم؟؟؟
اینجا قراره که قرار ها رو زیر پا بگذاریم.....قراره که همه قانونها رو نادیده بگیریم...قراره که فقط چلچراغی باشیم.........همــــــــــــین

این یک صف روغن نباتی نیست , اینجا قند و شکر کوپنی اعلام نکرده اند, در این مکان قرار نیست شام بدهند , اینها همان طا یفه چلچراغ هستند که به بشدت جوگیر سوت و کف حضار حاضر در سالن شده اند....در این تصویر شما می توانید انواع و اقسام ژستهای روشن فکرانه را مشاهده کن

مهدی کریمی

_______________________________________________________

تشکر نامه
این وبلاگ در اولین پست خود با کمک خانم معصومه ناصری از میهن بلاگ به بلاگر منتقل شد که شخص نگارنده به همراه تمامی بروبچس کمال تشکر را از ایشان دارند.... هر چند ارزویی محال مینماید ولی با این وجود بازهم امیدواریم که بتوانیم محفل دوستانه ای را با کمک تمامی چلچراغیون ایجاد کنیم

عضویت در گروه چلچراغیها

Powered by groups.yahoo.com